Heç bilmirəm mən səni haçan, harda itirdim?
Yağış yudu, yoxsa ki, külək apardı səni?
Bu sevgi nağılını mən bir yolluq bitirdim,
Axtarmıram-axtarsam, yəqin, tapardım səni.
Dünyada bircə qorxum səni itirmək idi.
Sən yoxsan-bu dünyada daha mənə qorxu yox.
Amma sənsiz elə bil hər şey şikəstdi indi...
Heç bilmirəm mən səni
haçan, harda itirdim?
Yağış yudu,
yoxsa ki, külək apardı səni?
Bu sevgi nağılını
mən biryolluq bitirdim,
Axtarmıram -
axtarsam, yəqin tapardım səni.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Deyəsən, ömrümün payız fəslidir,
Yatıram, yastığa saçım tökülür.
Başımı yanında dik tutsam da mən,
Səndən ayrılanda belim bükülür.
Hamıdan gizlədib gözümün yaşın,
Axdıqca qəlbimə, sutək içirəm.
Bir vaxt sən atdığın o səhv addımın,
İndi, addım-addım üstdən keçirəm.
Bütün sevgilərdən uzaq düşmüşəm,
Sevən bir qadıntək qucaqla məni.
Axı, səndən yaxşı kim ağlayar ki,
Sevdiyim gözlərlə sən ağla, məni
Gözləyə bilmədim ayaqlarımı,
Yanına gəlməyə ürək tələsdi.
Mənim bu dünyada yaşamağıma,
Səndən bir xatirə şəkil də bəsdi.
Saçlarım rəngini dəyişəcəkdir,
Baş alıb gedəcəm, bir son yağışla.
Mən harda itirdim səni, bilmirəm,
Amma, unutmadım, məni bağışla.
Harda unutdum..Edebiyat
Bəlkə yollar oldu məni çaşdıran?
Qatar oğurladı itən sevgimi,
Tələsik düşəndə kupedə qoydum
Oxunub qurtarmış bir kitab kimi?
Mən səni görəsən harda unutdum?
Yağışda itirdim, qarda unutdum?
Nəsə. Həyatdı da... mən bu yaşıma
Nələrdən, kimlərdən doyub gəlmişəm.
Təkcə səni deyil, mən özümü də
Sənli günlərimdə qoyub gəlmişəm...
Sayfa 51
Heç bilmirəm mən səni
haçan, harda itirdim?
Yağı yudu,
yoxsa ki, külək apardı səni?
Bu sevgi nağılını
mən biryolluq bitirdim,
Axtarmiram-
axtarsam, yəqin tapardım səni.
Dünyada bircə qorxum
səni itirmək idi,
Sən yoxsan -
bu dünyada daha mənə qorxu yox.
Amma sənsiz elə bil
hər şey şikəstdi indi;
Saatımın əqrəbi,
çaynikimin qulpu yox.
Bilmirəm mən səni
haçan, harda itirdim?
Yağış yudu,
yoxsa ki, külək apardı səni?
Bu sevgi nağılını
mən biryolluq bitirdim,
Axtarmıram –
axtarsam, yəqin, tapardım səni.
Dünyada bircə qorxum
səni itirmək idi,
Sən yoxsan –
bu dünyada daha mənə qorxu yox.
Amma sənsiz elə bil
hər şey şikəstdi indi;
Saatımın əqrəbi,
çaynikimin qulpu yox.
Yel vurduqca yellənir
pencəyimin ətəyi,
Pencəyimin sonuncu
düyməsitək qopmusan.
Barı çoxdan sovulmuş
ağacın üsündəki
Ən sonuncu, ən şirin
meyvəsitək qopmusan.
– Dərdlilər öz dərdini
suya deyər, – deyiblər.
Yaxşı ki, su da gəldi,
dərdimdən azad oldum.
– Armudun yaxşısnı
ayı yeyər, – deyiblər.