Venedikli bir asilzadenin kızı olan Sofia Baffon'un hareme giden yolculuğu ve onun peşinden giden İtalyan gemicinin Giorgione'nin hikayesi.
Sofia yani Safiye Sultan şımarık, çıkarları için her şeyi yapabilen, şartları kendi lehine çevirmesini bilen, güzelliğinin değerini ve kullanmasını bilen birisi. (Kitaptaki karekter olarak sevmedim)
Giorgione bu aşk için acıların en büyüğünü yaşadı. Değer miydi, hayır Sofia için asla.
Tarih ve kurgu iç içe. Ama bazı yerlerde Osmanlıya yaftalan durumlar rahatsız ediciydi.
Akıcı, konular merak edici bir tarzda.
Aşk, şehvet, iktidar ve güç, harem ve saray hayatı, entrikalar. .
Yazarın Rizzoli ve Isles serisini duymayan kalmamıştır sanırım ama bu kitapta maalesef başrolde onlardan ziyade Angela Rizzoli yani anne Rizzoli başrolde.
Maalesef dememin sebebi sürekli mahallesini kontrol altında tutmaya çalışan, herkesin özel hayatına karışan bir ev kadını anne Rizzoli.
Polis karakolunun ve kızı Rizzoli'nin illallah ettiği bir kadın. Buraya kadar her şey normal gözüküyor ama siz yine de inanmayın. Çünkü anne Rizzoli'nin şüpheleri kimseyi harekete geçirmese de o kendinden gayet emin...
Bir hemşire olan Sofia'nın cinayete kurban gitmesi sonucu Dedektif Rizzoli'nin işi başından aşkın olsa da bir yandan soruşturmayı ilerletmeye, diğer yandan annesinin sanrılarına zaman ayırmak zorunda. Tabi bir de Maura Isles var. Arkadaşım dediği kadın hakkında öğrendiği bir şeyi içinde sindirmesi de gerekmektedir...
Kitap ilerledikçe cinayetin sebebi ve bağlantıları yerinde olmuş olmasına da bir şey eksik olmuş...
Yazarın bütün kitaplarını okumuş biri olarak bu kitabını çok tat almadım. Olayların akışı sürekli başka ağızlardan anlatıldığı için eserin heyecanını düşürmüş. Rizzoli ve Isles bu eserde neredeyse bir araya getirilmemek üzere kurgulanmış. Önce ki kitaplar da günlerce otopsi odasında fikir alışverişi yapan bu ikili bu eserde iki kez bir araya geliyor. Biri otopside diğeri ise Maura'nın özel ilgisi olan bir alanda...
Diğer kitaplara göre bu eseri vasat buldum. Eminim benim gibi yazarı seven kitap dostları bu eserini mutlaka okuyacaklardır. Şimdiden keyifli okumalar diliyorum :)
Bu ara değerli meslektaşım yazar- çevirmen Algan Sezgintüredi'nin çevirisine de değinmeden geçemeyeceğim. Çevri gayet başarılı olmuş :)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Japon Kiraz Çiçeğim: Naomi :)Edebiyat
İnceleme yazacağıma söz verirken başıma geleceklerden ve okuyacaklarımdan son derece habersiz olduğumu söyleyerek başlamak isterim:) İlk bakışta sadizm, mazoşizm, fetişizm gibi cinsel saplantı bozukluklarından muzdarip bir adam esas erkeğimiz Joji. İlerleyen bölümlerde bu saplantıların kendi varlığına yönelmiş bir saldırganlık olduğunu rahatlıkla görebiliyoruz. Esas kadın Naomi ise tam bir femme fatale, istediğini almak için dişiliğini ve cinselliği sonuna kadar kullanan erkek iktidarına atılmış bir tokat. Baştan sona Joji’nin şiirsel anlatımıyla dinliyoruz yaşananları. Yüzde yüz okunmalı demiyorum ama Japon edebiyatında beni çeken bir yan daima olmuştur, hem hiçbir şey olmasa yol yordam öğrendik Naomi ablamızdan, okuduğum süre boyunca suratıma asılı kalan tebessüm de cabası. 
Sukeyna 
Post Mortem
Sukeyna Post Mortem
Puan vermedi·502 syf.··
Beğendi
·2022 84. kitabı
·19 günde okudu
·Okunma: 29 Aralık 2022 19:33
Ben Kalbin Bilir "Mucizelere inanırsan, mucize olursun! Yok dersen,sen de yoksun!"
Kitabımızın baş kahramanı Liz ve onun çevresindeki insanların kendileriyle yüzleşmeleri gibi siz de kendinizle yüzleşmeye var mısınız?
"Kim bu BEN?
Kim gerçekten biliyor ki kim olduğunu?"
"Ben kimim?diye soran, "Kalbin Bilir" diye cevaplandıran romanımızdaki her karakterde kendinizden bir parça bulacak ve gerçekte kim olduğunuzu sorgulayacaksınız.
Belki de yeni bir yıla girerken buna çokça ihtiyacımız var kim bilir.
Yazarımız Özlem hanım diyor ki;
"BEN", kalbinin sesini duymaya niyet eden,kendisiyle tanışmaya cesaret edip, "Kalbim Bilir"diyenler için yazıldı. Kalbinizin sesini dinlemeye hazır mısınız?
Liz, Yeşim,Aylin,Ayla, Nergis,Meryem,Sofia,İclal,Gizem ve tabii Nilufer'in neşe kaynağı Mücella abla, bu kadar kadın karakterin yanında biraz geri planda kalmış olsalar da Doğan,Suat ve Alp Han hoca kitabımızın başlıca karakterleri. O kadar çok karakter var ki,her birinde bambaşka bir dünyaya yolculuk ediyoruz. Bu çeşitliliği çok sevdim.Her hayat bir tecrübe sonuçta.
Özellikle Liz'in Aylin ile terapi seanslarındaki sohbetleri, Liz ile Alp Han hocanın Helin'in evindeki diyalogları oldukça güzeldi.Sonlara doğru buna Sophia'nın güzelleşmek için gittiği Mert'in muayenehanesindeki o eşsiz sohbetlerini de eklemek lazım. Sophia'ya başta çok üzülmüştüm ama sonundaki o özgüvenini takdir ettim. Kocalarına güzel görünmek için uğraşan kadınlara da ayrıca çok üzülüyorum. Neden birileriyle yarışmak zorunda olalım ki,bizi seven her halimizle sevmeli. Zaten gönlü başka yerde olanı ne yapsak da tutmayız. Tıpkı Necdet'te olduğu gibi. Gidene güle güle...
İclal ve Gizem'in yanlışlıkla atılan bir mail sayesinde düzelen iliskileri,Meryem ve Tuğçe 'nin tesadüfi karşılaşmaları hepsi içinizi ısıtacak güzel
#okudumbitti
@ozlemkucuk.kitaplari
Merhabalar
Bugün sizlere @ciniusyayinlari 'ndan çıkan değerli yazarımız @ozlemkucuk.tr 'ün kaleme aldığı #benkalbinbilir adlı bir kitap ile geldim
Liz, Ayla, Helin, Aylin, Yeşim, Nergis, Sofia, Meryem, İclal, Doğan, Suat, Şenay, Gizem, Alphan hoca ve Mücella ablamız Hepsinin birbirinden farklı hayatları var ancak tek ortak noktaları Nilüfer dergisinde çalışmış olmaları Kitapta bu insanların hayatlarına ve içsel yolculuklarına konuk oluyoruz Konuk olurken de bu karakterler aracılığıyla BEN'liğimizi sorgularken buluyoruz Evet içerisinde pek çok karakter var ancak yazarımız kitabın başında bu karakterler hakkında tek tek küçük bilgiler vermiş Okurların kitabı daha iyi anlaması, anlam karmaşasına düşmemeleri için bence yerinde bir davranış olmuş Kitabı okurken Mücella ablamıza bayıldım ancak kendi kızına sunduğu hayat konusunda kızdığım ve eleştirdiğim oldu Yazarımızın ara ara karakter üzerine düşüncelerini dile getirmesi bunu da açık ve sert bir şekilde yapmasını beğendim Biz okurların söylemek istediği sözleri yazarın dilinden okumak beni bir nevi mutlu etti Tâbi okurkende sorgulamaya ve düşünmeye de teşvik etti Kitabımız oldukça hacimli bir kitap Başta gözüm korktu ancak kitabı okurken kullanılan dil ve üslup sayesinde kitabı su gibi okuyorsunuz Kitapta altını çizmediğim notlar almadığım sayfa kaldı mı diye düşünüyorum Hem yılın son kitabı olması hem de beni çıkmaz bir sokakta geziyorken bu kitabın bulması yeni bir Ben 'in ortaya çıkmasını sağladı Yeni yıla yeni bir BEN olarak gireceğimden şüphem yok Sizde bu kahramanların yolculuklarına şahit olup kendinizi keşfetmek istiyorsanız kesinlikle tavsiye edeceğim bir kitaptır İyiki BEN ile yollarım kesişti
#kitap #kitaponerisi #kitapyorumu
Bohumil Hrabal (1914-1997), 1950’lerde başladığı yazarlığa, kendi döneminin yasakları ve baskıları nedeni ile kitaplarını 1960’larda çıkarmaya başlamış ancak yine de bir çok dönemde ‘yer altı yazarlığı’ yapmıştır. Kitabın son sözünde, yazarın kitaplarının, kendisininde onayladığı bir kaç versiyonunun bulunduğunu ve bunun nedeninin baskılardan kaçması ve/veya kelimelerle, cümlelerle, paragraflarla oynamayı yani yazmayı sevdiğinden olabileceği belirtilmiştir.
Gürültülü Yalnızlık kitabında, aslında bir dönemin nasıl kapanıp, diğerinin başladığını, Hant’a karakteri üzerinden anlatmış.
Hant’a kâğıt presleme fabrikasında 35 yıldır çalışan bir işçidir. Bütün amacı emekli olduğunda fabrikada bulunan presleme makinesini satın alıp, bahçesinde kendi kâğıt balyalarını yapmaktır. Fabrikaya gelen kitapları, kağıtları (yanlış basılan yasaklanan ya da çöpe atılan vs) bir sanat eseri üretir gibi preslemekte ve çevresini ünlü resim röprodüksiyonları ile kaplamaktadır. Kitaplar prese gitmeden bir kısmını kendisi için alır ve evinde 2 tonluk bir kütüphane oluşturur. Ve o kadar çok okurki, kafasında sürekli olarak cümleler gezinir. Aslında kafasında sürekli yankılanan bu düşüncelerden dolayı, kalabalıklar içinde yalnız ‘Gürültülü Yalnızlık’ içinde hisseder. Ve günün birinde, kendi presleme makinesinin kapasitesinin 4-5 kayı büyüklüğünde presleme makineleri ortaya çıkar ve bu makinelerde çalışan işçilerin de kitaplara hiç bir saygısı yoktur. Sonunda şunu anlar ki kendi dönemi kapanmış yeni bir dönem başlamıştır.
Ayrıca Bohumil Hrabal, kitabın bir bölümünde Çingene kızına aşkını o kadar güzel anlatırki, detay vermem özellikle spoiler olabileceğinden hoş olmayabilir.
Bohumil Hrabal 1954-1959 yıllarında kâğıt presleme fabrikasında çalışmış bunun yanında da bir çok kitabı toplatılmış ve imha edilmiştir. Bütün bu