Selamlar
Peder Sandoz yetenekli bir dilbilimcidir. Gençliğinde hayatını kurtaran Cizvitlere olan minnettarlığı nedeniyle tarikata katılmıştır. Dünyanın farklı bölgelerindeki Cizvit misyonlarında görev aldıktan sonra Porto Riko'ya geri döner. Ancak Sandoz, Tanrı’nın varlığına dair sürekli sorgulamalarla yaşayan bir adamdır.
Bir gün başka bir gezegenden müziğe benzeyen radyo sinyalleri alınır. Sandoz, bu gizemli sinyalleri araştırmak ve aynı zamanda Tanrı’ya dair arayışına bir son vermek için o gezegene gitmek ister.
Sandoz dışında ekipte üç Cizvit rahibi, mühendis George Edwards ve antropoloji eğitimi almış tıp doktoru olan eşi Anne, gökbilimci Jimmy Quinn ve yapay zeka üzerine uzmanlaşmış bilim insanı Sofia yer almaktadır. Sekiz kişilik bu ekip, yıldızlararası bir gemiyle gizli bir şekilde gezegene gitmek üzere Cemiyet tarafından seçilir.
Rakhat’a ulaştıklarında ekip, yeni dünyaya uyum sağlamaya çalışır. Bir süre sonra Runa adındaki canlıların yaşadığı kırsal bir köyle temas kurarlar ve onlarla birlikte yaşayarak dillerini ve kültürlerini öğrenmeye başlarlar.
Kitap iki ana bölümden oluşur. ilk bölümde geçmiş ve gelecek arasında anlatımlar söz konusu 2. bölüm de ise hikaye daha akıcı ve daha heyecanlı ilerliyor. Heyecanı okunarak hissedilen aynı zaman da korku, endişe, hüzün ve empati kurarak şimdi ne olacak dedirtebilen bir kitap.
Bu kitap Neden Okunmalı?
Bilim kurgu kategorisinde pek çok ödüle layık görülmüş bu kitaba mutlaka bir şans verin derim. Hem felsefi hem duygusal yönleriyle okuru etkileyen nadir eserlerden biri.Tavsiyedir.
Puan vermedi
Ivan,Nadia,Sofia,Olga..
Karınca Yuvasında bu dört kişinin hayatını okuyoruz. Ilk etapta ben ne okuyorum dedim; çünkü kimin kiminle nasıl bir ilişkisi var anlamadım. Kitabın sonlarında bu 4’lünün ilişkisi ortaya çıkıyor.. Kitapta en çok Olga için üzüldüm.. Küçücük yaşında ayyaş annesinden çektikleri insanın ciğerini söküyor.. Nadia desen ayrı bir dünya.. ilk etapta çok sevmiştim ama sonlarda iliklerime kadar nefret ettim kendisinden.. Öldüğünde sevindim hatta.. Bu kitapta en masum Olga ve Sofia.. Umursamaz bir baba ve ayyaş bir annenin evladı olmak onlar için en büyük kabus..
@40kitap_ yayınlarından çıkan güzel ve enteresan bir kitaptı benim için.. okuması zor gibi görünse de sayfalar yine de çok hızlı akıyor..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
...
Karınca Yuvası & Esra Pınar
Olga ve Sofia' nın hikayesi gibi gözükse de arka planda çok farklı gerçekler saklı bu hikayede. Bir anne evladını doğurduğu günü lânetli sayabilir ve özürlü kızına sürekli bir şiddet uygulayabilir mi? Sofia küçücük yaşta öğrendi kardeşini annesinden korumayı ve kardeşine anne şefkatiyle yaklaşmayı. Neydi anne Nadia' yı bu kadar acımasız yapan?
Savrulan hayatı, yaşadığı hayal kırıklıkları, eskiden sevdiği kadının karşısında gördüğü sefil hali, hayatını güzelleştirmek adına kim varsa onları öldürmekten keyf alışını sözlere dökmesi ruh halinin dışa vurumuyla eyleme dönüşmesi oysa ne güzel başlamıştı her şey. Ailesini, itibarını, varlığını, geleceğini hiç ettiği pişmanlığını duyan, çaresiz bir baba, cani bakışların sahibi sevdigi bu kadın karşımda duranmıydı sorusunun cevapsız kalışı.
Bir masum katile, bir anne evladına düşman bir caniye nasıl dönüştü? Meleklerin ne olup da şeytanlaştığına Karınca Yuvası'nda tanıklık ediyor okur.
Değerli yazarım Esra Pınar' in bir dünya Klasiği okuyormuş keyfini yaşatan, anlatımıyla kaleme aldığı kitabını okumanızı tavsiye ederim.
ESRA PINAR ~ KARINCA YUVASI
•Merhaba Arkadaşlar, ilk kez şiir kitabı ile tanıştığım Esra Hanım'ın bu defa da başka bir eseri ile geldim kısa ama oldukça etkileyici ve kendine çeken bir hikâye'ye tanıklık edeceğiz.
•Olga ve Sofia'nın çevresinde gelişen bir aile hikâyesi bu iki kız kardeş için herşey zor ve yorucu olmaktadır, mücadele ederek süren bir yaşam yapılan adaletsizlikler okurken keşke böyle şeyler yaşanmasa dedim farklı bakış açıları ile katmanlı ve etkileyici bir anlatım sunuyor.
•Aynı çatı altında yaşayan bir aile saklanan sırlar farklı hayatlar Olga ve Sofia'nın hikâyesi sessizliğin nasıl öfkeye dönüştüğünü sürükleyici bir anlatım ile sunuyor.
Kitapla Kalın
Tiyatro için harcamış, mücadeleyle, bağımlılıkla, kırgınlıkla geçen bir ömür. Gururlu bir kadın Afife. Hayallerinin peşinden gitmiş bu uğurda bir çok şey kaybetmiş. En çok annesi Medhiye Hanım ve dadısı Sofia'yı peşinden sürüklediği için pişman. Çok sevdiği Ziya'ya "Evet" diyemediği için... Selahattin Pınar'a layıkıyla bir eş olamadığı için pişman. En çok da ilk müslüman Türk tiyatrocu kadın diyerek sahneye çıkarılıp sonrasında başına gelenlere bile katlanıp hatırlamadığı için pişman. Darülbedai sanatçılarına kızgın... Gazi'nin önünde oyun sahneleyemediği için pişman.
Kendi hayallerini yaşamak isteyen bir kadının bu kadar acı çekmesi üzdü beni.Afife Jale'yi Osman Balcıgil'den okumak onun üslubuyla çok güzeldi.
Sizleri zamanda yolculuğa davet ediyorum!
Yıl 1966, aylardan Nisan...
Her şeyin belki daha güzel olduğu veyahut boynumuz hep geriye dönük olmaya meyilli olduğu için öyle zannettiğimiz yıllar.
Radyolarda Behiye Aksoy'un sesi:
"Kimseye etmem şikayet, ağlarım ben halime
Titrerim mücrim gibi, baktıkça istikbalime. "youtu.be/N8e2e4qACvo?si=...
"Bir gecede hiçbir yara iyileşmez."
"Oysa her şey ne güzel başlamıştı," diyor 
Ahmet Erhan ve Gül Sunal, Kemal Sunal'ı anlatırken, "Her şey çok güzel olacaktı... Olmadı." Güzel olmasa da çok başka olabilirdi her şey, faili meçhul cinayetler art arda gelmeseydi eğer... "Bir cinayet ihbarı aldık efendim." Cinayet... Ne ürpertici bir kelime! "Kendi toprağında durmayan bütün çiçekler cinayet değil mi," diye soruyor 
Nermin Yıldırım, son zamanlarda iliklerime kadar yaşadığım duygu. 
İlhan Berk, "Yaşamak için yarım bıraktığınız şarkılarda cinayet kırıntıları olmalı." Esere en yakışan cümleyi 
Edip Cansever kuruyor, "Çünkü her sevgide biraz da cinayet bulunur." "Oysa herkes öldürür sevdiğini," diyen 
Oscar Wilde düşüyor aklıma, "Ama herkes öldürdü diye ölmez."
"Bazen biri olmalı hayatınızda, yaralarınızdan sevmeli sizi."
Bir cinayet ihbarı,
O cinayetin peşinde bir Başkomiser: Ali
Ve nereden, ne zaman geleceği belli olmayan, insanın karşısına damdan düşer gibi çıkan "aşk": Sofia
Herkesin ayrı bir hikayesi var, ayrı ayrı yerlerinden yaralı herkes.
Yarası yarasına denk düşeni mi seviyor insan yoksa yarasına iyi geleni mi?
İlk görüşte aşka inanır mısınız?
Peki ya aradaki yaş farkı o aşka engel midir?
Seven insan gider mi?
Ne çok soru birikti zihnimde, cevapları yerine oturtamıyorum. Birdenbire oldu her şey, basit desem değil, sıradan desem değil, birdenbire işte! Orhan Veli'nin bir şiiri gibi:
"Her şey birdenbire oldu.
Kız birdenbire, oğlan birdenbire;
Yollar, kırlar, kediler,
Ahmet Erhan ve Gül Sunal, Kemal Sunal'ı anlatırken, "Her şey çok güzel olacaktı... Olmadı." Güzel olmasa da çok başka olabilirdi her şey, faili meçhul cinayetler art arda gelmeseydi eğer... "Bir cinayet ihbarı aldık efendim." Cinayet... Ne ürpertici bir kelime! "Kendi toprağında durmayan bütün çiçekler cinayet değil mi," diye soruyor Nermin Yıldırım, son zamanlarda iliklerime kadar yaşadığım duygu. İlhan Berk, "Yaşamak için yarım bıraktığınız şarkılarda cinayet kırıntıları olmalı." Esere en yakışan cümleyi Edip Cansever kuruyor, "Çünkü her sevgide biraz da cinayet bulunur." "Oysa herkes öldürür sevdiğini," diyen Oscar Wilde düşüyor aklıma, "Ama herkes öldürdü diye ölmez."
"Bazen biri olmalı hayatınızda, yaralarınızdan sevmeli sizi."
Bir cinayet ihbarı,
O cinayetin peşinde bir Başkomiser: Ali
Ve nereden, ne zaman geleceği belli olmayan, insanın karşısına damdan düşer gibi çıkan "aşk": Sofia
Herkesin ayrı bir hikayesi var, ayrı ayrı yerlerinden yaralı herkes.
Yarası yarasına denk düşeni mi seviyor insan yoksa yarasına iyi geleni mi?
İlk görüşte aşka inanır mısınız?
Peki ya aradaki yaş farkı o aşka engel midir?
Seven insan gider mi?
Ne çok soru birikti zihnimde, cevapları yerine oturtamıyorum. Birdenbire oldu her şey, basit desem değil, sıradan desem değil, birdenbire işte! Orhan Veli'nin bir şiiri gibi:
"Her şey birdenbire oldu.
Kız birdenbire, oğlan birdenbire;
Yollar, kırlar, kediler,