"Sokrates, kuşkusuz filozofların en büyüğü idi;ama karısı Ksantippi'den korktuğu kadar ölümden korkmazdı.Haklıydı da. Çünkü işlenen bir cinayetin failini bulmayı aklına koyan Ksantippi, Atina sosyetesini altüst etmeyi göze almıştı.Perikles döneminin dillere destan Atina sosyetesini hem de...!"
Tarihten aldığı ilhamla kurguyla gerçeğin harmanı
Demokrasinin ve güzel sanatların altın çağını yaşadığı Atina….
Aynı zamanda kokuşmuşluğun silsilelerinin Messadie Eski Yunan'ı sıkıştığı dar kalıplarından azletmiş... Kimler yok ki kitapta… Sofokles,Fidias,Anaksagoras,Diogenes.
Filozofların karmaşık diyarlarında gezinti yapmayı seviyor, bilmeden-bulmaca oynamaktan da hoşlanıyorsanız göz atın derim. 
Sokrates'in Karısı 
Gerald Messadié
Sokrates'in Karısı Gerald Messadié
Onur değişime kapandığında,
erdem olmaktan çıkar.
Aias, bir kahramanın düşüşü değil;
onurun, aklın önüne geçtiği anda nasıl yıkıcılaştığının trajedisidir.
Sofokles bu oyunda Aias’ı yalnızca güçlü bir savaşçı olarak çizmez.
Onu, değerlerini dünyaya uyarlayamayan bir insan olarak gösterir.
Aias için onur, tartışmaya açık bir ilke değil;
varlığının tek ölçütüdür.
Bu ölçüt sarsıldığında, hayatın geri kalanıyla bağ kopar.
Oyunun merkezindeki delilik, bir zayıflık değildir.
Aksine, aşırı tutarlılığın sonucudur.
Aias, kendine ait bir ahlâk sistemini
değişen koşullara uyarlamayı reddeder.
Bu katılık, onu kahraman yapmışken
aynı zamanda yok eder.
Sofokles’in en çarpıcı hamlesi,
trajediyi eylemden çok sonrasında kurmasıdır.
Asıl gerilim, Aias’ın ne yaptığı değil;
yaptığını fark ettiği andan sonra
nasıl yaşayamayacağıdır.
Bu oyunda toplum da masum değildir.
Topluluk, kahramanı alkışladığı kadar
onu yalnız bırakmayı da bilir.
Aias’ın düşüşü bireysel bir trajedi olduğu kadar
kolektif bir başarısızlıktır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·76 syf.·
2026 7. kitabı
Sofokles'in MÖ 441 yılında yazdığı Antigone, dünya edebiyat tarihinin ilk "sivil itaatsizlik" örneği olarak kabul edilen Oidipus üçlemesinin son kitabı olup, eserde sadece bir aile dramı değil; hukuk, devlet otoritesi ve bireysel vicdan arasındaki ezeli çatışmayı ele alan derin bir felsefi metin olarak okuyoruz…
Antigone, "Sevmek için doğdum ben, nefret etmek için değil" diyerek insan sevgisini ve aile bağını siyasi hırsların önüne koyar. Sofokles, bu eserle şu soruyu sorar: Devletin yasası, insanın vicdanıyla çelişirse hangisine itaat edilmelidir?
Eserin sonunda ne Antigone ne de Kreon tam anlamıyla kazanır. Antigone fiziksel olarak ölür, Kreon ise ruhen yıkılır. Bu, trajedinin en saf halidir: İki "doğrunun" çarpışması ve ikisinin de yıkıma uğraması… Kitapla kalınız…
“Hakikatin Yükü: Kral Oidipus’ta Bilmenin Trajedisi”Edebiyat
Kral Oidipus’u benim gözümden okumak, bir trajediyi izlemekten çok, bir yargılama salonunda bulunmak gibidir sanık da hakim de aynı kişidir. Sofokles burada kaderi bir sis gibi değil, bir kanıt zinciri gibi kurar. Adım adım. Kaçışı olmayan, ama inkarı mümkün bir zincir.
Oidipus’un hikayesi özünde basittir . Thebai’yi kasıp kavuran vebanın sebebi, eski kral Laios’un katilidir; katil bulunmadan şehir kurtulamaz. Oidipus, akla ve düzene inanan bir kral olarak bu görevi üstlenir. İşte trajedinin kalbi tam burada atar Aranan suçlu, arayanın kendisidir. Sofokles’in acımasız zekası, hakikati dışarıda değil, insanın kendi içinde saklar.
Ben bu metni okurken Oidipus’u kibirli bir zalim olarak görmüyorum. Tam tersine fazla dürüst, fazla cesur, fazla akılcı. Kehanetlere sırtını dönmesi bir inkar değil; insan iradesine duyduğu inançtır. Babasını öldürüp annesiyle evleneceğini öğrenince Korinthos’tan kaçması, suçtan değil, günahtan kaçma çabasıdır. Trajedi de burada doğar iyilikle atılan adımlar, felaketin yolunu döşer. Eski Yunan’ın o sert gerçeği erdem her zaman kurtarmaz.
Tiresias sahnesi özellikle çarpıcıdır. Kör kahin gerçeği görür gören kral kördür. Bu karşıtlık süs değil, omurgadır. Sofokles bize şunu söyler adeta ; Bilgi görmek değildir görmek de bilmek değildir. Oidipus gerçeği öğrendikçe özgürleşmez, zincirlenir. Çünkü bazı hakikatler insanı yüceltmez, parçalar.
İokaste’nin konumu da benim için önemlidir. O, kehanetleri küçümseyen, teselli etmeye çalışan, “fazla kurcalama” diyen sestir. Modern, makul, hatta koruyucu. Ama Sophokles bu sesi kurtarıcı yapmaz. Aksine, suskunluk ve kaçınma da suçun bir parçası olur. Trajedi yalnızca yapılanlardan değil, yapılmayanlardan da doğar.
Finalde Oidipus’un kendini kör etmesi bir ceza değil, bir sembolik adalettir. Artık gerçeği
Antigone ve Duruşu
Puan vermedi·128 syf.·
2025 3. kitabı
Dönemin kralı Kreon, idari yetkilerin dışına çıkarak baskıcı düzeni destekler.Adalet anlayışıyla bir düzen kurma eğilimindedir. Kreon ananeleri ve o zamana değin süregelen geleneği yok sayar. Güç eline geçtikçe onu sonuna kadar kendi menfaati için değerlendirmeye başlar.
Persler Antigone, klasik Yunan tragedya geleneğinin önemli temsilcilerinden Sophokles’in Antigone adlı eserinin çağdaş bir uyarlaması olarak değerlendirilebilir. Antik tragedyanın temel çatısını ve karakterlerini korurken, modern bir siyasal ve kültürel bağlamda yeniden şekillendirilen bu metin; bireyin vicdanı ile devlet otoritesi arasındaki çatışmayı, evrensel etik ilkeler ışığında ele alır. Bu bağlamda eser, sadece bir trajedya metni değil, aynı zamanda çağdaş politik okumalara açık bir düşünsel sorgulama alanıdır.
Antigone karakteri, tanrısal yasalar ile insan eliyle oluşturulmuş yasalar arasındaki çelişkinin merkezinde yer alır. Devletin temsilcisi olan Kreon’un çıkardığı yasa, bireysel vicdanı ve ahlaki sorumluluğu yok sayar. Antigone’nin kardeşini gömme kararı, sadece bir ailevi sorumluluk değil, aynı zamanda etik bir başkaldırıdır.
Persler Antigone versiyonunda bu çatışma, modern devlet aygıtlarının baskıcı yapılarıyla ilişkilendirilir. Kreon, yalnızca bir kral değil; modern bürokratik ve otoriter sistemlerin bir simgesi hâline gelir. Antigone ise sivil itaatsizlik, bireysel haklar ve adalet kavramlarının sesi olarak yorumlanır.
Antigone’nin bir kadın olarak devlete karşı direnmesi, metne feminist bir okuma imkânı da kazandırır. Kadının geleneksel olarak kamusal alandan dışlanması, bu direnişi daha da anlamlı kılar. Persler Antigone, kadın öznesini hem ahlaki hem de politik bir aktör olarak konumlandırır. Antigone’nin kararlılığı, eril iktidarın sınırlarını aşan bir etik pozisyon olarak
Asansörle antik Yunan'a yolculuk -theodore papakostasTarih
Yunanistan ve Yunan kültürü bizim hiç yabancı olmadığımız hatta ortak bir coğrafyada yaşadığımız insanların kültürüdür bu öyle bir kültür ki bütün dünyada etkisi her alanda olmuştur.işte bu kültürü daha yakından tanımak için bu kitap çok güzel bir kaynak bence . kitap asansörün bozulması ile asansör de mahsur kalan iki yabancının sohbeti ile başlıyor. Biri arkeologdur . Bu arkeolog soru cevap şeklinde antik Yunan kültürünü anlatıyor.paleotik çağla başlıyor roma dönemi ile bitiyor. Bir çok konuya giriyor kiklad kültürü ,Minos kültürü , miken kültürü derken, sanattan ,tiyatrodan vazodan felsefeden. Eshilos, sofokles, euripides gibi tiyatro yazarlarından Sokrates,platon , Aristoteles bahsediyor kitap bir sürü hikaye anlatıyor. Ben beğendim tavsiye de ederim. #k:479798tehedıre 
Theodore Papakostas
Theodore Papakostas