Okuru Geri Zekalı Yerine Koyan Bir Kitap...
2026 incelemelerimi hep Wattpad kitapları üzerinden yapıyorum farkındayım, ama içimi dökmeyeceksem bu platform niye var ki? Yine bir 
Aslı Arslan evrenindeyiz ve sürpriz: Kimsenin psikolojisi yerinde değil, herkes bir dramın içinde boğuluyor ve tabii ki her yer "leke" dolu.
Ben bu kadının karakterlerine neden sürekli travmalar yüklediğini anlamıyorum. Yani kardeşim anladık distopik bir yazarsın, bunda sorun yok. Ama iç monologlarda sürekli olarak karakterlerin travmalarının bize info dumping eşliğinde verilmesi beni çok boğdu. Bir karakteri acılı veya psikolojisi bozuk yazmak için paragraflarca travma yazmaya gerek yok. Biraz psikoloji araştırması yapsan, bir-iki tane bu tarz travmanın koca bir buzdağı yaratabileceğini zaten öğrenirdin.
Distopya mı, Wattpad Romantizmi mi?
Kitabımız 2027 Türkiye'sinde geçiyor ve bu evrende Türkiye, Krallık adı verilen bir hükümet tarafından yönetiliyor. Yönetim o kadar baskıcı ki; kitap okuduğu için idama çarptırılanlar mı dersiniz, dinlediği müzik yüzünden vatan haini ilan edilen mi... Eftalya isimli ana karakterimiz ise böyle bir sistemde krallık yanlısı avukatlardan biri. Hoş, bu sistemde niye avukat var diyen bir kişi bile çıkmamış, ona şaşırdım.
Aslında adam akıllı işlense harika bir distopya olabilirmiş. Böyle bir evren yazıyorsan eğer ana odak, karakterlerinden ziyade bu sistemin işleyişi ve çöküşü olmalıydı sevgili Aslı Arslan. Ama sen bunun yerine okurlarını aptal yerine koyarak Tugay ve Eftalya aşkını ön planda tutmuşsun. (Not: Eftalya ismi Wattpad camiasında okuduğum en güzel isimdi, tek olumlu yorumum bu.)
Mantığın İflas Ettiği O 6 Nokta:
Teknoloji Nerede? Eftalya yıllar önce bir ödül töreninde, babasına idam kararı veren hakimi tuvalette öldürüyor ve bir Allah’ın kulu da bunu Eftalya'nın yaptığını fark etmiyor. 2027
Aslı Arslan evrenindeyiz ve sürpriz: Kimsenin psikolojisi yerinde değil, herkes bir dramın içinde boğuluyor ve tabii ki her yer "leke" dolu.
Ben bu kadının karakterlerine neden sürekli travmalar yüklediğini anlamıyorum. Yani kardeşim anladık distopik bir yazarsın, bunda sorun yok. Ama iç monologlarda sürekli olarak karakterlerin travmalarının bize info dumping eşliğinde verilmesi beni çok boğdu. Bir karakteri acılı veya psikolojisi bozuk yazmak için paragraflarca travma yazmaya gerek yok. Biraz psikoloji araştırması yapsan, bir-iki tane bu tarz travmanın koca bir buzdağı yaratabileceğini zaten öğrenirdin.
Distopya mı, Wattpad Romantizmi mi?
Kitabımız 2027 Türkiye'sinde geçiyor ve bu evrende Türkiye, Krallık adı verilen bir hükümet tarafından yönetiliyor. Yönetim o kadar baskıcı ki; kitap okuduğu için idama çarptırılanlar mı dersiniz, dinlediği müzik yüzünden vatan haini ilan edilen mi... Eftalya isimli ana karakterimiz ise böyle bir sistemde krallık yanlısı avukatlardan biri. Hoş, bu sistemde niye avukat var diyen bir kişi bile çıkmamış, ona şaşırdım.
Aslında adam akıllı işlense harika bir distopya olabilirmiş. Böyle bir evren yazıyorsan eğer ana odak, karakterlerinden ziyade bu sistemin işleyişi ve çöküşü olmalıydı sevgili Aslı Arslan. Ama sen bunun yerine okurlarını aptal yerine koyarak Tugay ve Eftalya aşkını ön planda tutmuşsun. (Not: Eftalya ismi Wattpad camiasında okuduğum en güzel isimdi, tek olumlu yorumum bu.)
Mantığın İflas Ettiği O 6 Nokta:
Teknoloji Nerede? Eftalya yıllar önce bir ödül töreninde, babasına idam kararı veren hakimi tuvalette öldürüyor ve bir Allah’ın kulu da bunu Eftalya'nın yaptığını fark etmiyor. 2027İki Darbe ArasındaEdebiyat
Bu kitaba puan veremedim. Elim varmadı. Onca şey yaşanmış ki onca zorluk haksızlık ve sonucunda haklı oldugun da ortaya çıkmadan içten içe kendini yiyip bitiyorsun üzüntüden. Yazar türkiyemiz hakkında çok ümitli bir daha böyle zamanların yaşanmamasıni umud ediyor . İskender pala hem 28 şubat hem de 12 Eylül sürecini yaşamış bir insan. Kitabın isminden de anladığımız üzere. TSK de geçen 15 yıllık sürecini anlatıyor son zamanlarda görevini bitirmek üzere disiplinsizlik suçundan(!) Görevden ihraç edilmesi. Bu kötü durumla da yaşamını devam ettirmesi. Çünkü askerden ihraç edilmesi kötü karşılanan bir durum ve sağlık karnesinde, kimlikte sandık emeklisi olarak geçiyor ve hastanelerde bu hemşireler doktorlar tarafından anlaşilmiyormuş. Sanki kaçak veya yabancı gibi bir izlenim bırakıyormuş insanlarda.
Sağ sol ayrımcılığını da görüyoruz. Namaz kılmak inançlı bir Müslüman olmanın sanki kötü bir şeymiş gibi algılandığı bir dönem bildiğimiz üzere.
Biraz anlatmaya çalıştım kendimce okumanızı tavsiye ederim. Tarih bilginizle okursanız yani bilgi birikiminiz varsa daha da istifade edip anlayabileceğinizi düşünüyorum.
Sağlıcakla...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
Bir insanın kendi bedenine hükmedememesi ne büyük bir çaresizlikti...Yüreğimde koca bir dünya var, ama onu gösterecek elim yok. Konuşmak isterim, kelimeler kafamın içinde çırpınır; fakat dudaklarım kapalıdır, dilimden bir harf bile dökülmez.”
Han Kang yaşayan en iyi yazarlardan biri…Edebiyat
Yazarın okuduğum 4.kitabı. Beyaz Kitap, Veda Etmiyorum, Vejetaryen ve son olarak Çocuk Geliyor. Hepsinin tadı bambaşka ama ortak bir noktada buluşuyorlar; Kışkırtıcı bir hikaye, sade ve özgün bir dil ile aktarılıyor.
Kanlı bir siyasi tarih; akıl almaz işkencelerle binlerce ölümün yaşandığı Gwangju Ayaklanmasını anlatıyor bize Han Kang. Acı katliam ancak bu kadar itinalı anlatılabilirdi. Sağ elim sol göğsümün üstünde, gözlerim dolu dolu okudum. Muazzam bir anlatım gücü var yazarın.
“Askerlerin öldürdüğü insanlar için neden milli marş okunur ki? Neden tabutları Kore bayrağına sarılır ki? Sanki bu insanları öldüren devletin kendisi değilmiş gibi.”
Özgürlükleri için haklarını dile getiren her halkın, devlet eliyle yaşadığı kanlı zulmü gözler önüne seriyor. Sarsıcı ve ağır bir kitap.
Beyaz Leke Kitap Yorumu:1000Kitap
Kitabı okumaya başladığım ilk sayfadan beri dediğim tek şey “Bu nasıl mümkün olabilir?” oldu.Tek kelimeyle FEVKALADE!!
Beyaz Leke’yi aldıktan sonra yaklaşık 2-3 ay kitaplığımda beklemişti, elim bir türlü bu kitabı okumaya gitmemişti çünkü ön yargılıydım. Ön yargının kötü bir şey olduğunu kitabı okuduğum an öğrenmem yüzüme soğuk bir su çarpılmış gibi hissetmeme neden oldu.
Kitabımızın konusunu anlattıktan sonra yorumlarıma geçeceğim.
Sene 2027. Ülke, Krallık adı verilen bir sistemle yönetilmeye başlanmış; kadınların hor görüldüğü, sanatçıların hapise atıldığı, hür iradenin kalmadığı, çocukların katledildiği, idamın getirildiği, kendi taraflarında olmayanların hain ilan edildiği, hukukun elinde oyuncak olduğu bir sistem düşünün. İşte bunlar tam da Krallık’ın tanımı.
Böylesi bir ülkede iç savaş çıkması elbette kaçınılmaz. Ülkede Krallık’a karşı kurulan örgütler var ama bunlardan en bilindiği ve en güçlüsü BL örgütü.
Avukat Eftalya Atalar, Krallık’ın yasakladığı bir kitabı okuduğu için idam cezası alan babasını kurtarmak için her yolu denemektedir. Bir gün babasıyla görüşmeye cezaevine gittiğinde karşılaşacağı BL örgütünün kurucusu ve lideri Tugay Demir Çeviker hayatının dönüm noktası olacaktır. BL örgütü kurucusu Eftalya Atalar’a onun avukatlığını yapmasını teklif ettiğinde ise özgürlük için bir başkaldırı başlayacaktır.
Bu kitap bana “özgürlük” için ne kadar ileri gidilebileceğini gösterdi. Kitabı çok beğendim. Kitabın eleştirebileceğim yanlarından biri “sol yanım” muhabbetiydi. Beni biraz sıktı açıkçası. Kitabı okuyanlar neyden bahsettiğimi anlayacaktır.
Eftalya Atalar, sen nasıl bir kraliçesin? Beyaz Leke evreninde olsam seni asla çekinmeden ayakta alkışlardım. Çoğu zaman kitapta Eftalya’yı “Yürü be kızım!” diyerek destekledim. Sadece son sahnede “Ne yapıyorsun
Sol AyağımEdebiyat & Roman
Şubat ayının 2, 2025 yılının 8. kitabı ile karşınızdayım. Uzun zamandır elimde olan ama bir türlü elimin gitmediği bir kitaptı. Ben normalde otobiyografi okumayı ve dinlemeyi çok severim ama niyeyse bu kitaba bir türlü elim gitmiyordu. Sonunda okudum. Hiçbirimizin hayatı düz bir çizgi halinde ilerlememektedir biliyorum fakat Christy'nin hikayesi beni oldukça derinden etkiledi. Çoğu zaman ağlamaklı oldum çoğu zaman ise gururlandım. Uçlardaki birkaç duygu arasında sürekli gelip gittim. Kitap çevirmeni Filiz Kahraman'ın da emekleriyle oldukça akıcı bir anlatıma sahip kitap. Fırsat bulursam orijinal dilinden de okumak isterim. Ayrıca kitap sonrasında aynı isimle Oscar Ödüllü bir filme de konu oluyor.
Sol Ayağım kitabı, yazarı Christy Brown'un hayat hikayesini anlatmaktadır. Christy felçli bir çocuk olarak dünyaya gelmiştir. Christy 21 kardeşe sahiptir. Doğduğu ve gençliğini yaşadığı dönemde Serebral Palsi ismi verilen bu hastalığının tedavisi yoktur. Burada bir parantez açmak istiyorum: 6 Ekim Dünya Serebral Palsi Farkındalık günüdür. Ben de 2023 yılında bir arkadaşımdan öğrendim. Kendisi de serebral palsi tanısı almış bir bireydir. İzni dahilinde kendisiyle gerçekleştirilen bir röportajı ilerleyen zamanlarda yazının sonuna sabitleyebilirim. Christy kendisine son derece güvenen ve bir gün konuşup hareket edecek hale geleceğine dair inancını yitirmeyen bir anneye sahiptir. Bu yönden çok şanslı bir çocuk olduğunu düşünüyorum. Tabii ki annesini de takdir etmemek elde değil.
Sol ayağı dışında vücudundaki hiçbir kas sistemini bilinçli olarak kullanamamaktadır. Hayatı onun için bir savaştır. Ve Christy silah arkadaşı sayesinde resim yapmayı, kalem tutmayı, harfleri, okumayı, kitap yazmayı en önemlisi de inanmayı öğrenmiştir. Annesinin verdiği destek sayesinde sol ayağı