Böylece, yeryüzü insanı bireysel yaşamının, onun Sonsuzun içindeki özel evrimini özetleyen, başta gelen iki olgusunu oluşturan- doğmaya ve ölmeye mahkumdur.
Sayfa 129 - Matgioi, Metafizik Yol, s. 132-133. "Ancak, doğumu ile ölümü arasında varlık, yeryüzünde tüm yaptıklarında serbesttir. Türün ve bireyin yaşam sürecinde İlahi İrade'nin etkisi kendini hissettirmez."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar.”
Bir zamanlar, hayvanların saldırıya uğramadıkları müddetçe sakin bir şekilde ölümü kabullendiklerine dair bir yazı okumuştum. Hayvanların, ölüm kavramına sahip olmadıklarından güçten düştüklerini hissettikleri an sessizce, uykuya dalar gibi yaşamla ölüm arasındaki sınırdan öteye geçtikleri yazıyordu. Fakat diğer türlerden farklı olarak sadece insanlar ölümü detaylı bir şekilde hayal edebildiklerinden gereksiz yere ölümden. sonrası için bile endişeleniyorlardı.
Biri geçmişte, biri gelecekte saklı iki umutsuz benliğin ara sında asılı kalmalı, yaşam ırmağının üzerinde kapalı gözlerle, kıpırtısız durmalıyım. Ancak öylece zamanı dondurur, evreni bir anlığına baştan aşağı yıkar, sonra yeniden kurabilirim.
Kendi kendisinden kaçıp sığınacak bir yer bulamayan insan, eninde sonunda kendi suretiyle yüzleşeceği o karanlık aynaya mahkûmdur.
