Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Sen gittin ya hani; ben senden sonra hiç karıncalara basmadım sen üzülürsün diye, hiç kuş avlamadım... Senin beslediğin kediler her gün kapımıza gelmeye devam etti. Bu sefer de ben paylaştım onlarla ekmeğimi gizli gizli. Önce, yemediler elimden ama sonra anladılar ki sen yoksun; işte o zaman beni kabullendiler..
Gördüğümüze inandığımızı sanırız. Yanılırız. Biz bu hayatta aslında inandığımızı bir süre sonra görmeye başlarız.
ya
Dostum, ben de her şeye rağmen centilmen olmak, başkalarının gözünde de böyle görünmek isterim. Fakirim ama, pek namuslu olduğumu söyleyemem. Toplumun bem düşkün bir melek sayması genelleşti. Ama nasıl, ne zaman melek olabildiğimi hiç aklım almıyor. Böyle bir şey varsa da çok eski bir geçmişe ait olmalı; artık unutulsa da günah sa yılmaz... Şimdi yalnız şerefli bir insan adına değer veriyorum; gelişigüzel yaşıyor, hoş görünmeye çalışıyorum. İnsanları iç ten severim ben. Ah, pek çok bakımdan kötü şeyler söylediler benim için! Şurada, bazen, aranıza katıldığım zaman hayatım gerçekleşiyor; en çok bundan hoşlanıyorum zaten. Senin gibi benim de fantastik şeylere hiç tahammülüm yok, bunun için yeryüzündeki gerçeği severim. Burada her şey belli; formül ler, geometri falan var. Oysa bizde sadece birtakım belirsiz denklemler.. Burada dolaşıp hayal kurarım. Hayal kurmayı severim. Ayrıca yeryüzündeyken kendimi kör inançlara kap tırıyorum. Evet, gülme rica ederim: Bu durumdan hoşlanıyo rum üstelik. Aranıza karışınca bütün âdetlerinize ayak uydu ruyorum. Hamama gitmeye bayılırım, inanır mısın? Orada tüccarlarla, papazlarla birlikte kızgın taşın üstünde buharda terlemek pek hoşuma gider. Biricik emelim, temelli, kesin olarak
insan haline girip şöyle yedi pud'luk 21 şişko sko bir tüccar ka-olmak, onun inandıklarına inanmak. Kiliseye uğrayarak yürekle bir mum yakmak; idealim bu oldu, gercekten raşmaktan zevk almaya başladım. Baharda çiçek hastalığı O zaman bütün acılarım dinecek. Bir de hastalıklarımla hoy gosterince çocuk bakım evine koştum, aşılandım. O gün, asal keyiflendiğimi bilemezsin! "İslav kardeşlerimiz" için on mable bağışta da bulundum. Ama sen dinlemiyorsun. Bugün
testin yerinde değil galiba. Centilmen bir an sustuktan sonra.
-Biliyorum, dün o doktora gittin, diye
Sen bombayı icat et, sonra dünya barışı iste.
Sen kul hakkı ye, can yak, yalan söyle, sonra kandil gecesi Instagram’a koyduğun bir duayla günahlarının silinmesini bekle.
Sonra gittin.
Birlikte kışları naftalinleyecektik.
Söz vermiştim unutmayacaktım gözlerini.
Bir yeşil fanila gibi ipte,alıp ütüleyecektim