Her şeyin mubah olduğu devirler, aynı devrin insanlarını hep mutsuz kılmıştır. Disiplin, itidal, şövalyelik ruhu, müzik, ahlâk, şiir, form, tabu: Bütün bunların amacı hayata kısıtlı ve belirli bir içerik sağlamaktan daha derin değildir. Sınırsız mutluluk yoktur. Büyük yasaklar olmadan büyük mutluluklara erişilmez. Ticarette bile her kârın peşinden koşulmaz, aksi takdirde bir şey elde edilemez. Tezahürün, gücün, inancın ve kâinatta kendini ufacık bir insan olarak öne sürme görevinin sırrı, sınırlardır.