Yakında insanlığın karşısına, ona yöneltilmiş en ağır taleple çıkacağımı öngördüğümden, kim olduğumu söylemem zorunlu görünüyor bana. Aslında bilinmesi gerekirdi çünkü “tanıksız bırakmadım” kendimi. Ne ki görevimin büyüklüğü ile çağdaşlarımın küçüklüğü arasındaki orantısızlık, beni dinlememiş hatta görmemiş olmalarında dile geldi. Kendime verdiği krediyle yaşıyorum ben, belki yalnızca bir önyargıdır yaşıyor oluşum. Yalnızca bir “kültürlü” kişiyle konuşmaya ihtiyacım var, yazın Oberengadin’e gelip beni yaşıyor olmadığıma ikna edecek… Bu koşullarda bir ödev var, aslında alışkanlığım, dahası içgüdümün gururu isyan ediyor ona karşı: Dinleyin beni! İşte ben buyum ve böyleyim. Başkasıyla karıştırmayın beni her şeyden önce!
Sayfa 1 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları