Öncelikle kitabın yazarı Sezin Karameşe'yi yaklaşık on yıldır - belki daha da fazla - takip ettiğimi ve çok ama çok sevdiğimi söyleyerek bu incelemeye başlamak istiyorum. Bendeki yeri çok ayrı gerçekten. Onun adına bu kitabı yazdığı, bu kurguyu hayata geçirdiği için inanılmaz mutluyum ve okuru olarak da çok gururluyum.
Kusursuz Yabancı hakkında söyleyebileceğim çok fazla olumlu şey var. Kitabı okurken resmen gözümde film gibi canlandı, sahne kurgulaması, detaylar, atmosfer inanılmaz. Betimlemeleri çok doğal akıyor ve bence gereksiz hiçbir kısmı yoktu. Bu açıdan yazımını da çok beğendim. Son olarak da KURGU demek istiyorum. Freida McFadden bir yerlerde tepiniyor şu an bu kurgu fikri ilk onun aklına gelmediği için. Yani film bile değil Netflix'te mini dizi olarak yayımlansa Fi anca getir götürünü yapar hani öyle bir kurgusu vardı kitabın. Bunu da aşırı sevdim. Üstelik o kadar akıcıydı ki daha ilk 50 sayfada kitabı elimden bırakamayacağımı anladım. Öyle de oldu, 4-5 saatte kitabı bitirdim. O kadar tek solukta okunacak bir kitap ki tekrar buradan yazara şapka çıkarıyorum.
Ama....
O tek solukta okuma işi beni çok uzun zamandır bu kadar zorlamamıştı. Kitapta bence TEK sorun tempo problemi. Tempo sürekli olarak çok yüksek, felaket üstüne felaket, gerilim üstüne gerilim geliyormuş gibi hissettiriyor ve belki de tek oturuşta okuduğum için beni bu kadar yormuştur ama bir aşamada cidden sinir krizi geçirecektim. Eylül İnci'nin saçını başını yolsun, ya da ben kendi saçımı başımı yolacağım noktasına defalarca geldim. Her seferinde azıcık mola verip okumaya devam ettim - çünkü meraktan çatlayacaktım - ama okuduğum her bölümde yeni bir fiyasko patladı ve ben bu döngüyü en az dört beş kez yaşadım. Bu benim tekrar yazarla gurur duyma anları yaşamamı sağladı bu arada çünkü okuyucunu
SPOILER!!!!
Yani o son neydi öyle ya. Nasıl kendi kızını bulup da evlendin jsjaslanakak. Neyse bunlar bir yana gerçekten toplumsal sorunları iyi bir şekilde ele alan bir kitap. Kısa ve okuması kolay, dili akıcı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap YorumDuygu ve Düşünce
Binnurun yazdığı kitaplardan yeri bende ayrı olan bu süreyi kaçınca kez başladığımı bilmiyorum her seferinde son kitabı okumuyorum spoiler yemedim ve veda etmek istemiyorum. Sonları mutlu mu mutsuz mu bilmiyorum bu yüzden her seferinde günebakan yani 3. Kitapta bırakıyorum. Spoiler vermeden bunu anlatmam pek mümkün değil ama okuyupta pişman olacak biri olduğunu sanmıyorum. Okurken aslında sizin aşk tanımınızı sorgulatıyor. Neler yapardım nelerden vazgeçerdim dedirten bir kitaptı.Üçüncü kitaba başlamaya korkuyorum.
İlk kitaba göre zor bitirdim diyebilirim aramızda toksik bir ilişki vardı. Yazar diyalogları vs. gereksiz uzatmış ama karakterlerin psikolojik ve fiziksel gelişimlerini çok güzel işlemiş. Son sayfaları okurken kalpten gideceğim diye korktum ve üzüldüm açıkçası. Genel olarak kitabı beğendim soluklanarak okumak daha iyi geldi bana. SPOİLER——————————————————-Ne zaman bir karaktere çok hoşmuş desem öldü bu seride :D Sonuna kalbimi bıraktım ah Xaden ah!
Kitap bitti ama başkahraman hala zihnimin bir köşesinde benimle yaşıyor sanki.
İlk başta kitap sıkıcı gibi geldi fakat biraz ilerleyince beni hikayenin en güzel kısmına doğru sürüklemeye başladı.
Başkahraman olan Hamlet Danimarka Prensi fakat bu hakkı elinden alınıyor. Amcası, babasına suikast düzenleyip öldürüyor, daha sonra annesi ve amcası evleniyorlar. Tahtın yeni varisi artık Hamlet’in amcası. Böylece Hamlet’in krallık hakkını elinden almış bulunuyorlar.
En üzücü kısım her kitapta olduğu gibi sonuydu: Ophelia ölüyor, Hamlet ve Laertes son kez düello yapıp zehirlenme sonucu hayatlarını kaybediyorlar ve yeni gelen kral onlar adına ihtişamlı bir cenaze töreni hazırlıyor böylelikle halkın zihninde kahramanca yer ediniyorlar. En azından Ophelia’na kavuştun Hamlet bu yönden içim rahatladı;)
Bir solukta okunacak, su gibi akan bir kitap. Pırıl pırıl tertemiz bir anlatım. Nasıl başladım nasıl bitti hiç anlamadım bile.. Yer yer güldüren, yer yer gözlerimi nemlendiren, çok güzel bir romandı.
*Spoiler uyarısı, kitabı okumayanlar devam etmesin :)
Küçük Meltem'e, o yapayalnız kırgın çocuğa böyle sıkı sıkı sarılsam diye o kadar çok istedim ki... Yaralı ve suskun çocuklara paramparça oluyor kalbim. Başına gelen her talihsizlikten kendini suçlayıp, kendi masumiyetini cezalandırmayı ancak bir çocuk kalbi yapabilir. Ama büyük Meltem bir yolunu bulur, ona inanıyorum. O mutlu olur. Fırat çok tatlı bir yerden dokundu ona. Selime teyzenin de mutlu sonunu okusaydık keşke, merak ediyorum şimdi nasıldır acaba? Hem neden geri dönmemek üzere gitmiş. Telefonu Hasan'da bırakmasaydı keşke. Çocuklarıyla güzelce bir barışıp sonra köydeki huzurlu hayatına dönseydi de çocukları onu orada ziyaret edip tatil yapsaydı kaz dağlarında... Huzurevindeki teyzeye de çok içim acıdı zaten. Kadın elden ayaktan düşmemiş, yatalak değil kimsenin üstünde yük değil, ne demeye bozdular güzelim düzenini, aldılar elinden sedirinden izlediği dağ manzarasını? Neyse belki Selime teyze Kastamonu'da kendi köyüne yerleşmiştir, Mustafa'sıyla yaşlılık hayaliydi sonuçta. Hem bizim köyün buradan kalır yanı yok dememiş miydi? Kendi köyünde kurmuştur o huzurlu hayatı. Huzurevindeki teyzeyi zaman zaman yoklar, halini hatırını sorar belki. Sonra çocukları gider Selime teyzeyi kendi köylerinde ziyaret ederler. Belli mi olur? Selime teyze ben Meltem'in çocukluğuna paramparça oldum evet, ama senin akıbetini de çok merak ediyorum doğrusu. İnşallah kalan ömründe çok mutlusundur.*
