“Ben Gençliğim, Ben Neşeyim.”·192 syf.·Duygu ve Düşünce
9/10
2026 59. kitabı
Okumaya başladığım an beni kendi içine çeken bir kitaplayız bugün. Yargılayacağım ne kitabı ne de yazarı. Yargılayacağım sadece okuyucuları.
Çünkü insanlar yıllardır hakkında aynı hatayı yapıyor. Kitabı ellerine alıp kapağa bakıyorlar ve sonra büyük bir özgüvenle “çocuk kitabı” damgasını yapıştırıyorlar. Sonra da dönüp “Bu ne biçim çocuk kitabı?” diye eleştiriyorlar. Fakat asıl problem kitabın kendisi değil. Problem, insanların ne okuduklarını bilmeden okumaları. Aslında durum tam tersi.
Yazar bu hikâyeyi hiçbir zaman yalnızca çocuklar için yazılmış basit bir masal olarak görmedi. Peter Pan karakteri ilk kez 1902’de yayımlanan yetişkin romanı içinde ortaya çıktı. 
J. M. Barrie ’nin hayatındaki trajediler de hikâyenin temelini oluşturuyordu. Özellikle 13 yaşında hayatını kaybeden kardeşi David’in annesi tarafından “hiç büyümeyecek çocuk” olarak hatırlanması onu epey etkilemiş. Düşünsenize, bir çocuk ölüyor ve zaman onun üzerinde duruyor. O çocuk artık asla büyümeyecek. Peter Pan’ın bütün ruhu zaten burada yatıyor.
Bu yüzden Peter Pan aslında; büyümenin trajedisi, zamanın acımasızlığı, unutmanın korkusu, çocuk kalmanın yalnızlığı hakkında yazılmış bir hikâye.Ve kitabı okurken bunu iliklerine kadar hissediyorsun. Mesela Peter’ın
“Ben doğduğum gün evden kaçtım. Çünkü annemle babamı büyüyünce ne olacağımı konuşurken duydum.” demesi… Bu küçücük cümle bile tek başına ürkütücü aslında. Çünkü Peter yalnızca büyümek istemiyor değil; zamanın içine girmek istemiyor. Bir kimliğe dönüşmek istemiyor. Bir mesleği, bir sorumluluğu, bir yetişkinliği olsun istemiyor. O yüzden Neverland’e kaçıyor. Ama Neverland düşündüğümüz gibi rengârenk bir çocuk cenneti değil bence. Neverland, çocuk zihninin içi gibi bir yer. Rüya gibi, dağınık ve mantıksız ama duygusal olarak mantıklı.
İçinde;
J. M. Barrie ’nin hayatındaki trajediler de hikâyenin temelini oluşturuyordu. Özellikle 13 yaşında hayatını kaybeden kardeşi David’in annesi tarafından “hiç büyümeyecek çocuk” olarak hatırlanması onu epey etkilemiş. Düşünsenize, bir çocuk ölüyor ve zaman onun üzerinde duruyor. O çocuk artık asla büyümeyecek. Peter Pan’ın bütün ruhu zaten burada yatıyor.
Bu yüzden Peter Pan aslında; büyümenin trajedisi, zamanın acımasızlığı, unutmanın korkusu, çocuk kalmanın yalnızlığı hakkında yazılmış bir hikâye.Ve kitabı okurken bunu iliklerine kadar hissediyorsun. Mesela Peter’ın
“Ben doğduğum gün evden kaçtım. Çünkü annemle babamı büyüyünce ne olacağımı konuşurken duydum.” demesi… Bu küçücük cümle bile tek başına ürkütücü aslında. Çünkü Peter yalnızca büyümek istemiyor değil; zamanın içine girmek istemiyor. Bir kimliğe dönüşmek istemiyor. Bir mesleği, bir sorumluluğu, bir yetişkinliği olsun istemiyor. O yüzden Neverland’e kaçıyor. Ama Neverland düşündüğümüz gibi rengârenk bir çocuk cenneti değil bence. Neverland, çocuk zihninin içi gibi bir yer. Rüya gibi, dağınık ve mantıksız ama duygusal olarak mantıklı.
İçinde;
Kitabın sonu yarım saat ağlamama sebep oldu. Okurken olacakları tahmin etmiş olsam da okuyunca ağlamama engel olamadım. Üzücü bitti ama okuması keyifli bir kitaptı.
Yaşanmamış yıllar
Yeni bir incelemeyle beraberiz ve okuduğum ilk Sarah Jio kitabına bir de beraber bakalım.
Kitabın konusundan bahsedecek olursak; Ana karakterimiz Emily onu aldatan kocasından bi nebze uzaklaşabilmek için Bee yenge adında bir aile yakının yaşadığı, Bainbridge adasına gider. Orda yeni insanlarla tanışmakla başlayan gezisinde ilerleyen günlerinde kaldığı odada bir günlük bulur ve bu günlük, 1943 yılında yaşamış bir kadının kısa bir dönem yaşadığı ve sonu olmayan bir hikayeyle tanıştırır. Ve hikaye gibi okuduğu günlüğün aslında gerçekte yaşanmış olduğunu fark eder. Yengesinin en yakın arkadaşı Evelyn’in de söylemiyle beraber artık günlüğü sonuna kadar okumak zorundadır.
Konusu genel olarak bu şekildedir, yorumlarıma gelirsek;
günlüğün son bulmayan sayfasından sonra ki ihtimaller arasında Esther’in yaşadığına ihtimal vermek istemiyordum..arkasında yıllar boyunca neler bıraktığını düşünürsek..Ancak ne kadar yaşamış olduğunu tahmin edebilsemde yine de şaşırdığımı söylemeliyim. Kitabın yazımında -kitabın ilk bölümlerinde- o günlüğü okuma evresi çok basite indirgenmiş. Bunun dışında okunması kolay ve anlaşılırdı. Hikayenin gidişatı fazlasıyla heyecan vericiydi, sayfaları hızla çevirirken; madem hala yaşıyor, o zaman neden yıllar geçse de sevdiğine gitmiyor, diye sorgularken buldum. Ve sonu.. kitap kendini bitirdi diyebiliriz bir yandan, ne de güzel yazılmış. Yılların platonikliğiyle karışık bir kavuşamama hikayesi aslında. Kitapta Elliot karakteri çoğu zaman suçlamalarımın sahibiydi, özellikle oyun oynanan kaza gecesinde Bee ile daha öncesinde de olan gereksiz samimiyetleriyle sahte bir arkadaşlık gördüm. Kendi nefsine sahip çıkamamış bir karakterdi gözümde Bee, aynı zamanda Esther’ı ne kadar severse sevsin hissettiklerini hiçbir zaman gün yüzeyine çıkarmamalıydı. Esther’a
açıkçası bir babil değil, sonlara doğru zorlana zorlana okudum. yine de fikir güzel, araştırmaları da güzel yapılmış. alice’i bu kadar aptal bir kadın olarak kurgulamasaydı belki daha da iyi olabilirdi ki bir kadın olarak akademide varolmanın zorluklarına dikkat çekerken ana karakteri öyle yazmasını biraz garip buldum. olan üzümlü kekim peter’a oldu.
Iza'nın Şarkısı, 
Katalin Sokağı ve 
Kapı ile devam eden 
Magda Szabo hayranlığım bu kitap ile zirve yaptı. İnceleme yazmak istemiyorum çünkü yaklaşık 60 civar inceleme var zaten fikir olması için onları ineceleyebilirsiniz. Ama sadece şunu söyleyebilirim lütfe bu yazarla tanışın. Savaşı, insan ruhunu, küçük bir çocuğun kırılganlığını, sınıf farkının nasıl bir öfkeye dönüşeceğini o kadar güzel anlatıyor ki… Daha kitabı var mı bilmiyorum ama umarım vardır ve Türkçe’ye kazandırılır.
Tiger Lily İle Sağ Gösterip Sol Vurmak1000Kitap
Bugün bir Peter Pan uyarlamasıyla karşınızdayım. Öncelikle yabancı ülkelerde bu masal ve bunun gibilerin tonla uyarlaması varken ne yazık ki çok azı Türkçeye çevrildiği için böyle eserleri bulmak bir hayli zor. O yüzden de 
Düşler Ülkesi ya da asıl adı olan Tiger Lily, ile karşılaştığım için çok ama çok mutluyum.
Belirtmek isterim ki bu hikâye orijinal masaldan bir hayli farklı, zaten o yüzden de ilgi çekici. Yazar 
Jodi Lynn Anderson alışılmışın dışında bir yaklaşım izleyerek ana karakter olarak Wendy’yi değil de Kaplan Zambağı’nı (Tiger Lily; kitap ismini de buradan almış zaten) seçmiş. Ve onunla Peter Pan arasında romantik bir şeyler oluyor. Ayrıca tüm kitap da favori perimiz Tinker Bell’in ağzından anlatılıyor.
Konusu ise şu şekilde: Her şey Düşler Ülkesi’nin yerli halkından biri olan Kaplan Zambağı ile başlıyor. Kendisi adada bulunan birçok farklı kabileden biri olan Gök Yiyiciler’in bir üyesi. Ama o, en basit tabirle, biraz farklı biri; kabilesindeki diğer kızlara kıyasla çok daha güçlü, vahşi ve erkeksi. Tik Tak adındaki şamanın üvey kızı.
Bu arada belirtmeliyim ki Düşler Ülkesi, dünyadaki son tuhaflıkların kaçıp bir araya geldiği nadir bir yer. Dünyanın geri kalanı artık tamamen keşfedilmişken orası tüm o acayiplikleriyle birlikte bir şekilde gözlerden uzak kalmayı başarmış. Burası perilerin, denizkızlarının ve pek çok değişik hayvanın yaşadığı hem güzel hem de bir o kadar tehlikeli bir ada. Ayrıca Düşler Ülkesi canlıları için zaman bile farklı çalışıyor. Çünkü orada herkes hayatının bir noktasında yaşlanmayı bırakıyor ve sonrasında da hep aynı şekilde kalıyor. Bazıları büyümeyi çok daha erken bırakırken bazılarının ise büyümeleri biraz yaşlandıktan sonra duruyor; bu durumun sebebi ise herkes için gizemini koruyor.
Bir gün kabilenin diğer çocukları adalarına şans eseri
Düşler Ülkesi ya da asıl adı olan Tiger Lily, ile karşılaştığım için çok ama çok mutluyum.
Belirtmek isterim ki bu hikâye orijinal masaldan bir hayli farklı, zaten o yüzden de ilgi çekici. Yazar Jodi Lynn Anderson alışılmışın dışında bir yaklaşım izleyerek ana karakter olarak Wendy’yi değil de Kaplan Zambağı’nı (Tiger Lily; kitap ismini de buradan almış zaten) seçmiş. Ve onunla Peter Pan arasında romantik bir şeyler oluyor. Ayrıca tüm kitap da favori perimiz Tinker Bell’in ağzından anlatılıyor.
Konusu ise şu şekilde: Her şey Düşler Ülkesi’nin yerli halkından biri olan Kaplan Zambağı ile başlıyor. Kendisi adada bulunan birçok farklı kabileden biri olan Gök Yiyiciler’in bir üyesi. Ama o, en basit tabirle, biraz farklı biri; kabilesindeki diğer kızlara kıyasla çok daha güçlü, vahşi ve erkeksi. Tik Tak adındaki şamanın üvey kızı.
Bu arada belirtmeliyim ki Düşler Ülkesi, dünyadaki son tuhaflıkların kaçıp bir araya geldiği nadir bir yer. Dünyanın geri kalanı artık tamamen keşfedilmişken orası tüm o acayiplikleriyle birlikte bir şekilde gözlerden uzak kalmayı başarmış. Burası perilerin, denizkızlarının ve pek çok değişik hayvanın yaşadığı hem güzel hem de bir o kadar tehlikeli bir ada. Ayrıca Düşler Ülkesi canlıları için zaman bile farklı çalışıyor. Çünkü orada herkes hayatının bir noktasında yaşlanmayı bırakıyor ve sonrasında da hep aynı şekilde kalıyor. Bazıları büyümeyi çok daha erken bırakırken bazılarının ise büyümeleri biraz yaşlandıktan sonra duruyor; bu durumun sebebi ise herkes için gizemini koruyor.
Bir gün kabilenin diğer çocukları adalarına şans eseri