Korkuyorsun, Nana, derdi ona . Hiç tadamadığın mutluluğu benim bulmamdan korkuyorsun . Benim mutlu olmamı istemiyorsun . İyi bir hayatımın olmasını istemiyorsun . Habis ,fesat kalpli olan sensin
Bir kitabı okurken geçen iki saatin
Ömrümün birçok senelerinden daha dolu ,
Daha ehemmiyetli olduğunu fark edince
İnsan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Yatağımın karşısında bir pencere odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde ? Birgün duvara bir resim aşmak gelmedimi içimden? Ben ne yaptım? Kimsede uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi . Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım. Kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım...