Bir kadın var, yaşamın rüzgarında
Gözleri acıya tanıklık etmiş.
Kalbi yara bere içinde,
Ama yine de dimdik ayakta durmuş.
Göğsünde biriktirdiği acılarla,
Savaşmış, direnmiş, güçlenmiş kadın.
Gökyüzünden düşen yıldırımlara karşı,
Öfkesini yutmuş, sevgiyle süzülmüş kadın.
Bakma yüzündeki çizgilere, izlere,
Her biri bir hikayenin başlangıcı.
Bir çiçek gibi açmıştır yaraları,
Toprağa düşen yağmur damlası gibi içten.
Gözlerinde yanan bir umut ışığı,
Gecenin karanlığında yol gösteren.
Çektiği acılara inat, yaşamıştır,
Sevginin gücüyle yeşermiş bir bahçe.
Kadınım, senin gücün sadece acıda değil,
Hayatın fırtınalarında bile parlıyor.
Çiçekler açıyor adımlarının ardında,
Umudu yeşertiyorsun, yüreğinde saklı.