Saatleri Ayarlama EnstitüsüEdebiyat
Ah ahh diyorum ‘50 lerde ‘60 larda yazılmış bir kitap düşünün, bugün bile bazı kurumlarda ve bürokrasinin işlediği hallerde halen sancılarının çekildiği pek çok konuya eleştirel ve mizahi bir dille aktarılmış olup ve pek çok kusurun devam ettiğini gözler önüne seriyor. Ahmet Hamdi Tanpınar’ın kalemi ile tanışma kitabım oldu. Kalemi çok zengin öğeler içeriyor. Bazılarımız için zorlayıcı bile olabilir. Yayınlandığı zamanda gereken ilgiyi görememiş bu eser iyiki okumuşum dediklerimin içeni giriyor.
Merhabalar değerli kitapseverler, bugün sizlere Eda Yıldız’ın kaleminden çıkan Hayal İzi adlı kitabı tanıtmak istiyorum. Buse ve Özge çok yakın iki arkadaştır. Bir gün Özge’nin annesi hastaneye kaldırılıyor ve bu haberi duyan Buse hemen hastaneye gidiyor. Hastaneye giden Buse, Özge’nin erkek arkadaşı Hasan’ı da görüyor. Buse, Özge’nin erkek arkadaşı Hasan’ı hiç sevmiyor. Bir süre sonra Özge’nin annesi vefat ediyor ve bu kayıpla Özge yıkılıyor. Özge’nin annesinin vefatı sonrası Buse, Özge’yi hiç yalnız bırakmıyor; tabii Hasan da. Hasan’ın iş gezisi bahanesiyle Özge, Hasan ve Buse İstanbul’a gidiyorlar. Buse gezide Melih adlı biriyle tanışıyor ama o tanışma orada kalıyor, ilerisi olmuyor. Özge ilişkisini düzene sokmaya çalışırken kendisini geçmişte tanıdığı bir arkadaşıyla Hasan’ı bir arada görüp hayatı hepten altüst oluyor. Bu olay sonrasında Özge eşyalarını toplayıp annesinin geçmişte yaşadığı eve dönüyor. Sonra neler mi oldu, sonrası kitapta.
Özge ve Buse’nin hayatlarında başka neler yaşanacak?
Buse Melih’i tekrar görebilecek mi?
Özge tekrar mutlu olabilecek mi? Özge’yi nasıl bir son bekliyor?
Tüm bu soruların cevapları kitabın içinde saklı. Özge ve Buse arasında yaşanan dostluğa hayran kaldım, Hasan karakterine ise aşırı sinir oldum. Kesinlikle herkesin okuması gereken harika bir kitaptı. Yazarımızın kalemine sağlık, okuyucusu bol olsun.
Reklam
Yaşamak, bazen bir günlüğün arasında kaybolmaktır.
Cahit Zarifoğlu denildiğinde çoğu okurun aklına şiirleri gelir. Benim için ise onunla tanışma noktası, 
Yaşamak kitabı oldu. Her ne kadar zaman zaman şiirlerini okusamda.Fakat itiraf etmeliyim ki bu tanışma, beklediğim kadar güçlü bir iz bırakmadı.
Yaşamak kitabı, klasik anlamda bir roman ya da anı kitabı değil. Daha çok yazarın iç dünyasına açılan, düşüncelerini, gözlemlerini ve ruh hâllerini satır satır kaydettiği bir günlük niteliğinde. Bu yüzden kitabı okurken bir hikâyenin peşinden gitmekten çok, bir insanın zihninde dolaşıyormuş hissine kapılıyorsunuz.
Normalde varoluş üzerine düşünmeyi, insanın kendini sorgulayan yanına dokunan eserleri okumayı severim. Ancak bu kitapta karşılaştığım dünya, alışık olduğum varoluşsal metinlerden biraz farklıydı. Cahit Zarifoğlu 'nun düşünce akışı zaman zaman derin ve etkileyici olsa da, bazı bölümlerde metnin içine girmekte zorlandım. Hatta kitabı okurken sıkıldığım anlar da olmadı değil. Çünkü eser, okurundan sürekli dikkat ve sabır isteyen bir yapıya sahip. Ve ben çok sabırlı sayılmam.Kitap beni hemen sarıp sarmalamalı:))
Bununla birlikte kitap, yazarın ruh dünyasını yakından tanımak isteyenler için oldukça kıymetli. Bazı cümleler var ki insanın zihninde uzun süre yankılanıyor. Hayata, inanca, insana ve zamana dair yaptığı gözlemler, onun ne kadar hassas bir kaleme sahip olduğunu gösteriyor.
Belki de Yaşamak kitabı, doğru zamanda okunması gereken kitaplardan biri ve benim doğru zamanıma denk gelmedi sanırsam. Benim okurluk yolculuğumda beklediğim etkiyi bırakmadı; fakat yine de bir yazarın iç sesine bu kadar yakından tanıklık etmek farklı bir deneyimdi.
Bazı kitaplar bizi içine alır, bazıları ise uzaktan bakmayı seçer. Yaşamak, benim için ikinci grupta kalan; sayfalarını kapattığımda saygı duyduğum ama kalbimde derin bir yer edinemeyen bir
Cahit Zarifoğlu denildiğinde çoğu okurun aklına şiirleri gelir. Benim için ise onunla tanışma noktası, Yaşamak kitabı oldu. Her ne kadar zaman zaman şiirlerini okusamda.Fakat itiraf etmeliyim ki bu tanışma, beklediğim kadar güçlü bir iz bırakmadı.
Yaşamak kitabı, klasik anlamda bir roman ya da anı kitabı değil. Daha çok yazarın iç dünyasına açılan, düşüncelerini, gözlemlerini ve ruh hâllerini satır satır kaydettiği bir günlük niteliğinde. Bu yüzden kitabı okurken bir hikâyenin peşinden gitmekten çok, bir insanın zihninde dolaşıyormuş hissine kapılıyorsunuz.
Normalde varoluş üzerine düşünmeyi, insanın kendini sorgulayan yanına dokunan eserleri okumayı severim. Ancak bu kitapta karşılaştığım dünya, alışık olduğum varoluşsal metinlerden biraz farklıydı. Cahit Zarifoğlu 'nun düşünce akışı zaman zaman derin ve etkileyici olsa da, bazı bölümlerde metnin içine girmekte zorlandım. Hatta kitabı okurken sıkıldığım anlar da olmadı değil. Çünkü eser, okurundan sürekli dikkat ve sabır isteyen bir yapıya sahip. Ve ben çok sabırlı sayılmam.Kitap beni hemen sarıp sarmalamalı:))
Bununla birlikte kitap, yazarın ruh dünyasını yakından tanımak isteyenler için oldukça kıymetli. Bazı cümleler var ki insanın zihninde uzun süre yankılanıyor. Hayata, inanca, insana ve zamana dair yaptığı gözlemler, onun ne kadar hassas bir kaleme sahip olduğunu gösteriyor.
Belki de Yaşamak kitabı, doğru zamanda okunması gereken kitaplardan biri ve benim doğru zamanıma denk gelmedi sanırsam. Benim okurluk yolculuğumda beklediğim etkiyi bırakmadı; fakat yine de bir yazarın iç sesine bu kadar yakından tanıklık etmek farklı bir deneyimdi.
Bazı kitaplar bizi içine alır, bazıları ise uzaktan bakmayı seçer. Yaşamak, benim için ikinci grupta kalan; sayfalarını kapattığımda saygı duyduğum ama kalbimde derin bir yer edinemeyen bir
Kitabın kapağını kapattığımda soru işaretleriyle beraber bir boşluk oldu içimde. Şehnazla ve hayatıyla vedalaşmak beni bi üzdü. Kitabı çok sevdim aslında ama beni bazen biraz yordu. Çağrışımlarla ilerleyen, yoğun bilinç akışı kullanan , dallanıp budaklanan bir anlatı tarzı , hafızanın çalışma mantığını taklit eden parçalı bir anlatı diyebilirim.
Örnek vermem gerekirse anneannesinin yaşadığı sıkıntıları anlatırken annesinin de sıkıntısını nasıl aileye sahip çıkmak zorunda kaldığı, bunu anlatacakken birden annesinin atanmadan önceki işini ve o işi nasıl bulduğunu anlatacak ya(tabii bu da başka bi konudan detay kısmı)
Mahalledeki Bilmem ne abla sayesinde diye başlayıp o kadının hayatını detaylarıyla ve ölüm anını bile anlatıyor oturduğu Fil yokuşu sokağının tarihçesini kadının sevgilisinden öğrendiğine geçiyor o Tarihçe dikkatini çektiği için bunu okul ödevinde kullandığına, hocasının ona inanmadığına ve kavga ettiklerine özür dileme kısmına kadar ve oradan E’ye hissettiği aşk güzellemesine geçiyor oradan tekrar. İşte bu işi o abla bulmuş diye iş kısmını anlatıyor, iş kısmından babasıyla tanışma kısmına geçiyor, oradan sevgili oldukları hikayeleri anlatırken oradan nasıl evlendiklerine, neden evlendiklerine derken bir konu 150 sayfa sürüyor ortasındayken konu neydi ya oluyosunuz. Bide bana komşunun hayat hikayesini anlatana kadar kendi hayatının detaylarını da bi verseydi ya olmadım değil.
Ama genel hatlarıyla heyecanla okuduğum bir kitaptı.
Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Fatma Erdek kaleminden 
Kara Kış Beyaz Düş kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 389 sayfalık bir kitap
• Hikayemiz; küçücük bir çocukken babasını kaybeden Zeynep’in dünyası. Annesinin toplumsal baskılardan kaçmak için evlendiği zengin Selim, dışarıdan mükemmel bir kurtarıcı gibi görünse de Zeynep’in ruhuna saplantılı ve hastalıklı bir karanlık ekiyor. Zeynep bu kabustan kurtulmak için eğitime sarılıyor; azmediyor ve bir Hâkime olarak geçmişin kirli gölgesinden kaçmak için yüzlerce kilometre uzağa, karlar altındaki Erzurum Narman’a sığınıyor.
• Ve bu bembeyaz kışın ortasında, hayatına iki muazzam karakter giriyor: Güven Yüzbaşı ve Akgül. Güven Yüzbaşı onun için tam bir güven limanı olurken; asıl kırılma noktası, bir dağ yolunda perişan halde bulunup davası önüne gelen öksüz köy kızı Akgül ile yaşanıyor.
• Akgül uğradığı haksızlıklara karşı hep susarken, Zeynep onun gözlerinde kendi geçmişindeki o çaresiz çocuğu görüyor. Kanunların terazisinin yetmediği yerde mesleğini bile ortaya koyarak Akgül’ü kurtarmaya, kendi geçmişindeki Selim iblisiyle olan savaşını kazanmaya çalışıyor. Bu, aynı çamurlu topraklardan geçen iki kadının kader birliği...
• Peki geçmişten gelen o mektuplar, Selim’in nakış gibi işlediği ama Zeynep’in hiç açmadığı o zarflar ardındaki hayalet gerçekten yok olacak mı? Zeynep yaşadığı kara kıştan, beyaz bir düşle dönecek mi?
•Fatma Erdek kalemiyle ilk tanışma kitabım oldu. Kadın olmanın zorluklarını, aile içi psikolojik şiddeti ve sessiz kalınan trajedileri ajitasyona kaçmadan, inanılmaz edebi ve metaforik bir dille işlemiş. Karakter derinlikleri çok gerçekçiydi.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Fatma Erdek kaleminden Kara Kış Beyaz Düş kitabının yorumu ile geldim
Haziran ayının sıradaki kitabı 2026 yılı basımlı 389 sayfalık bir kitap
• Hikayemiz; küçücük bir çocukken babasını kaybeden Zeynep’in dünyası. Annesinin toplumsal baskılardan kaçmak için evlendiği zengin Selim, dışarıdan mükemmel bir kurtarıcı gibi görünse de Zeynep’in ruhuna saplantılı ve hastalıklı bir karanlık ekiyor. Zeynep bu kabustan kurtulmak için eğitime sarılıyor; azmediyor ve bir Hâkime olarak geçmişin kirli gölgesinden kaçmak için yüzlerce kilometre uzağa, karlar altındaki Erzurum Narman’a sığınıyor.
• Ve bu bembeyaz kışın ortasında, hayatına iki muazzam karakter giriyor: Güven Yüzbaşı ve Akgül. Güven Yüzbaşı onun için tam bir güven limanı olurken; asıl kırılma noktası, bir dağ yolunda perişan halde bulunup davası önüne gelen öksüz köy kızı Akgül ile yaşanıyor.
• Akgül uğradığı haksızlıklara karşı hep susarken, Zeynep onun gözlerinde kendi geçmişindeki o çaresiz çocuğu görüyor. Kanunların terazisinin yetmediği yerde mesleğini bile ortaya koyarak Akgül’ü kurtarmaya, kendi geçmişindeki Selim iblisiyle olan savaşını kazanmaya çalışıyor. Bu, aynı çamurlu topraklardan geçen iki kadının kader birliği...
• Peki geçmişten gelen o mektuplar, Selim’in nakış gibi işlediği ama Zeynep’in hiç açmadığı o zarflar ardındaki hayalet gerçekten yok olacak mı? Zeynep yaşadığı kara kıştan, beyaz bir düşle dönecek mi?
•Fatma Erdek kalemiyle ilk tanışma kitabım oldu. Kadın olmanın zorluklarını, aile içi psikolojik şiddeti ve sessiz kalınan trajedileri ajitasyona kaçmadan, inanılmaz edebi ve metaforik bir dille işlemiş. Karakter derinlikleri çok gerçekçiydi.
Yazarımızın kalemine sağlık
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Bir Garip Hikaye'de canım AHT
Tanpınar'a Huzur Yok kitabını büyük bir heyecan ve beklentilerle okudum. Kitabın pek çok okur tarafından övülmesi merakımı artırmıştı. Ancak benim için oldukça hayal kırıklığı yaratan bir okuma deneyimi oldu.
Murat Menteş in kurduğu absürt dünya ve sürekli hareket halindeki anlatım, birçok okura eğlenceli gelebilir. Fakat ben bu absürtlüğün bir noktadan sonra yorucu ve anlamsız hale geldiğini düşündüm ( s. 120 civarı itibariyle ).
Kitap boyunca karşıma çıkan sıra dışı olaylar, beklenmedik benzetmeler ve bitmek bilmeyen aksiyonlar beni hikayenin içine çekmek yerine son hız uzaklaştırdı. Bitsin diye uğraştığım bir okuma oldu, ne yazıkki.
Yazarla tanışma kitabım idi, bilemiyorum dili, tarzı, kurgusu hep bu yönde ise kendisini daha fazla okuyacağımı da sanmıyorum .Edebiyat
Tanpınar'a Huzur Yok kitabını büyük bir heyecan ve beklentilerle okudum. Kitabın pek çok okur tarafından övülmesi merakımı artırmıştı. Ancak benim için oldukça hayal kırıklığı yaratan bir okuma deneyimi oldu.
Murat Menteş in kurduğu absürt dünya ve sürekli hareket halindeki anlatım, birçok okura eğlenceli gelebilir. Fakat ben bu absürtlüğün bir noktadan sonra yorucu ve anlamsız hale geldiğini düşündüm ( s. 120 civarı itibariyle ).
Kitap boyunca karşıma çıkan sıra dışı olaylar, beklenmedik benzetmeler ve bitmek bilmeyen aksiyonlar beni hikayenin içine çekmek yerine son hız uzaklaştırdı. Bitsin diye uğraştığım bir okuma oldu, ne yazıkki.
Yazarla tanışma kitabım idi, bilemiyorum dili, tarzı, kurgusu hep bu yönde ise kendisini daha fazla okuyacağımı da sanmıyorum .Reklam
Reklam