Ondan bir temas gibi rüzgar beni bürür de,
Tutmak, tutmak isterim, onu göğsüme alıp.
Bir türlü yetişemem, fecre kadar yürür de,
Heyhat, o bir ince ruh, bense etten bir kalıp.
Vahşi doğaya hafifçe de olsa temas etmemiz, konuşmalarımızı insanlarla sınırlamamaya, en muhteşem hareketlerimizi dans pistleriyle, kulaklarımızı sadece insan yapımı aletlerin müziğiyle, gözlerimizi "öğretilen" güzellikle, bedenlerimizi onaylanmış duyumlarla, zihinlerimizi hepimizin zaten hemfikir olduğu olgularla sınırlamamaya yöneltir.
Reklam
Telafisi en güç şey dikkatsizlik sonucu kırılan kalplerdir.
Kitaplarda birçok insanın duyguları tasvir edilir. Sıkıntı çeken insanlar, üzüntü çekenler, sevinç yaşayanlar, gülen insanlar ... Böyle insanların öyküsüne ve sözlerine temas ederek kendimizi onlarla birlikte hissetmek yoluyla, başka insanların yüreklerini öğrenebiliriz. Yakınımızdaki insanlarla sınırlı kalmayıp, tamamen farklı bir dünyada yaşayan insanların yüreklerini bile kitaplar aracılığıyla hissedebiliriz.
Ama kitlelerin ne istediğini kavramış olan Lenin'in gücü, devrimi yaşayan bir varlık olarak görmesinde yatıyordu; tıpkı her bir hattını ayrı ayrı inceleyebileceğiniz bir yüz gibi. Kitleleri kavramak ise ancak onlarla temas kurmakla mümkündü.
Şuurun çizdiği hudutların dışına taşmadan, yani deliliğe ucundan kıyısından temas etmeden kim ömrünü baştan sona yaşayabilir?
Reklam
Reklam