Kişi kendisi için neyin daha zararlı olduğunu iyi bilmelidir. Dünyadaki bunca bunalımların, kavga ve dövüşlerin sebebi dosdoğru olamayan kendi nefislerimizdir. İnsanoğlu hasetle, hırsla, açgözlülükle bakmayı terk edip sevgiyle bakmayı öğrenmedikçe sancılanmaya devam edecektir. Sancıyı tedavi etmenin yolu da yine sevgiyi aramak, yaşamak, uygulamakla mümkündür.
"Almanya'ya git, birkaç yıl kal, af çıkınca gelirsin. Nasıl bunu söylersin? Ben Türklük için hapse de girerim, zindana da girerim, mezara da girerim, yine de ülkemi terk etmem!"
Çünkü sevgiliye aşk ile, gönül ile ulaşılır. Nefis ise aklı ve dünyayı ister. Aklı terk etmedikten sonra gönül yolculuğu nasıl olası değilse, nefsi öldürmeden de ruhun arınması ve yücelmesi olası değildir.