Karım evde bir masam olmasını istemiyordu, kitaplığım olmasını da.
Karım aslında evde 'ben' olmasını istemiyordu, uysal bir bukalemun olayım istiyordu sadece ya da kabın şeklini alan zararsız bir sıvı, arada bir sulanan yaşlı bir saksı çiçeği, ortak hayatımızın durgun hücresi olayım
İnsan bazen ne olduğunu anlayamadığı haller içinde bulur kendini. Bazen kurtulmak, nefes almak ister. Ama hayat buna müsade etmeyecek kadar acımasızdır. Sen direndikçe su yüzüne çıkmak için o da direnir seni dibi çekmek için. Sonra teslim olursun. Ol. Anlamsızlaş. Yaşam için mücadele etme. Sonuç nasıl olsa yine değişmeyecek. Senin yerin hep DİP!
"Bol eçlik bol yıldız bol insan Bir gece Sevgi Duvarını aştık Düştüğüm yer öyle açık öyle seçik ki Başucumda bi sen varsın bi de evren Saymıyorum ölüp ölüp dirildiklerimi Yalnızlığım benim çoğul türkülerim
Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi"