CerrahEdebiyat
Merhabalar kitapseverler,
Eğitimim nedeniyle istemeden de olsa kitap okumaya uzun bir ara vermiştim. Yeniden okumaya ve yazmaya dönmek, benim için adeta bir hayale yeniden kavuşmak gibi... İşte Cerrah, bu uzun aranın ardından bir solukta okuyup bitirdiğim kitaplardan biri oldu.
Tess Gerritsen’in bu serideki ilk kitabı olan Cerrah’ta ana karakterlerimiz Dedektif Thomas Moore ve ortağı Jane Rizzoli. Açıkçası ben Moore karakterini çok sevmiş ve benimsemiştim; zaten bu kitapta da odak noktası büyük oranda onun üzerindeydi. Lakin öğrendiğim kadarıyla okuyucular Rizzoli karakterini o kadar çok sevmişler ki, yazar daha sonra öldürmeyi planladığı Rizzoli’yi bir anda serinin ana karakteri yapıyor. Moore ise ne yazık ki sonraki kitaplarda yavaş yavaş silinip gidiyor; hatta televizyon uyarlamasında (Rizzoli & Isles) adı geçiyor Rizzoli’ye daha sonra adli tıp uzmanı Dr. Maura Isles eşlik etmeye başlıyor.
Bir polisiye yazarı olarak, bir yazarın kendi yarattığı ana karakterden bu kadar çabuk ve keskin bir şekilde vazgeçmiş olmasını hâlâ tam olarak anlayamıyorum. Bu durum beni bir okur ve yazar olarak biraz üzdü, çünkü Rizzoli’ye de pek ısınamamıştım zaten.
Kitaba dair ikinci olumsuz eleştirim ise tıbbi terimlerin yoğunluğuyla ilgili. Bunun temel sebebi muhtemelen yazarın asıl mesleğinin hekimlik olması. Yine de bir polisiye kurguda, okuyucuyu yormamak adına bu terimlerin biraz daha az tutulmasını tercih ederdim.
Hikayenin konusuna burada uzun uzadıya değinmeye gerek görmüyorum; zaten tanıtım bültenlerinde ve diğer yorumlarda yeterince var. Ben daha çok kendi penceremden bir değerlendirme paylaşmak istedim. Kitapta dikkatimi çeken bir kusur daha vardı ama onu da anlatırsam yazı buraya sığmayacak gibi...
Sonuç olarak; bahsedilen bu iki detay dışında, sürükleyici bir polisiye-gerilim
Tess Gerritsen’ın tıbbi gerilim türünde bir çığır açan ve Rizzoli & Isles serisinin ilk adımı olan kült eseri Cerrah, Boston sokaklarında kabus estiren, kurbanlarını tıbbi bir hassasiyetle katleden sadist bir seri katilin peşindeki soluk soluğa takibi konu alıyor. Yazarın tıp geçmişinden beslenen son derece gerçekçi ve detaylı anlatımı, gerilimi her sayfada zirvede tutarken; dedektif Thomas Moore ve katilin geçmişteki elinden kaçmayı başarmış tek kurbanı olan Dr. Catherine Cordell'ın psikolojilerini de muazzam bir derinlikle işliyor. Okuyucuyu adeta bir ameliyat masasının soğukluğunda ve karanlık bir zihnin labirentlerinde gezdiren kitap; ters köşeleri, yüksek temposu ve insan anatomisinin ürpertici sınırlarını zorlayan tarzıyla polisiye-gerilim edebiyatının en sürükleyici başyapıtlarından biridir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Herkesin olmasını istediği arzuladığı bir dünya vardır. Thomas Moore kendi ütopyasını anlatıyor kitapta. Günümüzdeki sorunların var olacağını tahmin edercesine konuları ele alıyor.Kitapta anlatılan özel mülkiyetin olmadığı, insanların sadece günde 6 saat çalışıp geri kalan vakitlerini sanata ve bilime ayırdığı o kusursuz ada düzeni, okurken "Keşke mümkün olsa" dedirtse de; herkesin aynı kıyafetleri giyip aynı saatte uyuduğu o aşırı kontrollü yapı insanı "Bu kadar düzen biraz fazla değil mi?" diye de düşündürüyor. More’un altını değersizleştirmek için suçlulara altın zincir taktırması bu kitabin siyaset özelliğinin yanında bir eleştiri olduğunu da ortaya koyuyor.
Kitap mümkün olması güç olan bir dünyayı anlatsa da bu dünyanın gerçekleşmesi durumunda üzerine düşünülmesi gerekilen bir soru var : "İnsan doğası gerçekten böyle kusursuz bir düzeni kaldırabilir mi?"
8/10
2026 107. kitabı
Unutma dersleri ile N.Y. külliyatini bitirmis oldum başta Feribe sana cokca kizsam ilerledikce seni anladigim sarmalamak istediğim biri oldun Ya Vedat sen gerçek misin cidden işte bu nokta da puan kirdim N.Y. resmen Thomas Moore gibi utopik bir Türk erkeği yazmış gerçekci değildi. Ama kitap hele SES'i anladigimiz an muhtesemdi ne yazsan okurum NERMIN YILDIRIM.
Askerlik vazifemi ifa ederken okumaya başladığım 10. kitap olduğunu belirterek inceleme yazıma başlamak istiyorum. Eser Gorki'nin klasik ve kült eserlerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Eserde tipik bir Rus (köylü, işçi) ailesi ele alınmaktadır. Bu aile üzerinden de o döneme ait; politik siyasi, ekonomik, kültürel, sosyal ve sınıfsal eleştiriler dile getirilmektedir. Eserde alt ve orta sınıfın herhangi bir yaşam amacı olmadığı (boş beleş, karın tokluğuna çalıştığı); üst sınıfın ise altta olanlar üzerinden mirasına miras, zenginliğine zenginlik kattığı dile getirilmektedir. EFENDİ ve KÖLE vurgusu yapılmaktadır. Bu durumun sebebi olarak ise iki olgu öne çıkmaktadır. (Din ve Çar). Bu kavramlar üzerinden de insanların cahil bırakıldığına dikkat çekilmektedir. Cahil kalan insanların da yaşamlarına önem vermedikleri sadece (yeme, içme, sıçma, çalışma) döngüsünde oldukları vurgulanmaktadır. Misal Ana ve kocası. Bunun dışında eserde (çalışma şartları-alınan maaş dengesizliği, aktivite ve sosyal hayat eksikliği, din istismarı, tekdüzelik, cehaletin getirdiği davranış bozuklukları) vs. gibi birçok temaya değinilmiştir. Bu durumların anca gerçeği algılama ve kavrama ile atlatılacağı vurgulanmıştır. Bu aydınlanmanın ise ancak ve ancak sosyalizm ile olacağı anlatılmaya çalışılmıştır. Lakin eserin küçük bir kısmında sosyalizminde yeni bir adaletsizlik oluşturacağına dikkat çekilmiş ve aynen belirtilen gibi olmuştur. Gerçekler net, çözümler ise değişken. Misal sosyalizm teoride uygulanabilir duruyor ama pratikte ortaya (gürcü hıyarı stalin, ukrayna domuzu krusçev) çıkıyor ve batırıyor. Önemli olan Thomas Moore abimin de dediği gibi kendi gerçekliğimizin Ütopyasını oluşturabilmek. Her dönem Paveller ve Analar olacak; onun dışında Katarina ve Aleksander'lar da olacak mesele
32 – Tess Gerritsen | Cerrahİnceleme
32 – Tess Gerritsen | Cerrah
Popüler gerilim romanları çoğu zaman iki uç arasında sıkışır: ya yalnızca olay örgüsüne yaslanır ya da karakter derinliğini artırmaya çalışırken temposunu kaybeder. Cerrah ise bu ikiliği oldukça dengeli kuran metinlerden biri. Roman, yalnızca bir seri katil hikâyesi anlatmakla kalmaz; aynı zamanda şiddetin estetiği, bedenin kırılganlığı ve kontrol arzusunun karanlık biçimleri üzerine de düşünmeye zorlar.
Açılış: Soğukkanlı Bir Zihnin İçinden
Romanın daha ilk sayfalarında okur doğrudan katilin zihnine yerleştirilir. Bu tercih, klasik polisiyelerde sık gördüğümüz “faili saklama” stratejisinden farklıdır. Burada mesele katilin kim olduğu değil; nasıl düşündüğü ve neden böyle davrandığıdır.
Açılış sahnesinde, bir kadının cesedinin nasıl bulunacağını adım adım anlatan bir iç monologla karşılaşırız. Bu anlatım yalnızca gerilim yaratmaz; aynı zamanda bir tür kontrol fantezisini açığa çıkarır. Katil, yalnızca öldürmekle ilgilenmez. Süreci tasarlar, planlar, hatta başkalarının tepkilerini bile önceden kurgular.
Bu noktada romanın tonu netleşir:
Bu, rastgele işlenen cinayetlerin hikâyesi değil; titizlikle kurgulanmış bir şiddetin hikâyesidir.
Tıbbi Gerilim: Bedenin İçine Giren Anlatı
Gerritsen’in en güçlü taraflarından biri, tıbbi bilgiyi anlatının merkezine yerleştirme biçimi. Otopsi sahneleri, cerrahi müdahaleler ve anatomik detaylar yalnızca dekoratif değil; doğrudan hikâyenin parçası.
Özellikle kurbanların bedenine uygulanan kesiler, sıradan bir şiddet eylemi olmaktan çıkar. Katilin kullandığı teknikler, bir cerrahın soğukkanlılığıyla örtüşür. Bu da romanın en rahatsız edici sorularından birini doğurur:
İyileştirmek için kullanılan bilgi, yok etmek için de kullanılabilir mi?
Otopsi sahnelerinde gördüğümüz detaylar —kesinin yönü, kullanılan iplik,