Dipnot okumayı sevdiren kitap.1000Kitap
Not: Kitap hakkında yazılan en uzun incelemelerden birisi olacak.
Bu incelemeyi, kitabın içerisinden almış olduğum ve kaynak eserlerden topladığım notlarla birleştirip bir edebiyat dergisinde yayımlatmak üzere paylaşıyorum.
* Dante, “öteki dünyaya” yaptığı düşsel geziyi destanlaştıran İlahi Komedya’yı 1307 - 1321 yılları arasında kaleme aldı. Dil olarak Latince yerine Toscana lehçesini kullanarak, İtalyan dilinin ilk ve en uzun soluklu şiirini yazdı. Cehennem, Araf, Cennet ana başlıklarını taşıyan üç bölüme (cantica) ayrılan şiirin toplam dize sayısı 14.233’dür.
Peki, Dante bu eserinde ne anlatıyor?
Öncelikle kitabın ismini açıklamakta fayda var, neden İlahi Komedya?
Dante, yapıtına Comedia (o dönemde bu sözcük tek ‘m’ ile yazılıyordu) adını vermiş önce. Çünkü Cehennem bölümünün ürkütücü ortamına karşılık, şiir, komedilerde olduğu gibi mutlu sonla sonuçlanır; üstelik herkesin anladığı bir dille (İtalyanca) yazılmıştır. İlk kez 
Giovanni Boccaccio ’nun eklediği Divina (İlahi) sıfatı 1555 yılında Venedik’te Ludovico Dolce’nin yaptığı baskıda kitabın kapağında da yer alınca, o tarihten sonra yapıtın adı Divina commedia (İlahi Komedya) olarak benimsenmiştir.
Kitabın konusu kısaca şöyle;
Dante’nin Cehennem, Araf ve Cennet’e yaptığı düşsel bir gezinin öyküsüdür. Dante’ye Cehennem’de ve Araf’ta Latin şair 
Vergilius rehberlik eder. Araf’ın tepesinde (XXX. Kanto) Vergilius yerini Beatrice’ye bırakır. Cennet boyunca Dante’ye Beatrice rehberlik eder. Gezi 1300 yılı 7 Nisan Perşembeyi 8 Nisan Cumaya bağlayan gece başlar, 14 Nisan Perşembe günü sona erer.
Beatrice, Dante'nin 9 yaşındayken görüp aşık olduğu kadındır. 1288 yılında Beatrice, Floransa'lı şövalyelerden Simone dei Burdi ile evlenir. Fakat Beatrice evliliğinden sadece iki sene sonra, 1290'da henüz yirmi dört yaşındayken kesin
Giovanni Boccaccio ’nun eklediği Divina (İlahi) sıfatı 1555 yılında Venedik’te Ludovico Dolce’nin yaptığı baskıda kitabın kapağında da yer alınca, o tarihten sonra yapıtın adı Divina commedia (İlahi Komedya) olarak benimsenmiştir.
Kitabın konusu kısaca şöyle;
Dante’nin Cehennem, Araf ve Cennet’e yaptığı düşsel bir gezinin öyküsüdür. Dante’ye Cehennem’de ve Araf’ta Latin şair Vergilius rehberlik eder. Araf’ın tepesinde (XXX. Kanto) Vergilius yerini Beatrice’ye bırakır. Cennet boyunca Dante’ye Beatrice rehberlik eder. Gezi 1300 yılı 7 Nisan Perşembeyi 8 Nisan Cumaya bağlayan gece başlar, 14 Nisan Perşembe günü sona erer.
Beatrice, Dante'nin 9 yaşındayken görüp aşık olduğu kadındır. 1288 yılında Beatrice, Floransa'lı şövalyelerden Simone dei Burdi ile evlenir. Fakat Beatrice evliliğinden sadece iki sene sonra, 1290'da henüz yirmi dört yaşındayken kesinTıynetHayata Dair
Şefkat dolu insanda kirli bir vicdan olamaz…!
Bulanık suda resmine bakan çamur görür…!
Elif in hikayesi Sürükleyici ve akıcı anlatımı ile okumaya değer…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
7/10
2023 20. kitabı
Yaşar Kemal - 
İnce Memed 1
Yayınevi: YKY Yayınları
Basım yılı: 2021 (62.baskı), ilk baskı 1955
Sayfa sayısı: 436
"Türkiye'de tarımdan sanayileşmeye geçiş evresi olarak nitelenebilecek 1950'li yıllarda, Çukurova'nın geniş biçimde makineleşmeye açılması ve verimli topraklar üzerindeki ağalar arası rant savaşımının kızışması, bunun yoksul Çukurova köylüsü üzerindeki sonuçları Yaşar Kemal'in romanlarının ilk evresinin ana temasını oluşturmuştur denilebilir."
forum.memurlar.net/konu/787633
#205893755
Açıkçası uzun bir zamandır Yaşar Kemal'e ve İnce Memed 1'e karşı bir önyargım vardı. "Köy romanı, sıkıcı olur, bitiremem" diye düşünüyordum. Ama bir kere daha kitapları kapağına göre yargılamamak gerektiğini anladım. Beklemediğim bir şekilde çok sürükleyici ve heyecanlıydı. Yaşar Kemal'in betimlemeleri, doğayı anlatırken kullandığı ifadeler sanki o olayları ben yaşıyormuşum, Çukurova'yı her şeyiyle biliyormuşum gibi hissettirdi. İnce Memed'in gün geçtikçe gelişmesi ve ün kazanması, Abdi Ağa (bir ölmedi şu adam da) ve diğer eşkıyalar ile olan mücadelesi, köylülerin ona destek olmasını okumak çok keyifliydi. Bir süredir Türk edebiyatı da okumadığım için, uzun bir aradan sonra bir Türk efsanesi tadında olan bu romanı okumak güzeldi.
Sadece sonunda içimi bir hüzün kapladı... 1.kitabın hiç bu şekilde biteceğini düşünmemiştim. Devam kitaplarını da alıp okumak istiyorum.
《Teberik: armağan
《Huğ: duvarları kerpiç ya da genellikle toprak sıvalı kamıştan yapılan, ağaç çatısı üzerine sık döşenmiş kamış ve daha üstüne saz örtülü olan köy evi.
《Bük: ovada, göl ya da akarsu kıyılarında, oldukça geniş yer kaplayan, içine girilmesi zor, çok sık durumdaki diken, saz ve çalı topluluğu.
《Ceren: ceylan
《Kadir olmak: güçlü Olmak
《Tıynet: yaradılış, huy.
~2023
Gazeteler sever: Ensest Travma·211 syf.·Edebiyat
8/10
2023 5. kitabı
Modern Oedipus kompleksi kitabının adında “Kadın” 80 darbesinin etrafında ve yaşanan travmadan unutmak adına hızlı bir kaçış ancak yine travmatik olduğu için “hiçbir şey yapmamakla veyahut hiçbir şey olmadığını düşünmekle hiçbir şey olmamış gibi olacağını düşünmek” mümkün gibi gözükse de en nihayetinde Sohrab ile Rüstem gibi Oedipus ile Laios gibi hep felaketine/ travmasına koşar adım giden insanlar.
Babalar ve oğulları arasındaki otorite,itaat, birey olma gerginliği doğudaki en ünlü komutan da olsa Thebai şehrinde müthiş mitolojik bir efsane de olsa doğu ile batı arasında sıkışıp kalmış veyahut bir tarafa biraz daha meyilli gibi gözükse de bu ikilemden bir ömür kurtulamayacak da olsa hep baki kalacaktır.
Fakat bu oğulları doğuran kadınlar, bu babalarla yatan kadınlar hatta bazen hemşehrim kuyu ustası kızacak olsa dahi oğullarla da yatan analar neresinde bu işlerin? Yine aynı derde düşürdü bizi Orhan. Fakat bu defa Şeküre’nin tembihleriyle değil de Gülcihan’ın Silivri’nin soğuk duvarları içinde Enver’in aklına girmesiyle..
Sağdan da olsa soldan da olsa doğudan da gelse batıdan da gelse ensest bir çok siyasi, ekonomik, felsefi, edebi ve elbette sosyolojik konuyu işlemek için asırlardır güzel malzeme. Güzel olmasına güzel de sırf malzemeden mi ibaret yoksa biz o malzemenin ta kendisi miyiz ve biz yani insana dair daha neler söyler bu tiynet işte onu da uzunca hesaplamak gerek. Zira sırf kadın diye başlık atsak da adı var yine kadının hem de özetle.. arkada ince ince ağlarken ya da eğreti bir şekilde melek taklidi yaparken yahut eski sevgilisinin torununu doğururken…umarım kırmızı renk haricindeki renkten saçları olan başka birçok kadınıyla daha tanışırım Orhan’ın.
#elvedagülsarı
Biraz üzülmeye hazır mısınız?
Kitapta baştan sona ara vermeyen bir hüzün sardı beni. Tamamen atın hikayesini anlatacağını düşündüğüm yazar, asıl Kırgız Tanabay'ın adanmışlık öyküsünü anlatıyordu. Ve yaşamın her köşesinde ona eşlik eden Yorga Gülsarı..Gülsarı öyle güzel ki, kim güzel olmuş da başına gelmeyen kalmamış diyeyim siz anlayın.. Kitabın içinde atlar ve Kırgız kargışları hakkında ufak ufak bilgiler bulabilirsiniz.
Tam da köye gitmiş ve eski zamanlar ile şimdiyi karşılaştırmıştım zihnimde. Zaman değişmişti.Artık tütün yapamayan köy halkı, yaylalara da gidemiyor ve eskiden eğlendiğimiz, koştuğumuz alanları harabe halinde görmek bile bir çeşit ölümdü içimde.Sevdigimiz insanların gerek iş gerek eş için göçmesi, kiminin ölmesi, kalanların da eskisi gibi sağlam olmayışı tüm neşeyi ve çocukluğu silmişti sanki köyden. Bu yüzden genç bir adamın yaşlanma süreci bana arkadaşlık ederek bir nebze yalnız olmadığımı hissettirdi.
Bektaş karakterini çok asil buldum. İnsan vazgeçmeyi bilmeli. İçinde adanmışlık da olsa değer görmediği yerden arkasına bakmadan gitmeli.
En sevdiğim alıntı:
"Ölesiye bitesiye çalıştınız, insan gibi yaşamadınız, şimdi de bize nefes aldırmak istemiyor, insan gibi yaşamamıza engel olmak istiyorsunuz"
"Oysa insan ruhunun aynası, el hüneri, göz nuru değil midir?"
Kitaptan öğrendiğim birkaç kelime :
Tıynet:huy
Uz:güzel
Kodaman:para ve mevki sahibi kimse
Yılkı:at sürüsü
İğdiş:erkeklik yapamayacak duruma getirilmiş
Yorga:Binicisini sarsmayan at yürüyüşü
#kitapyorumu #kitapalıntıları #kitapönerileri #bookstragram #okudumbitti #kitapönerisi #bookstagramturkey
Ölmeden Tekrar DoğmakAdam Gibi Tespit
İlk defa bu eseri ile kendisine kavuştuğum yazar, kimi zaman dışarıdan bir gözle olayları değerlendirmek ile, kimi zaman kahramanların halet-i ruhiyelerini ilmik ilmik işlemek ile, kimi zaman da iki zıt duygunun, içsel bir savaş halini ustalıkla yansıtması ile harika bir eser ortaya koymuş diyebilirim.
Kullandığı Türkçe'nin fesahatini her cümlesinde fark etmek mümkün. Bununla beraber kahramanların yaşadığı mekanın ve zamanın şivesini aktarmadaki becerisini ayrıca takdire şayan buldum.
Esas kahramanların kimi yerlerde yapmaları gereken kesin hükümlü, tereddütsüz ve gıllügişsiz konuşmaları, zamanın Türkçesini kullanarak, azametli kelimelerle süsleyip onların ağzından dökmesi de ayrıca, yazarın ne kadar geniş ve sağlam bir kaleme sahip olduğunu bizlere gösteriyor.
Eser, Osmanlı'nın ölmek ile dirilmek arasında cebelleştiği bir dönemin bağrından kopan olaylar silsilesini, bu olayların içinde yaşayan halk tabakasının bir üstü, asıl yönetimin birkaç altı, tam anlamı ile bir beldenin gözde insanlarını ve Kuvvacı/Millici denilen, ama ne oldukları, neyi temsil ettikleri pek bilinmeyen birilerinin açtığı savaşa katılıp katılmamanın vebalini tartarak bir karar verme durumunda kalan insanları ön plana alarak kaleme alınmış.
Kahramanlarımızdan Çolak Salih, bir cephe savaşında kolunu kaybedip yüzünde korkunç yaralar ile beldesine, Akşehir'e döner. Çolaklığının ve yüzünün verdiği bir hüzün ile hayata tutunmak gayretinde kalır. Rum olan çocukluk arkadaşı Niko'nun ilgisi onu iyice kendine çeker ve gittikçe dinden uzaklaşan, toplum içinde yadırganan biri haline gelir. Zamanla, gazi olarak döndüğü beldesinde kendisini hissettirmek, ispat etmek ve yitirdiği saygısını ilk halinden daha çetin bir şekilde kazanmak ister. Hikayesini de bu başarıyı elde ederek, fakat bu başarı kendisine tam