“Sana sadece bana mektuplarını göstermek zorunda olmadığını hatırlatmak istiyorum. Benden saklamak istediğin bazı şeyler varsa bunda tümüyle özgürsün!”
Kurumlar bazında olan boyutla başlarsak en başta, bir firmada çalışan personel “Çok çalışıyorum, diğeri hiç çalışmıyor ama aynı ücreti alıyoruz” dememeli. Verimsizliğin ana sebeplerinden birinin adaletsizlik olduğunu anlamak gerekiyor. Aynı şekilde kendi başına çalışıp başaran çocuklara “aferin” bile demeden, tembel ve başarısız çocukları sürekli taşıyan anne ve babalar da hata yapıyor. Başarının önemsenmediği ama başarısızlığın sürekli “yüzdürüldüğü” bir yerde her zaman huzursuzluk çıkar.
Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli
Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma
Yatakta yatmayı bildiğin kadar
Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler
Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının
Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde
Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor
Bütün kara parçaları için
Afrika dahil
Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!