Nietzsche, Hegel'in tarih felsefesine karşı çıkarken, özellikle Stoacıların "ebedî döngü" tezlerine geri dönmüştür. Gerçekten Herakleitos'ta oluş fikri olmasına, hatta tüm varlık felsefesini bu oluş ve değişmeye herhangi bir yön, istikamet verdirmemekte, sadece ateşten diğer varlıklara; diğer varlıklardan da ateşe doğru giden bir değişmeyi, daha doğrusu döngüsel değişmeleri kabul etmekteydi.