Kan ma sakınEdebiyat
Neye kanmayalım? Van helsing ve arkadaşlarının iyi olduğuna kanmamalısın okurken. Onların kötülük dediği şey tamamen farklı ve bambaşka bir yaşam formunun doğası gereğiydi. Drakula hayatta kalmak için insan kanı ile beslenmek zorundaydı. İnsanlardan saklanıyordu evet çünkü kendisini açık ettiği zaman insanların onu yok edeceğini biliyordu empati yapan her insan drakula gibi davranıp hareket edeceğini gayet iyi bilir. Doğası gereği bir aslanı kötü saymıyorsan drakulayı da kötü bir karakter olarak sayamayız. Aksine insanlar bu hayatta kalma mücadelesi veren varlığı diğer bütün varlıklar gibi yok etme eğilimindedir. Çünkü homo sapiens istilacı bir türdür. Günümüzde olduğu gibi dünyadaki bütün yaşam formlarını hızla yok etmekteyiz.
Kitabın hemen başlarında Drakula Alman bir şairin şiirinden alıntı yapar "Denn die totden reiten schnell" bu ölüler hızlı sürer anlamına geliyor, ölümün kaçınılmazlığını ve yaşamın zamana kaçınılmaz olarak yenik düştüğünü simgeliyor. Kitabın sonunda da drakulanın hızlı bir şekilde uzun soluklu kaçması ve sonunda ölmesi kitabın başı ve sonu hakkında harika bir köprü kuruyor bu söz ile birlikte.
Kitabın başından beri ve genelinde vurgulanan batıl inançlara ön yargı geliyor. Günümüzde bulunan merdiven altından geçme falan gibi şeyler yani. Burada yazar 
Bram Stoker insanların ön yargısını sunuyor ve kitabın bir kısmında da anlatmak istediği batıl inanç olmasa bile insanlar kafalarındaki eski inandıkları bilgiyi daha sağlam ve güvenilir bir bilgi olmasına rağmen ona her zaman şüpheyle yaklaşmasıdır. Zamanında 
Albert Einstein 
Isaac Newton'un dünyada kabul görmüş zaman mutlaktır ilkesini yıkıp zaman görecelidir dediği zaman dönemin aydın bilim insanları bile buna şüpheyle yaklaşmış. Aynı bizlerin de günümüzdeki batıl inançlara ya da batıl inancı olanların modern
Bram Stoker insanların ön yargısını sunuyor ve kitabın bir kısmında da anlatmak istediği batıl inanç olmasa bile insanlar kafalarındaki eski inandıkları bilgiyi daha sağlam ve güvenilir bir bilgi olmasına rağmen ona her zaman şüpheyle yaklaşmasıdır. Zamanında Albert Einstein Isaac Newton'un dünyada kabul görmüş zaman mutlaktır ilkesini yıkıp zaman görecelidir dediği zaman dönemin aydın bilim insanları bile buna şüpheyle yaklaşmış. Aynı bizlerin de günümüzdeki batıl inançlara ya da batıl inancı olanların modern
Sanırım, yani çok emin değilim ama vampir efsanesi bu kitaptan doğmuş olabilir ve diğer edebiyat ve sinema eserlerine ilham kaynağı olmuş gibi. Van Helsing karakteri de keza öyle.
Yazarın üslubu gayet akıcı ve anlaşılır. Sadece o kadar korku atfedilen drakula karakterini, üstelik onca hazırlıktan sonra, bir çırpıda yok edebilmeleri, kitabın gidişatına ve o evren için konuşursak eşyanın tabiatına aykırı olmuş. Karakterlerin yazdıkları günceler üzerinden ilerlemiş olaylar. Yazar epey ustaymış, zira olayın gerçekliği noktasında insanın kafası karışabiliyor, tabii kitabı bitirene kadar.
Okunmaya değer.
Reklam
Sahip Olduğum En Kaliteli Kitap1000Kitap
Öncelikle kitabın tasarımı, kuşe kağıt kalitesi, ıllustrasyonları, bez cildi ve şömizi ile birlikte gördüğüm en kaliteli kitap. Toplamda 2 adet aldım ve birini hediye ettim. O kadar çok sevdim ki yedek olarak 1 tane daha almayı bile düşünüyorum. Bram Stoker’ın 1897 de yazdığı Drakula’nın hikaye örgüsü hakkında spoiler vermeden bir kaç şey söylemek istiyorum. Hikaye Jonathan Harker’ın Drakula şatosuna yolculuğu ile başlıyor. Günlük, Telgraf veya belgeler üzerinden bir hikaye anlatımı mevcut. Bu hikaye dilinde okuduğum ilk kitap olmasına rağmen oldukça sürükleyici ve keyifli bir yolculuk oldu. Her bölüm başında olan ıllustrasyon çizimler de bir o kadar harika. Bütün bu yolculuk süresince Drakula ile etkileşime girdiğimiz süre kitabın başında oluyor. Sonrasında oldukça az yer veriliyor. Daha çok bu kötülüğe karşı olan mücadele, plan ve buna tanık olan insanların duygu düşünceleri arasında gidip geliyor. Van Helsing karakteri de oldukça zeki ve keskin bir karakter. Rahibe Agatha’ yı bu kadar kısa görmeyi düşünmemiştim. Daha önce izlediğim dizi ve filmlerde daha çok ön planda tutulduğu için sanıyorum ki kitapta çok az görmek azıcık şaşırttı. Bunların dışında kitapta aksiyonun bir tık az olmasını pek beğenmedim. Drakula ya karşı yapılan planlar kitapta çok fazla yer kaplıyor. Kitabın sonu ise bütün bu planların, uğraşların sonucunda daha aksiyonlu olayların olacağı konusunda heveslendirmişti fakat olmadı :) Okumaktan oldukça zevk aldım. Herkese tavsiye ederim.
Yani bu kadar beceriksiz adamı bir arada uzun zamandır görmemiştim. Kitabın sonunda işler yoluna girmemiş olsaydı, burada ne söylenirdim size ben var ya...
Aslında kitap çok iyi başlamıştı. Gerilim seviyesi de tam dozundaydı. Ne zaman yeni karakterler olaya dahil oldu; o zaman kitap yokuş aşağı yuvarlanmaya başladı benim için. Yani, nasıl anlatacağımı bilmiyorum bu kitabı ben. En iyisi adım adım gitmek sanırım.
İlk adım, Lucy;
Vay benim tatlı Lucyciğim. Sen ne talihsiz bir kadındın öyle.
Koskoca Van Helsing kalktı, geldi, seni kan emici canavarından kurtarmak için planlar yaptı ama ne çare...
Adamın aklında her türlü çözüm vardı ama planı uygulayabilecek pratikliğe sahip olmayınca akıl etse ne olur? Yanındaki adamlar zaten hepten etkisiz eleman hepten...
İkinci adım, Mina;
Benim akıl küpüm, sevgili Minacığım; sen olmasaydın, sen nasıl kurtulurdun Dracula'nın elinden ben bilmiyorum. Evet, sen. İşi, Van Helsing ve ekibine bırakmış olsaydın Lucy'nin yanına, sonsuz uykuya gönderirlerdi kızım bunlar seni.
İyi ki sen yeterince zekiydin de bu savrulup duran adamlara yardım edebildin.
Üçüncü adım, genel görüşlerim;
Van Helsing beni gerçekten hayal kırıklığına uğrattı diyebilirim. Adam bilim adamı olmasına rağmen doğaüstü bir varlığın gerçekliğine inanacak kadar açık görüşlü ve haklıydı ama her türlü bilgiye sahip olmasına rağmen bilgiyi eyleme dönüştürmekte inanılmaz kötüydü.
Kitabın yazıldığı dönem farklı olmasına rağmen özellikle diyaloglarda çok fazla "Romantik Dönem" tadı aldım ben. Böyle bir hikayede tatsız geldi bana bu durum. Koca Dracula'ya Romantik Dönem narinliğiyle kafa tutmak biraz kurguya zıt olmuş sanki. Van Helsing'in her konuşmasının seremoni havasında geçmesi falan bayağı baydı beni. Yani, Mina neredeyse vampire dönüşmek üzere, bunlar kızın karşısına
Dracula: Vahşetin Çağrısı
Dracula; vahşetin çağrısı
Bir soruşturma dosyasını birinci el kaynaktan öğrenen gözlemci görevi yaptığımız; gerilimi, korkuyu, acıyı, heyecanı en yakınlardan, tanıklardan okuduğumuz mükemmel bir yapıt.
Dracula ve onun korkunç karanlığı
Hikaye bir avukatın Transilvanya yolculuğuyla başlayıp, Londra'da devam edip sonunda yine o topraklarda son bulan, insanın sevdiği için sevdiğine kıydığı; Londra' da yayılması muhtemel "ölü olmayanlar" furyasının önüne geçmek ve aynı zamanda kendi kaderleriyle mücadele eden bir avuç insanın sarsılmaz iradesini okuduğumuz bir eser.
Romanın anlatım tekniği; günce, gazete, mektup, rapor olarak ilerlemekte ve açıkça ifade etmek gerekirse farklı bir deneyim oldu benim için. Gerçekten gerçekçi bir hava oluşturduğunu, kolay uyum sağlanabildiğini söyleyebilirim. Ayrıca bu teknikle birlikte günlükler sayesinde farklı karakterlere farklı perspektiflerden bakabiliyor oluşumuz da kitabı daha da etkili yapmaktadır.
Dracula sadece vampir değildi. Dracula bir ürpertiydi. Varoluşu veya yokoluşu sadece gerçekleşene kadardı. Dracula yaptıklarında bir mantık barındırıyordu zannımca. Bu mantık yüzyılın birikmiş bir intikamın ve vahşetin vücut bulmuş haliydi. Transilvanya'dan kopup, Londra gibi bir yere yerleşip acıyı da beraberinde getirdiği karanlık gücün intikamının farklı bir yönüydü. Ve elbette varoluşu da buna bağlıydı, sonuçta o bir vampirdi ve ne kadar kan o kadar güç demekti onun için.
En acı sahne ve trajedinin başladığı nokta Lucy ve onun zamanla ölü olmayana dönmesi ve daha da acısı onun ruhunu özgürleştirmek için Arthur'un yapmak zorunda olduğu o zor sahne... O anı şahsen ben yaşadım ve onunla birlikte o acıya tanıklık ettim. Aynı sahnenin aynısını Mina'nın da yaşaması da ayrı bir acıydı. Dr.Seward'ın o gizemli hastası sadece bir deliden
Queer classiclerin anası
Carmilla 
Sheridan Le Fanu Ürkütücü. Carmilla Karnstein.. okurken ortalarında, sonlarında cidden geriliyorsunuz. Özellikle gece okuması öneriyorum. Kitabın başlarındaki o hoş anlarda bile bi gariplik vardı hep. Carmilla en başından beri Laura'yı vampir yapmaya hazırdı. Onu istiyordu. Bu tutku Laura'nın daha önce yanından bile geçmediği ölçüde büyüktü sadece. Korktu belki de kabullenemedi inanamadı. Kitabın sonu bana göre çok bitirmek için bitirilmiş gibiydi. En az 300 sayfa daha devam edebilirdi. Ama bilemeyiz yazara bir şey demek ne haddime olması gereken buydu beki de. Neticesinde kitap harika bi formda yazılmış, mümkünse eğer tek gecelik bütün bi okuma yapın. Çeviriyi de ayrı bi beğendim.
Şimdi incelemenin diğer kısmına geçelim.
Le Fanu 28 Ağustos 1814 Dublin doğumlu. Fransız kökenli bi yazar. Çocukken aktörlüğe yatkınmış, yazıya olduğu kadar çizime de ilgisi varmış. Erken yaşta şiir yazmaya başlamış. Trinity College'de hukuk bitirmiş ama daha çok yazarlık ve dergi editörlüğü ile ilgilenmiş.
1844'te ilk evliliğini Susan Bennett'la yapmış, bu evlilikten 2 oğlu 2 de kızı olmuş.
Oğullardan biri ünlü bi ressam oluyor, babasının yazıları için de çizimler yapmış.
Hayatı boyunca ara sıra yazmış bi dönem yazıya ara vermiş, bi dönem ise kitapları fazla tutmuş başka bir dönem 1861'de Dublin University Magazine'i satın almış.
1858'de yazarı 44 yaşında kaybediyoruz.
Le Fanu mutlu bi evliliğe sahipti o yüzden eşi Merrion Square'deki evinde inzivaya çekilmiş ve ömrünün sonuna dek sosyal hayatından uzak bi şekilde burda yaşamış. Susan Bennett, 7 Şubat 1873'de 59 yaşında hayatına gözlerini yumuyor.
Le Fanu Carmilla ve diğer öyküleri In a Glass Darkly içinde birleştirirken bu eserler arasında bi bütünlük oluşsun diye Doktor Martin Hesselius adlı karakterin gözlemlediği ya da ona1000Kitap
Carmilla Sheridan Le Fanu Ürkütücü. Carmilla Karnstein.. okurken ortalarında, sonlarında cidden geriliyorsunuz. Özellikle gece okuması öneriyorum. Kitabın başlarındaki o hoş anlarda bile bi gariplik vardı hep. Carmilla en başından beri Laura'yı vampir yapmaya hazırdı. Onu istiyordu. Bu tutku Laura'nın daha önce yanından bile geçmediği ölçüde büyüktü sadece. Korktu belki de kabullenemedi inanamadı. Kitabın sonu bana göre çok bitirmek için bitirilmiş gibiydi. En az 300 sayfa daha devam edebilirdi. Ama bilemeyiz yazara bir şey demek ne haddime olması gereken buydu beki de. Neticesinde kitap harika bi formda yazılmış, mümkünse eğer tek gecelik bütün bi okuma yapın. Çeviriyi de ayrı bi beğendim.
Şimdi incelemenin diğer kısmına geçelim.
Le Fanu 28 Ağustos 1814 Dublin doğumlu. Fransız kökenli bi yazar. Çocukken aktörlüğe yatkınmış, yazıya olduğu kadar çizime de ilgisi varmış. Erken yaşta şiir yazmaya başlamış. Trinity College'de hukuk bitirmiş ama daha çok yazarlık ve dergi editörlüğü ile ilgilenmiş.
1844'te ilk evliliğini Susan Bennett'la yapmış, bu evlilikten 2 oğlu 2 de kızı olmuş.
Oğullardan biri ünlü bi ressam oluyor, babasının yazıları için de çizimler yapmış.
Hayatı boyunca ara sıra yazmış bi dönem yazıya ara vermiş, bi dönem ise kitapları fazla tutmuş başka bir dönem 1861'de Dublin University Magazine'i satın almış.
1858'de yazarı 44 yaşında kaybediyoruz.
Le Fanu mutlu bi evliliğe sahipti o yüzden eşi Merrion Square'deki evinde inzivaya çekilmiş ve ömrünün sonuna dek sosyal hayatından uzak bi şekilde burda yaşamış. Susan Bennett, 7 Şubat 1873'de 59 yaşında hayatına gözlerini yumuyor.
Le Fanu Carmilla ve diğer öyküleri In a Glass Darkly içinde birleştirirken bu eserler arasında bi bütünlük oluşsun diye Doktor Martin Hesselius adlı karakterin gözlemlediği ya da onaReklam
Reklam