Mehabe ben kendimi çoktan unuttum. sense bana geçmişi unutmamı öğütlüyorsun. eşe duyulan sevgiyi öneriyorsun. bense emelimde o kadarlara varamıyorum bile.
İçi bir kaynak suyunun altında yıkanır gibiydi. İşte aslında tüm aradıklarımla baş başa yan yana kemik kemiğe, kan kanayım, bunu hissediyorum, şu anda hissediyorum, yalnızlık yok aslında, ölüm de, yeis yok, şu yürüdüğüm yer hayal, bu gece bir an, her an bir vuslat ama varamıyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aklım nerde bilmiyorum bana yardımcı olsana
Beni düşünmelerini nasıl da seviyorum
Gülsene arada bana sıcaklığını alayım
Odalar mı çok küçük ben mi çok büyüdüm
Duymayınca sesini bir yere sığamıyorum
Ruhum doğum sancısında kanatlandı kanatlanacak
Kanatlansa ne olacak yanına varamıyorum
Tutup elimden kurtarsan ellerin nasıl da güzel
Sigaramı tutuyorum elini tutamıyorum
Ben seni seviyorum tüm kızmalarına inat
Tüm dünyaya söylüyorum sana söyleyemiyorum
Acının son şairiyim ben
Göğün kanatlandığı her kara parçasında
Nasılsa söylenmemiş bir sözüm kalacak
Kendimden ötesine varamıyorum soyağacımda
Ben herkesi kendi gibi bilmekten Yorgun düşmüş, bir kalp gibi duvarlara yaslanıyorum
Uçurumdan atlıyorum ama yere varamıyorum
Bir boşluk büyüyor içimde, sesim yankılanıyor sadece:
"Farkındayım' ama fark edemiyorum
Niye tepki vermiyorum,
niye titremiyorum
sevinçten, ya da tadına varamıyorum
katıksız bir sıkıntının?
Neden tanımak bilmiyorum
varlığımın bu kadim düğümünü?
Biliyorum: çünkü şimdi bende hapistir
gazabın şeytanı
Sayfa 80
