Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden,
kendimi bulamıyorum,
dönüp gelip kendime yerleşemiyorum,
kendime bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan,
o tuhaf sır içinden!
Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayrı yalnızlık
kendi kendine nasıl da eğlenir.
Sonradan fark ettim ki..
Çocukluk asıl, insana ileri yaşlarda lazım.
Olmam gereken yerden çok uzaktayım,
belkide yoruldum bilmiyorum.
Öyle karışık,öyle yabancıyım ki,
bu aralar kendime bile..
Güzel olan her şey yarım kalır..
Filmler en güzel yerde sonlanır,
çok mutluyum dediğin yerde,
hüzün kendini hatırlatır.
Çocukluk kısadır, gençlik azdır
ve bebeklik hiç yaşanmamıştır.
Vefa azdır, sadakat sınırlıdır.
Verilen sözlerin ömrü kısadır.
Çok seversin, çok çabuk gider.
Güzel rüyalar en güzel yerinde biter.
Güzel olan ne varsa,
sevdiğin şarkı gibi
hemen bitiverir, kısacıktır.
Kaç güneş battı o gecede bilmiyorum,
Ama bir daha hiç sabah olmayacak gibiydi..
Bir söz, kaç güneş batırır,
o zaman öğrendim.
