Seversin vazgeçmeyi. Bu işten de vazgeç. Mutluluğundan vazgeçtiğin gibi!
O yüzden mi ağlamak istiyorsun? Uğursuz musun, lanetli misin ne! Vazgeç artık, vazgeç!
Bir iş yapmaya niyetlendiğinde onun sonunu (akıbetini) iyice düşün.
Eğer o iş hayırlı ve doğru ise onu gerçekleştir eğer sonu kötü ve sapkınlık ise ondan vazgeç.
Can sıkıntısı çaresiz bir ruhun dönüşüm davetidir, yakarışıdır. Kud. ret ihtirasıyla sarhoş olanlar bu davete öylesine cahildirler ki çözü mün 'daha fazla değil, 'daha az'da olduğunu kabul etmeye cesaretleri yoktur. Canı sıkılan biri, kendisine bir çağrıda bulunmaktadır aslında. 'Vazgeç, demektedir. Ruhuna sahip çık, çığlığıdır o. Her çağda ruhuna sahip çıkmanın yolu başkadır. İçinde yaşadığımız bu hengâmede bunun tek yolu daha fazlasını isteyen o kudret açlığından arınmaktan geçiyor."
Sayfa 132
Mutlu olduğun ilk an aslında onu kaybetmeye başladığın andır, bir şeyin kötü gideceğinden endişe ediyorsan endişe etmekten vazgeç, zaten kötü gitmeye başlamıştır.
