Murat ateş
@xyakamozum
İnstagtam: @kitapsevenler34
Bir Başkomser Nevzat romanını daha heyecanla okuyup bitirmenin mutluluğu ve aynı zamanda burukluğu içinde yazıyorum incelememi. (Uzun olacak ama konunun hassasiyeti nedeniyle bugün böyle olacak.) Bu kez diğer Ahmet Ümit romanlarından daha çok etkiledi beni Kırlangıç Çığlığı. Çünkü konu hepimizin, Türkiye'nin ve hatta dünyanın en çok konuştuğu çocuk tacizi idi. Bu okuyacaklarınızın hiçbiri ipucu değildir, kitap ile ilgili aşırıya kaçan bilgi içermeyecektir. (Bavul Dergi mart sayısı kitabın ilk bölümünden bir kesitte konu hakkında bilgi veriyor.)
Önce kısaca kitap konusuna değinmek istiyorum. İstanbul'da işlenen seri cinayetler sonucunda iş yine Nevzat Başkomser ve ekibine düşer. Onlar bir yandan "Körebe" lakaplı katilin peşindeyken bir yandan da Suriyeli sığınmacılar ile ilgili konularla uğraşırlar. Ve iki olay hiç beklemedikleri bir yerde kesişir.
* "Körebe" kimdir, neden cinayet işlemektedir?
* Öldürülen kişiler neye göre seçilmiştir?
Bu ve daha birçok sorunun cevabını bulacaksınız "Kırlangıç Çığlığı" okurken.
Ahmet Ümit'i tebrik etmek ve böyle bir kitaba imza attığı için büyük saygı duymak gerektiğini söylemek isterim. Konunun ne derece hassas olduğu konusunda hemfikiriz hepimiz. Ve bu konunun böyle açık ve korkusuz yazılması beni çok etkiledi. Çocuk tacizinin nedenleri, tacizcinin psikolojisi, tacize uğrayanların anlattıkları ve yaşadıkları hayal kırıklığı, değişen hayatlar, umutsuz insanlar, yıkılan hayaller ve daha fazlası ile karşılaşacaksınız kitapta.
Ben okurken öyle çok utandım ki insanlıktan. İnsan olmaktan, onlarla aynı havayı solumaktan utandım. Bir yerlerde yaşadıklarını, yediklerini, içtiklerini bilmekten iğrendim. Masum çocuklara yaşattıkları o kötü anların sonuçlarını ödesinler istedim. Ama bu kadar kolay değil bu elbette... Toplumun her bireyinin
Murat ateş
Selam yorumunuzu instagramda paylaşabilirmiyim
İçinde her şeyden biraz olan bir kitap. İnsanlık tarihi, yaradılış tarihi, dinler tarihi, Cumhuriyet tarihi, vücudumuzdaki hücre sayısı, dinlenmesi önerilen müzikler, araştırılması önerilen konular, sıradışı gösterilmeye çalışılmış, ancak fazla ağdalı kalmış bir aşk, yeterince işlenememiş karşıt düşünceler, bol imla hataları, birden fazla yerde rastladığım mantık hataları, binlerce genelleme ve binlerce soru cümlesi, önceki kitabı olan Fİ-Çi-Pi serisinin ticari kaygısını taşıyan araya sıkıştırılmış, bu da eksik kalmasın anlamında birkaç cinsellik rüyası vs. Hepsi birbirine karışmış, çok hızlı ve kalın bir kitap yazmak için çok acele edilmiş, editörler bile sanki bir gecede incelemiş gibi. Her şeye rağmen içerdiği bilgiler nedeniyle saygı duydum, ancak Sümerler ve diğer anlatılan tüm konularla ilgili bu bilgiler internette fazlasıyla yer aldığından, konuları biraz daha özgün anlatması gerekirdi. 4. kitabı Aden özenli ve bu nedenle başarılıydı. Aden'de Niburi gezegenini anlattığı duygusuna kapılmıştım, bu kitabıyla doğrulamış oldu. Ama bir sınıfta anlatılan ders şeklinde Sümerler'in verilmesi, sadece bunu anlatabilmek için roman yazdığını düşündürdü bana. En çok takıldığım konular ise, Sümer tabletlerini, Tevrat'ı, İncil'i ve bu üçünün birbirinden alıntı olduğunu vurgularken, tepki almamak, suya sabuna dokunmamak için Kuran'ı es geçmesi ve arada arapça dualar da yazmak suretiyle bunu perçinlemesi oldu. Tüm kitap boyunca Cumhuriyeti övüp, sonlarına doğru aşk acısı çeken baş kahramana, Cumhuriyet için çekilen acıları kast ederek birkaç yerde birden "Değdi mi" diye sordurması çok düşündürücüydü. Aydınların, sanatçıların, yazarların; tepkilerden korkmadan, kaygı duymadan yazabileceği günlere ulaşmak dileğiyle.
Murat ateş
Yorumunuzu paylaşabilirmiyim
Korku-Gerilim türünü arşa çıkaran adam!
Sevgili Stephen King, ama sen böyle kitaplar yazıp çıtayı arşa yükseltip, okurun hem tüylerini diken diken edip, hem şiddeti, korkuyu, sadizmi, mazoşizmi oluk oluk damarlarına zerk edersen bu gariban okur kendini normal hayatın içine nasıl montajlar. Normal mi dedim? Afedersiniz.
King evrenine hoşgeldiniz. Kemerleri bağlamayı unutmayalım lütfen. Stephen King’in kitapları benim için joker görevi yapıyor, ne zaman amaaan bırak şu kitapları elinden biraz, kafan sakızlı muhallebiye döndü mola ver okuma bir şey dediğim an kendimi bir King romanının içinde buluyorum. Böyle söyleyerek King’i küçümsediğimiz düşünmeyin asla, tabiri caizse kendime ödül maması gibi görüyorum bu kitapları.
Yazarın dili öylesine gerçekçi ki, dehşet dolu bir sahnede o kanların oluk oluk odanın ortasından aktığına şahit oluyorsunuz, seneler var ki “ 
O” kitabını okuyalı hala kitabın içinden kanların boşaldığı sahne gözümde canlanır, ya da 
Hayvan Mezarlığı ’ndaki Church’ün yüzü, ya da 
Medyum’da ki Jack Torence’ın elinde balta ile koridorda koşuşu, ya da
22/11/63 ’de Saide’nin Jack Epping ile dans ettiği gece. Bunlar asla hafızamdan atamayacağım sahneler. Bir romancının da bana kalırsa en sağlam özelliği okuyucuda, seneler sonra bile aklına gelen anlar yaratmasıdır. King bir çok romanında bunu adeta okurun zihnine kazımış durumda. “Penny Wice, Jack Torence, Jake Epping, Kedi Church, John Coffy, Carrie White, Annie Wilkes, Dan Torrence...” benim okuduğum ve aklımda kalan bazı karakterlerin adları. Bu karakterlerin hepsi romanda öyle güzel dizayn ediliyorki okur karakteri seneler geçse bile anımsıyor. (Benim hafızam bu konuda epey kötüdür ayrıca) ve Stephen King bu
O” kitabını okuyalı hala kitabın içinden kanların boşaldığı sahne gözümde canlanır, ya da Hayvan Mezarlığı ’ndaki Church’ün yüzü, ya da Medyum’da ki Jack Torence’ın elinde balta ile koridorda koşuşu, ya da
22/11/63 ’de Saide’nin Jack Epping ile dans ettiği gece. Bunlar asla hafızamdan atamayacağım sahneler. Bir romancının da bana kalırsa en sağlam özelliği okuyucuda, seneler sonra bile aklına gelen anlar yaratmasıdır. King bir çok romanında bunu adeta okurun zihnine kazımış durumda. “Penny Wice, Jack Torence, Jake Epping, Kedi Church, John Coffy, Carrie White, Annie Wilkes, Dan Torrence...” benim okuduğum ve aklımda kalan bazı karakterlerin adları. Bu karakterlerin hepsi romanda öyle güzel dizayn ediliyorki okur karakteri seneler geçse bile anımsıyor. (Benim hafızam bu konuda epey kötüdür ayrıca) ve Stephen King buMurat ateş
Yorumunuzu paylaşabilirmiyim
Tek istediği çok sevdiği boks kariyerini ilerletebilmek olan bir gencin hayatını anlatıyor bu kitap. Ana karakterimiz Malik, idealleri olan ama bir yandan da yoksullukla boğuşan bir genç. Hayat -hepimize yaptığı gibi- onun karşısına da bazı dönüm noktaları sunuyor ve Malik bu noktalardan geçtikçe hayatı sarpa sarmaya başlıyor. Çok genç yaşında ihanetle karşılaşıyor ve bu ihanet onu hiç de planlamadığı yollara sürüklüyor. Bundan sonra Malik hayatını intikam almaya adıyor.
Gelelim kitabın diline; öncelikle senaryo tekniği ile yazıldığı için çok fazla zaman sıçraması kullanılmış ve bu da anlatımı oldukça karışık hale getirmiş. Zamanlar arasında zikzaklar çizerek ilerliyorsunuz ve son sayfaya kadar hangi olayın diğerinden önce olduğunu anlamak tam mümkün olmuyor. Kitap bu yanı ile okuru biraz zorluyor.
Zaman sıçramaları dışında dili oldukça akıcı; kısa cümleler ve çok çok yoğun olmayan betimelemeler sayesinde hızlı okunan bir yapısı var. Hatta bir akşamda okumak bile mümkün olabilir. Genel olarak günlük konuşma dili kullanılmış. Çok fazla karakter olmaması da hızlı okunmayı sağlayan etkilerden biri.
Kitabın son kısmında, AIDS ve uyuşturucu bağımlılığı hakkında çeşitli bilgiler içeren bir bölüm var; başarılı bir sosyal farkındalık çalışması olmuş. Umarım genç arkadaşlarımız için faydalı bir kısım olur.
Sevgiler.
Murat ateş
Tesekkur ederim
Tek istediği çok sevdiği boks kariyerini ilerletebilmek olan bir gencin hayatını anlatıyor bu kitap. Ana karakterimiz Malik, idealleri olan ama bir yandan da yoksullukla boğuşan bir genç. Hayat -hepimize yaptığı gibi- onun karşısına da bazı dönüm noktaları sunuyor ve Malik bu noktalardan geçtikçe hayatı sarpa sarmaya başlıyor. Çok genç yaşında ihanetle karşılaşıyor ve bu ihanet onu hiç de planlamadığı yollara sürüklüyor. Bundan sonra Malik hayatını intikam almaya adıyor.
Gelelim kitabın diline; öncelikle senaryo tekniği ile yazıldığı için çok fazla zaman sıçraması kullanılmış ve bu da anlatımı oldukça karışık hale getirmiş. Zamanlar arasında zikzaklar çizerek ilerliyorsunuz ve son sayfaya kadar hangi olayın diğerinden önce olduğunu anlamak tam mümkün olmuyor. Kitap bu yanı ile okuru biraz zorluyor.
Zaman sıçramaları dışında dili oldukça akıcı; kısa cümleler ve çok çok yoğun olmayan betimelemeler sayesinde hızlı okunan bir yapısı var. Hatta bir akşamda okumak bile mümkün olabilir. Genel olarak günlük konuşma dili kullanılmış. Çok fazla karakter olmaması da hızlı okunmayı sağlayan etkilerden biri.
Kitabın son kısmında, AIDS ve uyuşturucu bağımlılığı hakkında çeşitli bilgiler içeren bir bölüm var; başarılı bir sosyal farkındalık çalışması olmuş. Umarım genç arkadaşlarımız için faydalı bir kısım olur.
Sevgiler.
Murat ateş
Yorumunuzu paylaşabilirmiyim instagram da