"Ağızda menekşe tadı bırakan lokumlar, emdikçe on saniyede bir renk değiştiren nefis karamelalar, iki dudağının arasına koyduğun anda eriyiveren minicik şekerler de yapar Bay Willy Wonka. Tadını hiç yitirmeyen çikletler, koskocaman şişirdikten sonra iğneyle patlatıp ağzına atabileceğin şeker balonları hazırlar. Bir de kimselerin bilmediği bir yöntemle, si-yah benekli gök mavisi kuş yumurtaları yapar; bunlardan birini ağzına attın mı yavaş yavaş küçülür, küçülür, bir de bakarsın dilinin ucunda minicik, pembecik bir yavru kuş kalmış.."
Dağlar ile taşlar ile
Çağırayım Mevlâm seni
Seherlerde kuşlar ile
Çağırayım Mevlâm seni
Sular dibinde mâhiyle
Sahralarda âhû ile
Abdal olup yâhû ile
Çağırayım Mevlâm seni
Gök yüzünde İsâ ile
Tûr dağında Mûsâ ile
Elimdeki asâ ile
Çağırayım Mevlâm seni
Derdi öküş Eyyûb ile
Gözü yaşlı Ya’kûb ile
Ol Muhammed mahbûb ile
Çağırayım Mevlâm seni
Hamd ü şükrullah ile,
Vasf-ı Kulhüvallah ile
Daima zikrullah ile,
Çağırayım Mevlam seni
Bilmişim dünya halini
Terk ettim kıyl ü kâlini
Baş açık ayak yalını
Çağırayım Mevlâm seni
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Doğru tasavvur et, iyi hisset, yanılma, aklarıma,
iş tecrübe edilmiş bilgidedir, nasihattedir, doğrudadır, bunları ve doğruları şaşar sanma.
Otururken Okurken Dinlenirken Yürürken Konuşurken
Uyurken Dinlenirken Gülerken Yerken, içerken
EDEBLİ OL YAHÛ!
EDEP YAHÛ!
EDEP YAHÛ!
EDEP YAHÛ!
EDEPSİZDE EDEP OLMAZ YAHU YA HÚ!
YA HÛ!
YA HÚ!
Eğer derviş isteselerdi ya sen gidecektin ya ben' demiş.Din
Sultan Abdülkadir Geylânî
Efendimiz ile Seyyid Ahmed er-Rifâî Efendimiz sohbet ediyorlarmış.
Hindistan'dan bir heyet gelmiş. Efendim, ta'zîm tekrîm ile hürmet ile demişler ki:
'Bizim şeyhimiz vefât etti.
Bize bir şeyh efendi lütfen gönderiniz.' Hindistan'dan gelmişler Bağdat'a.
Peki' demişler. O heyet çıkmış. Dönmüş Seyyid Ahmed er-Rifâî Efendimiz'e; 'birâder iyi ki şeyh istediler.
Eğer derviş isteselerdi ya sen gidecektin ya ben' demiş.
Işte derviş onlar. Yah, şeyh çok da derviş az.
Aşk-ı mecâz hakîkate köprüdür.Din
Aşk-ı mecâz hakîkate köprüdür.
Bir insan sevebilmeli. Neyi?
Neyi olursa olsun.
İnsan olsun, hayvan olsun, çiçek olsun.
O sevgi seni hakikate götürebilir, köprü çünkü. Bir çiçeği sevdin, peki bunun sâhibi kim, yaratıcısı?
Seni oraya götürür o çicek. Hayvan da öyle, insan da öyle. İşte Mecnûn diyor ya 'Leylâ Leylâ derken'
Vaktâ ki vuslât, 'aa' diyor Mecnûn
'Ben seni değil, senin perdenin arkasındakine meğer işık olmuşum.'
Siliniveriyor, illâ Mevlâ'nın aşkı kalpte tulû ediyor.
Leylå Leylâ derken Mevlâ'yı buluyor.
Mecâz-ı aşk hakîkat-i aşka kóprü oluyor.
(Şimdi birinle dertleştik. Evdekilerden şikâyetçi.
Eşinden evlâdından. Hak dost gayrısı yok dedim.
Doğru dedi. Heh, bunu kafaya koy.
Eger sevilecek bir şey varsa, mecâz olan aşk neyse o seninle beraber gitmiyor azîzim ebediyete.
Oyle bir şey sev ki o senden ayrılmasın ebeden.
Hakîkat-i aşk o. Işte o da Allah sevgisi. Gözümüz görmüyor ama nişânesi bütün kâinâtı sarmış.
Sonra diyorlar ki; yok Efendimiz, Allah izin vermezse Peygamber Efendimiz şefâat edemezmiş.
Vermiş yâhû, rahmeten li'l-âlemîn.
Evliyâlar da şefâat edecek, şehitler de şefâat edecek hattâ sâlih mü'minler de şefâat edecek. Allah'ın izniyle.