Kafka bir kitabında şöyle bir laf etmişti: "Ne şanslıdır şu sağırlar; duyamamak bir özür değil olsa olsa bir lütfudur Tanrının."
Öyle Kafka'cım öyle, aynen öyle.
"İçindeki bütün yıkıntılar, bütün kederlere rağmen başını yere eğmek istemiyordu.Matemini ortaya vurmadan tek başına yüklenecek ve yeni bir hayata yürüyecekti."