Yanında gerçekten huzur bulduğun bir insan bu
yaşamın en büyük zenginliğidir.
Çünkü huzur, dışarıdan verilen bir hediye gibi görünse de aslında içindeki sessizliğin başka bir kalpte yankı bulmasıdır.
Bazı insanlar sana bir şey katmaz; seni kendine geri getirir.
Onların yanında daha çok konuşmak zorunda kalmazsın, daha iyi görünmek zorunda kalmazsın, bir şey ispat etmek zorunda kalmazsın.
Sadece olursun.
Ve insanın sadece "olmasına" izin veren bir varlıkla
karşılaşması, çoğu zaman sevgi dediğimiz şeyden bile daha derindir. Çünkü sevgi bazen sahiplenmek ister, arzu ister, beklenti ister. Ama huzur, hiçbir şey istemez. Sadece alan açar.
Hayatta çok insanla karşılaşırsın; bazıları zihnini meşgul eder, bazıları kalbini hızlandırır, bazıları egonu okşar. Ama çok az insan vardır ki, varlığıyla içindeki fırtınayı susturur.
Sadece farkında ol.
Çünkü huzur veren insan, sana ait olduğu için değil; sen onun yanında kendine dönebildiğin için değerlidir.
Ve yaşamda bundan daha büyük bir nimet az bulunur..
Birinin varlığıyla eksilmek değil, genişlemek.