İnsan hakları için mücadele etmenin en iyi yolu, sonunda geri alınması gereken yalan yanlış hikayelerden mümkün olduğu kadar kaçınmaktır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
O'nun dilinin hızı yanlış hesaplanmış, dilin saniye/hızı her zaman düşüncenin saniye/hızından biraz az olmalıdır.,asla tersi olmamalıdır.
İnsan "karma" bir varlıktır. Yani her insanın bir tarafı zalim, bir tarafı mazlum, bir yanı günah, bir yanı sevap, bir bölümü yanlış, bir bölümü doğru olabilir. Bütünüyle "şeytan", yahut "melek" insan yoktur. Her insan zıtları ve zıtlıkları aynı anda yaşayabilir.
Böyle olmasaydı, ne "tövbe" müessesesine, ne Mahkeme-i kübra'ya, ne mizana, ne de Cennet ve Cehenneme gerek kalırdı. Zaten insanın yaratılış hikmeti de bunu gösteriyor. Eğer Allah bütünüyle "kötü" bir varlık yaratmak isteseydi şeytanla yetinir, tamamen "iyi" bir varlık yaratmak isteseydi meleklerle ittifa ederdi. İnsan bu iki türün karmasıdır. Her insanda meleklikle şeytanlık iç içe yaşar. Başka türlü hayat imtihan olmazdı.
.
Güzelliğe duyulan sevgide yanlış bir şey yok. Ama güzellik, daha anlamlı bir şeye bağlanmadığı sürece her zaman yüzeyseldir.
...
Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüzAlıntı
Biz zaten hiçbir romanda
Kendi hayatımıza rastlamadık.
Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı.
Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı.
Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız.
Oysa, tuttuğumuz balıkları bile
Yeniden denize bağışlamıştık.
Biz, hayata dair
Hiçbir yanlış yapmamıştık…
Biz bu sonucu hak etmedik,
Hayır, etmedik…
Ömrümüz bu talana layık değildi.
Bazen acı vurdu, bazen de yağmur.
Hiç gülmedi yüzümüz,
Hiç büyümedi gülümüz…
Bizi yalnızca akşamlar kucakladı,
Biliyorsun,
Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz…
