Ve bu yaz, seninle dargın yaşamak beni kahrediyor. Öyle olsun ve kendi yalnızlıklarımızda yenik düşelim. Buysa eğer... bir sevginin neden bitebileceğini hiçbir zaman çözemeyeceğim oysa.
Her şey bir rüzgar gibiydi ve rüzgarla sona erdi. Sona erecek. Daracık sokaklarda tek başıma yürüyorum. Herkes gitmiş. Bir daha buraya gelmemeye hangi yaz ant içtim? Çok sonra mı, şimdi mi?
Saçlarında ayırdın günlerimizi
Ortadan samanyolunda ikiye
Sonradan acımasız döktün
Tel tel taranmış gündüzü ikiye
Küller kalıyordu cıgarandan uzun
Tabaktaki ölüm yarısına yazın
Varılmaz düşlerdeydi öbür yarısı
Bir kilise kalıntısı dikenler hüzün
Seni sevdik o kıyı boyunca
Bulanık da olsa ucunda mevsimin
Hani erinci verecektin aşkı
Mavi bir martı ölüsü kumsalda
Bulutlarıyla beyazdı yaz
Deniziyle yollarıyla beyaz.