Cezayir, Oran doğumlu Fransız sanat tarihçisi (1944-2003). Ecole Normale Supérieure’de eğitim gördü. Mezun olduktan sonra lisansüstü çalışmaları için Sorbonne’a girdi, İtalyan Rönesans sanatına yöneldi. Yazdığı tezin çalınması üzerine tez konusunu ve hocasını değiştirerek Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales’a (EHESS) geçiş yaptı. 15. yüzyıl -19. yüzyıl modern sanat tarihi üzerine birçok yerde ders verdi. 1971 yılında L’Ecole française de Rome’a üye olmasının ardından, Floransa’daki Fransız Kültür Merkezi’nin yöneticiliğini yaptı ve Fransız Film Festivali’ni düzenledi. 1993 yılında buradaki işinden ayrıldı, EHESS’e araştırma yöneticisi olarak döndü. Ölümünden kısa bir süre önce, Lüksemburg Sarayı Müzesi’ndeki Botticelli sergisinin küratörlüğünü yaptı. France Culture radyosuna sanat tarihiyle ilgili sevilen bir program hazırladı. Renkli üslubuyla geniş çevrelere ulaşmayı başardı. Kitapları arasında L'Univers de Léonard de Vinci (1978, Leonardo da Vinci’nin Evreni), La Guillotine et l'Imaginaire de la terreur (1987, Giyotin ve Terörün İmge Dünyası), L'Annonciation italienne: Une histoire de perspective(1999, İtalyan Müjdesi: Bir Perspektif Hikâyesi), Le Portrait du Diable (2010, Şeytan’ın Portresi) sayılabilir.
"Kadınlara yüklenen simgeler genelde onların yitirdiği şeyler olur. Ne demeye çalıştığımı anlamadınız mı? Oysa basit: Agatha'nın göğüsleri, Lucia'nın gözleri ve hatta Apollonia'nın dişleri."
Sayfa 69 - Onlara yeniden yaşamayı öğretmek için koparılıp alınmıştır bunlar - Tan'ya şükür, bu sayede, sonsuz bir yaşama kavuşmuşlardır. Tam isabet. Ama Mecdelli'nin saçlarını kimse kesmemiştir. (Saçları kesilen Şimşon'dur, Delila keser onun saçların·Kitabı okudu