Uzun ömrümün bana öğrettiği gerçeklerden biri de bu. Kötülüğü yenmek, iyiliği yenmekten daha zor. Bu yüzden iyiler savunmasız oluyorlar, her türlü zararı görebiliyorlar.
Ben seni derin, muğlâk gördüm. Beni anlayacak kadar derin... Ama kendim o kadar basitleştim ki sen bile şaşırdın bana:- Sende herkes gibisin!.. dedin. Değilim...
Ben hayatta herkese karşı lakaydımdır... Bu bende sevmek hissinin mefkudiyetinden değil çok fazla oluşundandır. Ben sevdiklerimi köpek gibi severim yavrum... Zelilane severim... Muhabbetimi kendilerine verdiğim kimseler onu yüzüme fırlatsalar bile severim...