Yusuf Akın
@ysfakn
Yalnız ölmek için doğmuş,
Kalabalık insanlarız...
Çok seveceğiz,
Yalnız ve pişman öleceğiz...
Yalnız değilizŞiir
Tütünü bilir misin?
"Kız saçı" demiş zeybekler,
Su içmez her damardan,
Yerini kolay beğenmez,
Üşür
Naz eder,
Darılır
İki parmak arasında kıyılmış,
Bir parçası var kalbimin
İncecik, ak kağıtlara sarılır,
Dar vakit yanar da verir kendini.
Dostun susan dudağına...
Sokaklardan,
Kıyılardan,
Gök mavisinden,
Ekmeğinden,
Canevinden ayrı düşmeye
Yani bütün hasretlerin kahrına
Ve zehrine çaresiz kalmaların,
İlk nefesi Hızır gibi yetişir
Cibalide sarılan cıgaranın...
Sayfa 23
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nasıl, nereden başlayacağım bilmiyorum ama başlamak ve yazmak zorunda hissediyorum kendimi. Çünkü geçtiğimiz bir yılda insanın dertlerini, sıkıntılarını yazarak içini bir kağıda dökerek bir nebze de olsun hafiflettiğini öğrendim. Şu anda koca şehirde yalnız kalmanın, kimsesiz kalmanın üzüntüsü kasıp kavuruyor içimi , konuşacak kimsenin olmaması bir telefonla hemen toplanıp dertlerini bölüştüğün insaların yokluğu içimi kemiriyor, ilk defa yalnızlığı iliklerime kadar hissediyorum. Hani Yaşar Kemal demiş ya " Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı. Tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı! " Zamanında belki de bilinçsizce okuduğum bu dizeleri şimdi harfi harfine hissediyorum, anlıyorum ve en kötüsü yaşıyorum. Bu nedenle de elimden geldiğince yazıyorum, yazıyorum ki bir anlığına da olsa düşünmeyi bırakıp kafamı meşgul edeyim. Neyse durumun vehameti hiç de haberlerdeki gibi değil ne yazık ki, insan çocukluğunu, gençliğini sokaklarında geçirdiği, bildiği her şeyi, yaşamı öğrendiği bu sokakları bu halde görünce anlıyor nasıl bir şeyle karşı karşıya kaldığını. Yıkılanın sadece binalar olmadığını binlerce umudun, hayalin o molozların arasında yitip gittiğini anlıyorsun çünkü neredeyse hep tanıdığın ne hayallerle büyüdüğünü bildiğin insanların koskoca umutları olan gençlerin oralarda yaşadığını büyüdüğünü biliyorsun. Cesaretimi toparlayıp bütün şehri adım adım gezdim geçtiğimiz gün,bütün hayatımın geçtiği santimi santiminde bildiğim bu şehir ne haldeydi iyice kendi gözlerimle görmek istedim çünkü her adımda bir tanıdıkla karşılaştığım yeri geldiğinde selamlaşmaktan başımın ağrıdığı bu sokaklarda bir umut belki eskilerden bir şeylerle karşılaşma hayaliyle dolaştım bütün sokakları ama ne eski sokaklar kalmıştı ortada ne de kahkahalar atıp yeri gelince
YalnızlıkŞiir
Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Yol olsan kimse geçmez,
Elin adamı ne anlar senden?
Çıkarsın bir dağ başına,
Bir ağaç bulursun Tellersin
pullarsın Gelin eylersin.
Bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
Köpürmüş gelen bulutları.
Başka ne gelir elden?
Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!
Yaşar Kemal
Yaşar KemalNe çok insan vardı trafikte! Birbirinden kopuk, diğerlerinin neler yaşadığından habersiz ne çok insan vardı. Çeşitli amaçlar peşinde, çeşitli kaygılarla akıp gidiyordu hayat. Ama kimse kimsenin hikâyesini bilmiyordu.
Sayfa 255
