Çocukların umutlarını yuva yapan neydi?
Sığındığınız yer miydi yuva? Gittiğimiz mi, terk ettiğinimiz mi, döndüğümüz mü yoksa?
“Evlenen bir arkadaşından söz ederken, ‘Artık hayat ona tüm kapılarını kapattı, bir tabutun içine hapsoldu,’ gibi bir laf etmişti. Evliliği tabuta girmeye benzetmeyen Harika bunu duyunca üzülmüştü. Fakat düşününce Selçuk’a bir parça hak verdiği de oluyordu. Annesinin ‘iyi bir yuva kurmak’ dediği, itibar ve güvence uğruna Harun bey gibi bir adamla evlenmekse evet bunun bir tabuta girmekten bir farkı yoktu. Peki ya delice sevdiği, kaybetmeye dayanamayacağı bir insanı bulduğunda aynı korkular, aynı endişeler geçerli miydi?”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Evi olmayan ukala aydınların bu öfkesine, yuva sahibi cahil insanların rahatlığıyla gülerlerdi."
"Tanrı, o yuva için seçtiği eşi o seçime layık kılsın ve onları mutlu etsin. Onun hak ettiği gibi bir ev olsun!"
Kendisine saygısı olan varlıklardır duygular.Yeteri kadar iyi değerlendirilmedikleri yerde durmaz, daha gerçek hissedecekleri bir yuva aramaya koyulurlar. İşin aslı,
buna da layıktırlar.
Anksiyetem tuttu1000Kitap
Dünya güvenilmez bir yer olarak görünüyordu. Benim için yuva olma özelliğini kaybetmişti, tehlike her yerdeydi...
