Yusuf Kurt
@yyusufkurtt
Evet, beklemek ateşten şiddetli..
Köşede durup geniş caddeye baktı. Önünden insanlar, otomobiller, tramvaylar geçiyordu. Işıklarını yeni yakmış bu şehri seviyordu. Aradığı burda, şu gelip geçen insanların içindeydi. Belki bu akşam onu bulacaktı.
"Birden içinden ona karşı dayanılmaz bir sevgi, bir özlem duydu." yarın gelip yine bekleyecekti onu.
Kulakları kapı ötesinin bütün tıkırtılarına açık... kapıya yaklaşan ayak sesleriyle iki kere yüreği duracak gibi çarpmıştı.
**Herkes onun gibi değil miydi? En az umutlanmaları gerektiği zamanlar en çok umarlardı.
İçinde bir umut var.....bir o kapıya bakıyor, bir ötekine. Beklediği gelmiyor. Günlerdir bekliyormuş gibi geliyor ona. Kızıyor.
Kafasından geçene güldü. Duraktakiler dönüp baktılar. Sokakta kendi kendine sesli gülünemeyeceğini bilmeyen yoktu. "Ne adamlar be. Güldüysem güldüm, size ne?"