Devrim zafer kazanmıştı. Ama ne çeşit bir devrimdi bu? Gelecekte toplumun işleyişine rehberlik edecek nasıl bir yeni toplum görüşü vardı?
Reklam
Eksiksiz zafer asla mümkün değildir, ama sık sık yenilmemek ve mağlubiyetlerini hiçbir zaman iç rahatlığıyla kabullenmemek, bu savaştan zaferler çıkmak demektir.
Seviyorum seni...
Hayatımı aydınlatan bir şimşek,
Ve göğsümün içinde bir kandilsin
Özgürlük yoldaşım ol...
Arkamda ol bütün savaşlarımda
Ve yanımda yürü,
Zafer takının altında...
Kaybetmeyi ahlaksız bir kazanca tercih et. İlkinin acısı bir an, ötekinin vicdan azabı bir ömür sürer. Bazı idealler o kadar değerlidir ki,o yolda mağlup olman bile zafer sayılır... Che
Kıtaları ipek bir kumaş gibi keser biçerdik. Kelleler damlardı kılıcımızdan.
Bir biz vardık cihanda, bir de küffar...
Zafer sabahlarını kovalayan bozgun akşamları. İhtiyar dev, mazideki ihtişamından utanır oldu. Sonra utanç, unutkanlığa bıraktı yerini, "Ben Avrupalı'yım," demeğe başladı, "Asya bir cüzzamlılar diyarıdır."
Avrupalı dostları, acıyarak baktılar ihtiyara ve kulağına: "Hayır delikanlı," diye fısıldadılar, "sen bir az-gelişmişsin."
Ve Hıristiyan Batı'nın göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını, bir "nişân-ı zîşân" gibi gururla benimsedi aydınlarımız.
Reklam
Reklam