N
@zamangemisi
Şu anda okuduğu kitap
Malazgirt, bizim Anadolu’ya ilk gelişimiz değildir, son gelişimizdir. M.Ö. 4000’lere kadar giden süreçte Türkler Anadolu’ya defalarca geldiler. 398’de geldiler. Sabarlar, Peçenekler, Avarlar… Malazgirt neden önemli? Çünkü Oğuzlar geldi. Oğuzlarla birlikte Selçuklu, Osmanlı, Türkiye Cumhuriyeti çizgisi oluştu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Balkanlara giden Bulgarlar Slavlaşırken, kuzeye giden Bulgarlar Hristiyan değil de Müslüman olunca -ki ilginçtir, ilk Müslüman Türk toplumu, hatta devleti oluyorlar. Aynı toplum, ama iki farklı sonuç. Biri ilk Müslüman Türk devleti, öbürü ilk Hristiyan Türk devleti. Bugünkü Kazan’ın olduğu yerdir İdil Bulgarlarının vatanı.
“Yüksek dağlardan kaynağını alan ve 4.000 km boyunca akan bir ırmak düşünelim. Bu ırmağa sağdan soldan katılımlar da olmuştur. Ama ırmağın adı değişmemiştir; Türk’tür.”
“Şu devlet-i muazzama-i Osmaniye’nin en büyük adamı Sultan Selim’dir.”
Namık Kemal
İnce olmasına rağmen, tarihi bilgi bakımından oldukça yüklü, dili ise fazlasıyla ağır bir kitaptı. Eski kelimelerin fazlalığı sebebiyle yer yer zorlandım ve çoğu kez keşke sadeleştirilmiş bir Türkçe ile yayımlansaydı diye düşündüm. Buna rağmen, Namık Kemal’in anlatımı Sultan Selim’in tahta çıkışını, icraatlarını ve başarılarını son derece etkileyici bir biçimde gözler önüne seriyor.
Özellikle Yavuz Sultan Selim’in Mısır’ı fethettikten sonra cuma namazı için gittiği camide, hatibin kendisini “Hadimü’l Haremeynü’ş-Şerifeyn” unvanıyla anması üzerine seccadesini kaldırıp sarığını başından çıkararak toprak üzerinde secdeye kapandığının anlatıldığı bölüm beni derinden etkiledi. Bunun yanı sıra, savaşlar sırasında yeniçerileri motive etmek için yaptığı konuşmalarda İslam birliğini sağlama uğruna omuzladığı sorumluluğu görmek son derece duygulandırıcıydı. Abbasi Halifesinden halifeliği devralışı da bu meseleye ne kadar ciddi yaklaştığının açık bir göstergesiydi.
