görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum,ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.
nefret ettiğim bir şey daha varsa o da insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde neşeyle hatrınızı sorup, “iyiyim” demenizi beklemeleridir.