Nihat Behram 'dan okuduğum ikinci kitap bu. 
Darağacında Üç Fidan kitabını yaklaşık bir 15 sene önce okumuştum. Çok etkilenmiştim. Bu kitap ise ilk yarıda beni tamamıyla hayal kırıklığına uğramıştı. Bu şekilde devam edecek korkusu yüzünden o kadar yavaş okudum ki.
Konu çok göz alıcı merak ettiren bir konu fakat ağdalı bir şiirsellikle yazılmış kitap. Çok fazla benzetme ile beraber uzun cümleler kullanmış yazar. Mesela;
" Döl kokusu, aygır börtüleri, kışla'daki askerlerin eğitim bağırışları, marş, dua, köpek ulumaları, çamur, irin, kan, pislik, lağım, b**, yağ, leş, kusmuk, sırtlan hırıltısı, karga sürüleri, akbabalar, fareler, sinekler, at kişnemeleri, motor sesleri, kül, ateş, çocuk solumaları, çöplükte birbirine karışıyordu." Syf 19
Bu durum biraz okuma zevkimi baltaladı. Ama ikinci yarısı çok iyiydi.
Doğuda yaşayan, kan davası yüzünden babasını ve kardeşlerini kaybetmiş, ve kendisi de erkek doğduğu için kız gibi büyütülmüş Ali'nin hikayesi. Türkiye gerçeği ve hala devam etmekte. Yaşadıklarını okudukça içim paramparça oldu. Metindeki argo kelimeler başka türlü açıklanamayacağı için vardı bence. Ali'nin kısa ama acılı ömrünün hikayesi. Tavsiye ederim.
İyi okumalar...
Sömürünün gölgesinde yalnızlık
George Orwell’in ilk romanlarından olan Burma Günleri, İngiliz sömürgeciliğinin Uzak Doğu’daki karanlık yüzünü gözler önüne serer. Orwell’in Hindistan İmparatorluk Polisi olarak görev yaptığı dönemde edindiği gözlemler, romana güçlü bir gerçekçilik ve sert bir eleştirellik kazandırır.
Romanın merkezinde, Burma’daki küçük bir kasabada yaşayan İngilizler vardır. Onların gündelik hayatı, ayrıcalıklarla dolu görünse de aslında yalnızlık, yozlaşma ve ikiyüzlülükle örülüdür. Başkahraman Flory, içinde bulunduğu sömürgeci düzenle vicdanı arasında sıkışmış bir karakterdir. O, bir yandan yerli halkla insani bağlar kurmak isterken, öte yandan imparatorluğun baskıcı gerçekliğiyle yüzleşmek zorundadır.
Orwell, birey ile sistem arasındaki bu gerilimi büyük bir ustalıkla işler. Burma Günleri, sadece sömürgeciliğe bir eleştiri değil; aynı zamanda insanın ahlaki çelişkilerinin, yalnızlığının ve yabancılaşmasının romanıdır.
Kitap, Orwell’in ileriki yıllarda kaleme alacağı politik başyapıtların habercisi niteliğindedir. İktidarın yozlaştırıcı gücü, baskının insan ruhunu nasıl kemirdiği ve sömürünün hem yöneten hem de yönetilen için nasıl bir felaket olduğu bu romanda açıkça görülür.
Burma Günleri, yalnızca bir tarihsel dönem anlatısı değil; aynı zamanda iktidarın insana ve topluma bıraktığı derin yaraların evrensel bir hikâyesidir. 
George Orwell 
Burma Günleri
George Orwell Burma Günleri
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sohbet Edalı Hatırlı Satırlar·275 syf.·Din İslam
8/10
2025 91. kitabı
Ebu'l-Ferec İbnü'l-Cevzi 1114-1201 yılları arasında yaşamış, Kur'an ve hadis ilimlerinde ileride derecede ilim sahibi Hanbelî âlimidir. 
Hatırlı Satırlar, ileri yaşlarında kaleme aldığı notlarından oluşan Saydu'l-Hâtır adlı kitabından derlenen seçme yazılardan oluşmaktadır.
Kitapta, geneli öğüt ve sohbet konusu olabilecek konuları içeriyor. İnsana yaşamına dair kavramların ve dindeki yerinin yeniden hatırlatılmasını sağlayan bu kısa metinler, ömür, güzel ve çirkin hasletler, iman, hakikat, günlük yaşam, sevgi, kader, toplum, bireysel ve sosyal meseleler ve daha birçok konuya temas ediyor. İnsana verilen ömrün her anının kıymeti, şerden uzak durmak, yapılan duanın kabulü, araştırma ve istişarenin önemi gibi başlıklar altında konu açılımları yapılıyor. İnanç mevzularına sohbet havasında yaklaşımla, altını çizmek istediği meseleleri aktarıyor düşüncesi oluşturuyor. Kısa ve öz şekilde değinmek istediğine odaklandığından kitap ismiyle müsemma bir özellik taşıyor.
İki bölüme ayrılan eserde, ikinci bölüm "Ciğerparelerimiz Yavrularımıza Nasihatler" başlığını taşıyor. Kendi yaşamından da emsaller vererek imanda aklı kullanmanın, vakti değerlendirmenin, gayret etmenin, her daim umut taşımanın, ilim öğrenmenin ehemmiyeti gibi konularda nasihatler veriyor. Bir bölümde ise kitap önerilerine yer veriyor.
Eserin sonuna doğru, insan ömrünü mevsimlere benzeterek 5 başlık altında bu mevsimleri ele alarak tamamlıyor:
1) Çocukluk Çağı
2) Gençlik Çağı
3) Kühulet Çağı
4) İhtiyarlık Çağı
5) Düşkünlük Çağı
Kitap manevi okumalar yapmak isteyenler, iman mevzularında temel olan konuları hatırlamak, farklı bir yorumdan okumak, var olan okumalarına eşlik etmesi için tercih edenlere hitap edebilecek bir eser. Dili ve içeriğinin anlaşılma kolaylığı sayesinde, gençlere de hitap ediyor.
Keyifli,
Hatırlı Satırlar, ileri yaşlarında kaleme aldığı notlarından oluşan Saydu'l-Hâtır adlı kitabından derlenen seçme yazılardan oluşmaktadır.
Kitapta, geneli öğüt ve sohbet konusu olabilecek konuları içeriyor. İnsana yaşamına dair kavramların ve dindeki yerinin yeniden hatırlatılmasını sağlayan bu kısa metinler, ömür, güzel ve çirkin hasletler, iman, hakikat, günlük yaşam, sevgi, kader, toplum, bireysel ve sosyal meseleler ve daha birçok konuya temas ediyor. İnsana verilen ömrün her anının kıymeti, şerden uzak durmak, yapılan duanın kabulü, araştırma ve istişarenin önemi gibi başlıklar altında konu açılımları yapılıyor. İnanç mevzularına sohbet havasında yaklaşımla, altını çizmek istediği meseleleri aktarıyor düşüncesi oluşturuyor. Kısa ve öz şekilde değinmek istediğine odaklandığından kitap ismiyle müsemma bir özellik taşıyor.
İki bölüme ayrılan eserde, ikinci bölüm "Ciğerparelerimiz Yavrularımıza Nasihatler" başlığını taşıyor. Kendi yaşamından da emsaller vererek imanda aklı kullanmanın, vakti değerlendirmenin, gayret etmenin, her daim umut taşımanın, ilim öğrenmenin ehemmiyeti gibi konularda nasihatler veriyor. Bir bölümde ise kitap önerilerine yer veriyor.
Eserin sonuna doğru, insan ömrünü mevsimlere benzeterek 5 başlık altında bu mevsimleri ele alarak tamamlıyor:
1) Çocukluk Çağı
2) Gençlik Çağı
3) Kühulet Çağı
4) İhtiyarlık Çağı
5) Düşkünlük Çağı
Kitap manevi okumalar yapmak isteyenler, iman mevzularında temel olan konuları hatırlamak, farklı bir yorumdan okumak, var olan okumalarına eşlik etmesi için tercih edenlere hitap edebilecek bir eser. Dili ve içeriğinin anlaşılma kolaylığı sayesinde, gençlere de hitap ediyor.
Keyifli,
Dalga geçeceğinizi biliyorum ama ben sıkıntıdan perilerin psikolojik profillerini çıkardım. Rastgele bir adli psikolog adayından okuyan herkese, keyifli okumalar dilerim.
Winx Club perileri, 2000’lerin başında çocuk ve genç olan kuşak için tanrısal idollerdir. Karakterlerimiz yalnızca moda, sihir ya da arkadaşlıkla değil; derin psikolojik özdeşleşmelerle de şekillenir. Her biri aslında bir çocuğun iç dünyasında var olan bir ihtiyacın alegorisidir. Tıpkı Yunan mitolojisinde Persephone’nin kaçırılışı ya da Athena’nın doğuşu gibi, her peri bir içsel krizin dışavurumudur.
Diğer medya karakterlerinin çoğu bir “bütünü” temsil ederken, Winx perileri bireysel özdeşleşme yolları olarak işlev görür. Kısa cevap şudur: Seçtiğiniz Winx, sizde olmayanı anlatır. Fakat uzun cevap biraz daha komplike olabilir.
Bloom
Yaş Grubu: 11–13
Arketip: “Yetim/Kimsesiz” + “Seçilmiş Kahraman” + “Kurtarıcı”
Gelişimsel Tema: Kimlik krizi, yalnızlık hissi, “bir gün farklı olduğum ortaya çıkacak” fantezisi
Bir çocuğun Bloom’u seçmesi, çoğu zaman dünyada “yanlışlıkla” bulunduğunu hissetmesiyle ilgilidir. Bloom’un hikâyesi (başka bir gezegenden gelmiş olması, ailesinin gerçek kimliğini bilmemesi fakat buna rağmen “kurtarıcı” olması) birçok çocuk için özdeşim kurulacak ideal bir fantezidir. Özellikle ailesi tarafından yeterince görülmeyen, sessiz kalmış başarılarına karşılık duygusal destek alamayan, zaman zaman kardeş ya da akran gölgesinde kalan çocuklar, Bloom’u seçerek görünmezliklerine karşı hayali bir zafer elde ederler. “Farklı” hissetmenin çaresizliğinden, “özgür ve güçlü” olmanın telafisine geçilir. Bu peri, hiçbir yere ait olmadığını düşünen lakin yine de dünyayı kurtarmaya çalışan çocukların sembolüdür. Bloom bir aidiyetsizlik kompleksiyle büyür fakat bu onun zaafı değil, hareket
WIGAN İSKLEESİ YOLU- kitap yorumuGeorge Orwell en sevdiğim yazarlardan biridir. Hatta o kadar çok seviyorum ki külliyatını tamamlamaya çalıştığımı söylemeliyim. 
1984 
Hayvan Çiftliği Burma Günleri 
Aspidistra 
Papazın Kızı en sevdiğim eserlerindendir ve bayılarak okudum hepsini.
Bu eserinin de daha çok 
Paris ve Londra'da Beş Parasız eseri gibi düşüncelerini aktardığı , düzyazı şeklinde , toplum eleştirileriyle dolu bir eser olduğunu tahmin etmiştim. Sosyalist yazarımızın düşüncelerini zaten biliyordum ama bir de böyle güzel bir eserden okumak istemiştim.
Konusunu daha çok maden işçilerinin üzerinden ilerleyeceğini sanıyordum. Onların yaşamlarını tüm gerçekleriyle gözler önüne serecek ve aktararak toplumsal sorunlara değinecek sanmıştım ama çok da öyle olmadı. Kitap başlarda maden işçilerini anlatarak başlıyor evet ve onların yaşamına ışık tutuyor ama bu sadece 50 sayfa kadar sürüyor maximum. Daha sonrasında eser tamamen sınıf ayrımları, faşizm, sosyalizm, sosyalizmin yanlış anlaşılmasının kötülüğü, sanayi devrimi ve makineleşmeye insanların bakış açısı, burjuvaların işçilere nasıl yaklaştığı gibi konulardan bahsederek ilerliyor.
Beklentimi karşıladığını söyleyemeyeceğim bir eser oldu Orwell için. Çok daha beni düşünceleriyle içine alan ve çok daha kolay okuyup sıkılmayacağım bir eser olduğunu düşünmüştüm ama öyle olmadı.
Başlarda maden işçilerinin yaşamını anlatan kısımlardan çok etkilendim ve beğendim. Tüm gerçekçiliğiyle değinmişti yazarımız bu kısımlara. Çok fazla altını çizmek istediğim nokta vardı ve işçilerin hayatı beni çok üzdü, etkiledi. Daha sonrasındaki kısım ise hayal kırıklığıydı. Çok sıkıldım okurken ve sürekli aynı şeyleri tekrarlıyormuş gibi hissettim. Verilmek istenen mesajlardan zaten uzak olduğum ve çok ilgimi çekmeyen konular olduğu için (aslında çeken ama o kadar da uzun uzun okumaktan sıkılacağım konular) okurken hafif krizlerİnceleme
George Orwell en sevdiğim yazarlardan biridir. Hatta o kadar çok seviyorum ki külliyatını tamamlamaya çalıştığımı söylemeliyim. 1984 Hayvan Çiftliği Burma Günleri Aspidistra Papazın Kızı en sevdiğim eserlerindendir ve bayılarak okudum hepsini.
Bu eserinin de daha çok Paris ve Londra'da Beş Parasız eseri gibi düşüncelerini aktardığı , düzyazı şeklinde , toplum eleştirileriyle dolu bir eser olduğunu tahmin etmiştim. Sosyalist yazarımızın düşüncelerini zaten biliyordum ama bir de böyle güzel bir eserden okumak istemiştim.
Konusunu daha çok maden işçilerinin üzerinden ilerleyeceğini sanıyordum. Onların yaşamlarını tüm gerçekleriyle gözler önüne serecek ve aktararak toplumsal sorunlara değinecek sanmıştım ama çok da öyle olmadı. Kitap başlarda maden işçilerini anlatarak başlıyor evet ve onların yaşamına ışık tutuyor ama bu sadece 50 sayfa kadar sürüyor maximum. Daha sonrasında eser tamamen sınıf ayrımları, faşizm, sosyalizm, sosyalizmin yanlış anlaşılmasının kötülüğü, sanayi devrimi ve makineleşmeye insanların bakış açısı, burjuvaların işçilere nasıl yaklaştığı gibi konulardan bahsederek ilerliyor.
Beklentimi karşıladığını söyleyemeyeceğim bir eser oldu Orwell için. Çok daha beni düşünceleriyle içine alan ve çok daha kolay okuyup sıkılmayacağım bir eser olduğunu düşünmüştüm ama öyle olmadı.
Başlarda maden işçilerinin yaşamını anlatan kısımlardan çok etkilendim ve beğendim. Tüm gerçekçiliğiyle değinmişti yazarımız bu kısımlara. Çok fazla altını çizmek istediğim nokta vardı ve işçilerin hayatı beni çok üzdü, etkiledi. Daha sonrasındaki kısım ise hayal kırıklığıydı. Çok sıkıldım okurken ve sürekli aynı şeyleri tekrarlıyormuş gibi hissettim. Verilmek istenen mesajlardan zaten uzak olduğum ve çok ilgimi çekmeyen konular olduğu için (aslında çeken ama o kadar da uzun uzun okumaktan sıkılacağım konular) okurken hafif krizler
Puan vermedi
Herkese Merhaba
Bu yılda Hogwarts Cadıcılık ve Büyücülük Okulunun beşinci yılını bitirdik. Benim için uzun ve soluklu bir okuma oldu. Kitap 1114 sayfa, hâliyle sıkıldığım yerlerde oldu ama okuduğum her bölümdende keyif aldım. Yine geçmişin sırları, acıyan yara izi, zor sınavlar ve sürekli görülen kâbuslar. Harry Potter kitapları her ilerleyen serilerde biraz daha karanlıklaşıyor. Ve Voldemortla ilgili daha çok şey öğreniyoruz. J.K Rowling çok zekice yazmış kitabı, olaylar birbirleriyle öyle bağlantılı ki, çoğu şeyi satır aralarına gizlemiş. Bu büyülü dünyayı daha iyi yapan şeylerden bir tanesi de sihirden çok, arkadaşlığın ne kadar önemli olduğuna vurgu yapması. Harry ne kadarda zor duruma düştüysede, arkadaşları hiçbir zaman kendisini yalnız bırakmadı. Hep yanında oldular, iyi günde ve kötü günde.
Kitap her ne kadarda sihirli bir dünyayı anlatsada, aslında o büyülerin arkasında hep ezoterizm konuları işlenmiş.
Alın size bir örnek; (Sayfa 775 ) "Önemsiz incinmeler, minik insan kazaları," dedi Firenze, toynakları yosunlu yerde tok sesler çıkarırken. "Bunlar engin evren için karıncaların koşuşturması kadar önemsizdir ve gezegenlerin hareketlerinden etkilenmezler."
Birde Umbridge'in uygulamaksızın verdiği Karanlık Sanatlara Karşı Savunma dersi yokmu, tam da olmaması gereken eğitim sistemine gönderme yapmış. Kitabı aç oku ve ezberle, başka bir şey yapma.
Bundan önce, beşinci seriden sonraki Melez Prens'i okudum. Sanırım gecen yıl, ama bu benim için pekte seride takip edilmesi zor olan bir konu olmuyor. Çünkü o büyülü dünyaya alıştın mı, zaten konuya hakim oluyorsun. Eminim Harry Potter filmini izleyen birisi, kitabını okumamış olsa bile, herhangi bir kitap serisinden başlasa olaylara rahatlıkla hakim olabilir.
Kitapla Kalın ve Sağlıcakla.
