Mazide okuduğum eserlerden...Edebiyat
MUTLAK PEŞİNDE
HONORÉ DE BALZAC
Josephine & Balthazar... Birbiriyle ahenk içinde, huzurlu, mutlu, aşık, variyetli bir aile kurmuş, 17 yıl boyunca mutlu yaşamışlardır... Taa ki Balthazar'ın
Rastignac gökyüzüne bakar ve der ki:...Edebiyat
GORİOT BABA
HONORÉ DE BALZAC
(BABA SEVGİSİNİN TRAJEDİSİ)
1819 senesinin Paris’inde, Madame Vauquer adlı dul bir kadının işlettiği mütevazı bir pansiyon vardır. Bu pansiyonda farklı sosyal
Reklam
NECİB MAHFUZ 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan ilk ve tek MISIR’lı Arap yazar (1911-2006)
Ortadoğu’nun Balzac’ı” olarak anılan Mısırlı bir romancı ve senaristtir. Kahire’nin atmosferini ve insan manzaralarını ustalıkla işlediği 30’dan fazla romanı ve senaryolarıyla
Arap edebiyatını modernize eden en önemli isimlerden
kabul edilir.
Daha önce de okuduğum eserlerinde anlattığım gibi çok güzel eserleri olan severek okuduğum kesinlikle tavsiye edeceğim yazarlardan biridir NECİB MAHFUZ .
DÜĞÜN EVİ Eserine gelirsek şöyle bir anlatım mantıklı olabilir;
Oyunda anlatılanlar gerçeği mi yansıtıyor?
Oyunun yazarı nerede?
Katil kim?
Kahire’de sergilenen çarpıcı bir tiyatro oyununun dört farklı karakter tarafından dört bölümde ele alındığı sürükleyici bir roman. Kitabın son bölümünde tüm cevapları bulacak, rahatlayacaksınız. Okumanızı tavsiye ederim.
️HER ROJ BÎST RÛPEL XWENDiN
( P 7 , 143 Sy )
Merhaba kitap dostlarım! “Saç Örgüsü”nden sonra yazardan okuduğum ikinci kitap. Bu kitabı da oldukça çok beğendim. Kısa sürede bitirmiş oldum.
Saç Örgüsü kitabının tamamen devamı diyemeyiz. Ama bazı hikayelerin bu kitapta biraz da olsa kesiştiğini, izler taşıdığını söyleyebiliriz.
Kitapta Hindistan’da yaşayan kadınların zorlu yaşamlarını, dayatılan körü körüne bağlanılmış gelenek göreneklerini, çocuk gelinleri, kadınlara biçilen rolleri, kastlar arası hiyerarşi ve birbirilerine uyguladıkları baskıları, uygulanmayan yasaların acı bir şekilde konu olarak işlendiğini görüyoruz.
Kitabın baş kahramanı Lena’nın geçmişte yaşamış olduğu trajik bir olaydan kaçarak Hindistan’a gelmesi ve orada trajik olaylara şahit olmasını okuyoruz, hatta birebir yaşıyoruz…
Lena’nın çabasına, mücadelesine, verdiği savaşa hayran kaldım. Bir küçük kızla hayatı nasıl kesişiyor? İkisini neler bekliyor? Okurken merakla sayfaları çevirip bakmak istiyorsunuz.
Tavsiyemdir. Mutlaka okuyun. :)
Kitaptan Alıntılar
*”Yaşam geriye bakarak anlaşılır. Ancak unutmama gerekir ki ileriye bakarak yaşanmalıdır.” (Syf 58)
*Rüzgar karşısında direnen bir sazlık gibiydi: Eğiliyor ama kırılmıyordu.(Syf 75)
*Yas, paylaşılmayan bir acıydı; kimse yaşınızı taşımanıza yardım edemezdi. (Syf 86)
*”Eğitim hayata hazırlık değildir.
Eğitim hayatın ta kendisidir.”
~John Dewey (Syf 121)
*”Çocuklar her şeye sahipler, elinden alınanlar dışında.” (Syf 143)
Bu eser; Balzac'ın romantizmi en derin şekilde yaşattığı, yer yer sıkıcı olabilecek kadar uzun uzadıya aşk tanımları yaptığı, aynı zamanda hayata dair Dostoyevski romanlarını aratmayacak gerçeklikte tespitlerde bulunduğu bir romandır.
Açıkça söylemek gerekirse aşırı romantizm barındırdığı için okurken fazlasıyla sıkıldığım ancak bir o kadar da not aldığım bir kitaptı. Zaten bu yüzden eseri bitirebilmek adına, sürekli tekrar eden o aşk tasvirlerinin ve iltifatların tekdüzeliğine katlandım; fakat okuduğuma asla pişman değilim.
Eğer tanrısal sevgiyi arıyor ve derinlikten yoksun ilişkilerden şikayet ediyorsanız bu romanı mutlaka okumalısınız. Bu arada Balzac'ın, eserin birkaç yerinde İngilizleri sert bir dille eleştirmesi de dikkatimden kaçmadı.
Honore de Balzac
Honore de Balzac
Bu kadar dolu dolu yoğun bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. Her cümlesi düşünmeye iten not alma isteği uyandıran bir kitap bu yüzden de çapraz okumayla yaklaşık bir ayda bitirebildim.
Bakın 143 sayfa ama bir çırpıda bitirebileceğiniz çerezlik bir kitap değil inceliğine aldanmayın lütfen..
Hani bazen bir şeyi bırakamazsın ya, bir insan olur, bir durum olur… işte o “neden bırakamıyorum?” sorusunu kurcalıyor sürekli.
Bana ne kattı ? Vazgeçmek aslında kötü bir şey değilmiş. Biz sadece yanlış anlamışız. Her tutunduğumuz şey de bize iyi gelmiyormuş.
Kendimize biraz daha dışarıdan bakmamızı, neye neden bağlı olduğumuzu, gerçekten istiyor muyuz yoksa vazgeçmek istemediğimiz şeyler sadece bir alışkanlık mı ? bunları ve fazlasını düşündüren sorgulatan harika bir eser.
Unutmayın ki her vazgeçiş, içimizde yer açan bir başlangıçtır.
Kafa yoruyor ama boşuna değil, gerçekten bir şey bırakıyor insanda. Size tavsiyem okumak için okumayın yavaş yavaş sindirerek okuyun.
Kitaplarla kalın her daim
Reklam
Reklam