Eda Güneş

Ben insanı seviyorum. Onun şartlarıyla dövüşme kudretini seviyorum. Kaderini bile bile hayatı yüklenmesini, o cesareti seviyorum. Hangimiz yıldızlı bir gecede kainatı bütün ağırlığıyla sırtımızda taşımayız. Hiçbir şey insanoğlunun cesareti kadar güzel olamaz.
Sayfa 101·Kitabı okudu
Evet, insana güvenilmesi güçtür, halbuki talihini düşününce, onun kadar acınacak mahluk yoktur.
Sayfa 101·Kitabı okudu
İnsanlıktan ümit kesmedim, fakat insana güvenmiyorum. Bir kere bağları çözüldü mü; o kadar değişiyor, o kadar kurulmuş makine oluyor ki... Bir de bakıyorsun ki, o sağır ve duygusuz tabiat kuvvetlerine benzemiş...
Sayfa 100·Kitabı okudu
İnsanlar zalimdi. Hayat, tahammül edilemez bir şeydi.
Sayfa 91·Kitabı okudu
Hayat her çağda insanı zehirleyebilirdi.
Sayfa 85·Kitabı okudu