"Her kim mümin olarak salih amel işlerse, biz onu mutlaka çok güzel bir hayat ile yaşatırız"
İnsan dünyada neyin peşinde koştuysa, ahirette onunla yüzleşecektir.
Sonunu bile bile lades gibiydi bu kitabı okumak. Ben ilk önce filmini keşfedenlerdenim. Ama filmler ne kadar güzel olsa da kitaplar, kelimler.. onların güzelliği ve dataylılığı başka hiç bir şeyde bulunmaz. Kitaba başlarken ağlayacağımı biliyordum ama son yirmi sayfasını hüngür şakır, gözümdeki yaşlardan bulanık bir şekilde okuyacağımı tahmin etmemiştim. Kitabın en sevdiğim yanı Ölüm’ün olacak bütün olumsuzlukları en başından ve ara ara hatırlatması oldu. Bir nevi seni o iç acıtan sona hazırlıyormuş gibiydi. Ama ne kadar hazırlarsa hazırlasın son elli sayfa gülle gibi çarpıyor. Ve o hatırlatmalar daha da kötü kılıyor, biliyorsun neler olacağını ama bile bile lades yapıyorsun. Bu masal gibi hikâyeyi okumadan geçmeyin. 
Kitap Hırsızı 
Markus Zusak
Kitap Hırsızı Markus Zusak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnanılmaz derecede sürükleyici ve bir o kadar da etkileyici bir kitaptı,benim için... Zaten 2. Dünya Şavaşı öncesi, sırası ve sonrası özel ilgi alanım. Bu döneme ait kitap ve filmleri her daim yakından takip eder, çok da severek okur, izlerim. Film demişken bu kitap da yapımcıların ve yönetmenlerin dikkatinden kaçmamış tabii, sinemaya aktarılmış. Filmini de izledim, kitap bittikten sonra. gayet başarılı buldum filmi de, özellikle Geoffrey Rush' ın oyunculuğu mükemmeldi. Tekrar kitaba dönecek olursak merak uyandırma açısından ve duygusal anlamda da çok başarılı.
Kısaca anlatmak gerekirse; Evlatlık olarak verilen bir kız çocuğunun hayatını anlatıyor.
Kitabın en başında kızın kardeşi gözlerinin önünde ölüyor.
Dönem II. Dünya Savaşı, olaylar Almanya'da geçiyor
Ha bir de kitabın anlatıcısı azrail.
Yani ona göre okuyun, "Hay allah kahretsin böyle kitabı da yazanı da, bunu bana satanı da" falan diye küfretmeyin.
Markus Zusak
Markus Zusak
Kitap aslında 390 sayfa fakat 288 görünüyor. Bununla ilgili istek iletmeme rağmen sitede sayfa sayısı 288 görünüyor denilip değiştirilmedi (Tabi ki Artemis Yayınları'na mail attım :) )
Bunun haricinde seri zaten mükemmel gidiyor, asla sıkmadı.
5'e geçmeyi heyecanla bekliyorum.
Not: Sayfa sayısı elle düzeltildi, ilgilenen kütüphaneci arkadaşa teşekkür ederim
Hileci 
Kevin Hearne
Hileci Kevin Hearne
Kaybolan, Tarık Tufan
390 Sayfa, Doğan Kitap
Geçmişin izleriyle dolu olan ruhlar, halının altına süpürülen sorunlar, yüzleşmekten kaçılan gerçekler ve bu yüzden hayat gailesi içinde kaybolmuş insanlar. Ve tüm bunları birden bire ortaya çıkarabilen minicik bir kıvılcım.
Edebiyat mezunu olup yıllarını bir şirkette sıradan bir çalışan olarak geçiren Hakan’ın, bir gün şirkette doğum günü kutlanırken pastanın üstüne kendi ismi yerine farklı bir isim yazılmasıyla ve bunu kendinden başka kimsenin fark etmemesiyle başlar kaybolma serüveni. Akabinde onunla evli olan Yıldız’ın yıllardır evli olmalarına rağmen kendi içinde yaşadığı yalnızlık ve kaybolmuşlukla devam eder hikaye. Hikaye dallanıp budaklanırken, hayatın içinde kendilerine yer bulmaya çalışan, kendini arayan bir çok karakter dahil olur hikayeye. Hakan’ın geçmişinden bir anda çıkıp gelen Sonay, Yıldız’ın geçmişini ve şu anını kaplayan alzeimer babası Reha bey, yurt dışından aniden çıkıp gelen erkek kardeşi Murat. Hepsinin ortak bir özelliği var. Yollarını ve aidiyetlerini bulmaya çalışan ruhları. Ama bunun için yüzleşmeleri gerekecektir hem kendileriyle hem de geçmişleriyle. Peki bunun için gerekli olan cesaret ve ortam oluşabilecek midir?
Bol bol ruh tahlillerinin yapıldığı, anlatıcıların bölüm bölüm değişkenlik gösterdiği, sürükleyici ve merak uyandıran bir roman Kaybolan. Yazarın edebi kalemi ile çeşnilendirilmiş lezzetli bir yemek adeta. Oldukça keyifle okuduğum, okuma grubumuzla da tam not verdiğimiz bir kitap oldu. Gerçek hayattan bir şeyler okumak beni çok keyiflendiriyor. O karakterlerin gerçekçiliğinde kendimizden bir şeyler bulmak, anlatamadığımız dillendiremediğimiz bir çok duygunun bir yazar tarafından böyle etkili ve kolayca ifade edilmesi ve bunu okumak büyük zevk. Tarık Tufan’ın kalemi diye bir şey
Ah şu Tanrılar!
Ünlü Troya Savaşı, İlyada Destanı.
Tanrıların tanrısı, herkesin korktuğu ve çekindiği ve asla emirlerine karşı gelmediği, biz zavallı aşağılık insanlara yer yer saçma sapan oyunlar yapan, bir o tarafa bir bu tarafa dönen (bence biraz dönek ve dengesiz olan) , herkesi ben yarattım bana tapın edalarında kibirli yüce ZEUS.
Onun karısı olan, lakabının Sinsirella olması gerektiği kanaatine vardığım, durmadan Zeus'u insanlara karşı gaza getiren insan düşmanı , oyunbaz tanrıça HERA.
Savaşmayı ve kılıktan kılığa girip insanları Zeus'un emirlerine göre yönlendirmeyi pek seven emirkulu tanrıça ATHENA.
Benim "adamın dibi" dediğim insan dostu ve biraz daha adil diyebileceğim,ama tabi Zeus'tan herkes gibi korkan, bilge APOLLON.
Ve daha pek çok irili ufaklı Tanrılar..
Troyalılar, Trakyalılar Likyalılar tarafında (yani bizim topraklar) ve kahramanımız Hektor. Diğer yanda Akhalar (Yunanlar) , Argoslular ve kahramanları kral Agamemnon ve annesi olan tabiri caizse ağlak(bana göre ) tanrıça Thetis, babası insan olan egosu arşta , gaddar Achillious.
390 sayfanın her sayfasında Latince kişi isimleri, sülale çetelesini, kim kimden doğmuş kimden olmuş, çeyizinde ne varmışına kadar anlatıp diğer sayfada onun mızrakla çenesini kopartan, veya bağırsaklarını döküp hikayeden çıkartan, "madem ömrü tek sayfalıktı, neden neden neden bunca ayrıntı" dedirten yüzlerce karakter...bu arada hepsinin de gerçek karakter olduğu varsayılıyor, çünkü bu yaşanmış bir savaşın hikayesi, bir destan, bilirsiniz. Ama bu isimler, ve ayrıntılı karakter tahlilleri zihnimi oldukça yordu okurken.
Olayları okudukça insanlar eskiden ne kadar vahşi ve gaddarmış diye düşündüm sürekli. Sürekli tanrılara bir hayvan kurban kesme durumu var, her yerde sürekli kan, çok öfkelilerse çocuk kurban etme bile var. Kötü bir