Milyonlarca halk bedenen,ruhen,fikren ve ahlaken çürüyor da, hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor.Herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa alışmış da bunu doğal bir durum sanıyor sanki.Ama bu böyle mi olmalıdır?
Her şey koca bir rezilliğin etrafında dönüp duruyor. Hepsi de memnun, böyle olması gerektiğinden eminler, ölene kadar bu şekilde devam etmeye razılar. Ama ben edemem
Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.Bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır bir de yarınlar için direnenler
Bir daha geri dönmemek üzere yıkılıp gidecekler.Ve elbette ki, sevgilim elbet dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,bu güzelim memlekette hürriyet...