Çok duygusal,akıllı bir kadın .okurken hisleri üstüme yüklendi omuzlarım düştü bazen .okumaya devam edeceğim inşallah .duygularının ağırlaştığı yerlerde anlatımı çok daha basit.
Çok beğendiğim bir kitaptı bence peyami safanın yazdığı en güzel eser. Hastalığı, yalnızlığı,kaybetmeyi insanın en büyük acılarını muhteşem bir şekilde anlatmış. Okurken şiir okuduğumu zannettiğim anlar oldu.
Kitap gündelik hayatta kullanılan,insanların işine yarayan,zanaatkarların özel olarak değil çok sayıda ürettiği basit nesnelerin güzelliğinden bahsediyor. Yazar bir sanat eleştirmeni ve mingei denilen bu nesnelerin kıymetinin anlaşılmasında ve bunları içeren bir müzenin kurulmasında önemli bir rol oynuyor. Vermek istediği mesajı işlediği her farklı nesnede üstüne basarak tekrar etmiş bundan çok hoşlanmadım. Ama beni gerçekten güzellik hakkında daha çok düşünmeye ve nesnelere ve etrafıma farkına vararak bakmaya sevkettiğini söyleyebilirim. Ve japon kültüründeki güzelliklere de biraz aşinalık kazandım. Seramikler,renkler,kumaşlar,washi kağıdı...Hep söylediğim ve kendim hakkında düşündüğüm estetik zevkim olmadığı fikrinden uzaklaşıyorum bundan sonra sezgilerimle bakıp güzelle güzel olmayan arasında bir karar bir çizgi çizeceğim.