Murat
@Ardil7
Aslen Mardinliyim
Bu kitap bende derin bir etki bıraktı.Yani ne bileyim gerçek bir hikaye olsa ancak bu kadar çok üzüleceğimi sanıyorum. Bir insanın sevgisi uğruna yaptığı onca fedakarlığa rağmen en sonunda tekrar kendi yalnızlığında tıkılıp kalmasına mı üzüleyim yoksa yoksulluktan doğan mecburiyetin,hayatını mahvetmiş bir insana dönüşüne bağlı olarak, insanlara bu kadar eziyet çektirmesine mi karar veremedim.Tipik bir Rus Edebiyat-ı klasiği.Acı, hüzün, yoksulluk, çile...
Aslında bu kitabın baskahranını kendime benzettim. Belli sebeplerden dolayı artık hayattan zevk almamaya başlayan ve bir arayış içinde olup yeni kendisi diyebileceğimiz kişiyi bulup tanımaya çalışan biri haline dönüşüyor.Kitabın başlarında bu arayışı fazla irdelemese de kitabın isminde geçen o olağanüstü gecede bu arayışına dair önemli bulgular elde ediyor ve kitabın sonunda da arayışın sonucunda yeni kendisini bulduğunu açıkça ifade ediyor. Paylaşmış olduğum alıntı da bu konuda tavsiye niteliğinde bir cümle. Ama diğer Zweig kitaplarına göre vasat geldi bana. Sadece dediğim gibi kendime benzettim icin sekiz puan verdim.Olay örgüsü biraz kopuk geldi.
Kitaptan temel olarak çıkardığım mesaj şudur: Dünyada herhangi bir konuda veya herhangi bir şeyde çok çalışmak her zaman yetenekten daha kutsal ve daha tinsel bir eylemdir.Ve bu çalışma sayesinde yeteneğin önüne geçilebilir. Bu kitapta da çok çalışan biri yeteneği olan birine karşı satrançta galip geliyor. Evet her ne kadar üzücü bir durumdan dolayı çalışmak zorunda kalmış olsa da kahramanımız,yine de bu gerçeğe atıfta bulunulabilir.
