BirDem

BirDem
@BSerdar
“Her şey için tek şey diliyorum, Allahın gülleri yakamızı bırakmasın.” “Aşıklar kâr zarar gütmez kurbanım”
DİNMEYEN
Sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın uzatırım saçları, tırnakları, anları beklesem büyür müsün sen çocuk? ırmaklar genişliyor, dallanıp budaklanıyor ağaç… Sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın gizime bir ilmek daha atarım ben böylece bir kakül iner o çıplak alına alın o ki saçtan kırışmaz zerresi kırışır seni beklemekle geçen zaman belki hiç gelmezsin! Sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın bir yeti değil mi aradığımız ortak? yangınlara alışma(!) , eğimler seni bilsin(!) ilk tılsıma vurulmuşuz seninle ikimiz yağmura şaşıyorum hala bak senelerdir yağıyor halbuki… Alper Gencer
Şiir
Rica
Çileyi koklayıp gül niyetine Zindana girersen, beni de çağır. Sabrı, kanaatı bal niyetine Ekmeğe dürersen, beni de çağır. Bazen iki dünya sığar içime Bazen iki güneş doğar içime Bazen gam yağmuru yağar içime Sen beni ararsan, beni de çağır. Dostların var ise divanelerden Göz yaşın aktıysa minarelerden Binlerce senelik viranelerden Birşeyler sorarsan, beni de çağır Ezelin ezelden öncesi vardı, Yine sonsuzluktur sonsuzun ardı. Zaman yumağına bizi kim sardı? Aklını yorarsan beni de çağır. Dışarda göz yanar, içerde yürek, Taahhüt ehline tahammül gerek. Mazlum yarasına merhem diyerek Göz yaşı sürersen beni de çağır. Abdurrahim Karakoç
Şiir
Sordum Ama Söylemez Ki
Çıkar çıkar uzaklara bakarsın Yollarını beklediğin kim ola? Deli misin, hasretlik mi çekersin Mektubunu sakladığın kim ola? Ah’lar tüter her sözünün içinde Yaş dışında gam gözünün içinde Yıllar yılı can özünün içinde Sevdasını sakladığın kim ola? Arada bir hayallere dalarsın Hâl mülküne hatıralar salarsın Neden sık sık uykuları bölersin Rüyalarda yokladığın kim ola? Dost diyorsun, kimin dostu? Kapalı Can, canan diyorsun üstü kapalı Türküler söylersin kastı kapalı Mısralara yüklediğin kim ola? Abdurrahim Karakoç
Şiir
Çaresizlik
-Yetik Ozan’ın aziz ruhuna rahmet dileklerimle – Zaman bir sapan lastiği Taş oldum kurtulamadım. Kaderim hava boşluğu Kuş oldum kurtulamadım. Sevdiklerim gider tek tek Sıra bize de gelecek Can emanet, ölüm gerçek Düş oldum kurtulamadım. Kin atları şaha kalktı Aklım durdu, kanım aktı Gelen zulüm beni yaktı Kış oldum kurtulamadım. Sevgim pınar, sabrım kuyu Kovdum rahatı, uykuyu Ayaklar bulattı suyu Baş oldum kurtulamadım. Bir yara ki büyür öz’de Yüreğim kavrulur közde Yetim gözde, yoksul gözde Yaş oldum kurtulamadım. Suları Islatmadım Sezai Karakoç
Şiir
İnsanlığın Dirilişi
Kökten değişimin veya çöküşün başladığı yerde bu oluşum en önce düşünürleri, şairleri etkisi altına alır. Medeniyetin uzağı görme, duyma ve yakalama gücü olan şairler ve düşünürler toplumun veya insanlığın mutluluğunu kitleden daha önce sezdikleri gibi, gelmekte olan yıkıntı ve düşüşlerin titreşimlerini de vaktinden önce kaydederler. Sezai Karakoç
1000Kitap