Yarabbim, onu yanımda bulmakla ne kadar mesut ve biçareydim!
Yüzüne baktıkça ağlamak istiyordum..
Kendimi herkesten uzak, kimsesiz, bütün tanıdıklarımı bir yük gibi taşımama rağmen kimsesiz hissediyordum.
Zaten her şey benden uzaktaydı, terkibin birdenbire dışına fırlamış gibiydim.
Bir nevi deniz tutmasına, baş dönmesine benzeyen garip bir hisle bu ayrılığı hem fark ediyor, hem de insan çehresi, ses, musiki, hepsinin arasında ve hepsine yabancı bir şey gibi yüzüyordum..
Bilmem Anadolu türkülerini sever misiniz? Korkunç şeylerdir. Birdenbire kulağınızın dibinde bir daha içinden çıkamayacağınız bir uçurum açılıverir..
Artık ondan sonra sizden hayır gelmez!