Ben burada : sen orada — dayanılmaz...:-
Böyle başlar özlem : dayanılmazlığı, iki ayrılmışlık duygusunun birlikteliginden gelir — özleyen, özlenen adına da çeker özlemi; ve, tersi : özlenen, kendisi de,
özleyeni özlemektedir.
Özleyen ile özlenen arasında fark yoktur —
özlenen ile özleyen, aynıdır —.
Bu da, dayanılmazdır —iki kez!
Özlem, dayanılmazdır—
Özlem, dayanamaz—
Hoşça kal hüzün
Hoş geldin hüzün
Tavanın çizgilerinde yazılısın
Sevdiğim gözlerde yazılısın
Yoksullukla ne ilgin olabilir
En yoksul dudaklarda bile
Bir gülücükle silinirsin
Hoş geldin hüzün
Sevilesi bedenlerin aşkısın
Gücüsün aşkın
Başı acılı
Bedensiz bir canavar gibi
Cana yakınlığı koyuverirsin orta yere
Ansızın
Güzel yüzlü hüzün
“Kış mevsiminde benim sevgilim
balıkların arasında ve dilsizdir.
Tiryakisiyimdir onun yüzgeçlerini
içeriden devindiren suların, kıyıda
durup izlerim dönüşlerini ve dalışını,
toprak parçaları beni sürükleyene kadar.”
Biliyorum.
Bana tutku verecek herhangi bir şeye ya da kimseye artık rastlamayacağımı biliyorum.
Birisini sevmeye kalkışmak önemli bir işe girişmek gibidir, bilirsin.
Enerji, cömertlik, körlük ister.
Hatta başlangıçta bir uçurumun üzerinden
sıçramanın gerektiği bir an vardır.
Düşünmeye kalkarsa atlayamaz insan. Artık bu gerekli sıçrayışı yapamayacağımı biliyorum.