Zweig akıcı bir üslupla yazdığı bir çırpıda biten bu öyküsü, güzel ancak havada bırakılan bir kaç unsur beni biraz rahatsız etti. Satranç ve Korku kitaplarından bir tık aşağıda bırakıyorum o yüzden ancak yine de keyifliydi.
Bence Tatar Çölü, alışkanlıkların, tekdüzeliğin ve insanın kendini ikna etmesini anlatan bir yapıt. Yine de bu uğurda başlangıçta zeki olduğunu gösteren karakterimizin, kendini hiç geliştirmemesi otuz yılı aşkın kaldığı bu kalede kendisine yapılan haksızlıklara ses çıkaramamasını yadırgadım zira karakterin zaman içinde kendisine yapılmış olan oyunlara karşı durmasını beklerdim.
Kişisel görüşüm olarak bu durumu, roman içinde anlatılmak istenen unsuru güçlendirmek için yapıldığı kanaatindeyim. Tabi hikayede anlatım, güçlüydü. Başları oldukça iyiydi o yüzden okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
Bir Jack London klasiği, soğuğu ve doğayı iliklerinize kadar hissetmek için okumanızı öneriyorum. Yazarın yalın ama etkileyici anlatımı, sizi o topraklara götürüyor.